زهره مینایی در گفتگو با ایسنا، با اشاره به تعریف بردباری و مدارا در روان‌شناسی، تاکید کرد که این مفاهیم امروزه در روابط انسانی از اهمیت بیشتری برخوردارند. او اضافه کرد: مدارا به معنای پذیرش تفاوت‌های فکری، رفتاری و شخصیتی دیگران بی‌آنکه قضاوت یا برخوردی تند داشته باشیم، است.

وی در ادامه بیان کرد: با توجه به رشد فشارهای روانی و تنوع در سبک‌های زندگی، یادگیری مهارت مدارا به منظور حفظ روابط سالم، از اهمیت دوچندانی برخوردار است.

تفکیک بین مدارا، صبوری و تحمل آسیب

این روانشناس به تفاوت‌های موجود میان مدارا، صبوری و تحمل رفتارهای نادرست اشاره کرده و اظهار داشت: صبوری به معنای کنترل خواسته و واکنش‌های هیجانی است؛ در حالی که مدارا به معنای پذیرش تفاوت‌ها و تحمل رفتار نادرست می‌تواند به معنای نادیده گرفتن برخی آسیب‌ها نیز باشد.

به گفته او، مدارا هرگز به معنی پذیرش توهین، تحقیر یا خشونت نیست.

مینایی همچنین خاطرنشان کرد که برخی افراد به جای پذیرش تفاوت‌های فکری، رفتاری یا فرهنگی دیگران، واکنش‌های شدیدی از خود نشان می‌دهند. او توضیح داد که عواملی نظیر تعصب، انعطاف‌پذیری پایین در شناخت، عزت نفس آسیب‌دیده و تربیت سخت‌گیرانه در این زمینه تاثیرگذارند.

وی افزود: اینگونه افراد گاهی تفاوت نظرات دیگران را به عنوان تهدیدی برای باورها و ارزش‌های خود تلقی می‌کنند.

نتایج کمبود مدارا در روابط زناشویی

این روانشناس بیان کرد که فقدان مدارا در محیط خانواده می‌تواند پیامدهای منفی برای روابط زناشویی و تربیت فرزندان به همراه داشته باشد. او توضیح داد: این کمبود می‌تواند موجب افزایش دعوا، سرزنش، دلخوری و کاهش صمیمیت میان زوجین گردد.

مینایی ادامه داد: همچنین فرزندان ممکن است رفتارهایی مانند پرخاشگری، عدم پذیرش تفاوت‌ها و روش‌های نادرست حل تعارض را از والدین آموخته و به کار ببرند.

آموزش مدارا به کودکان؛ الگو بودن والدین

مینایی در این راستا تصریح کرد: والدین می‌توانند مهارت‌های بردباری و پذیرش تفاوت‌ها را به فرزندان خود آموزش دهند. آن‌ها باید خود به عنوان الگوی احترام به تفاوت‌ها ایفای نقش کنند. گوش دادن به نظرات کودکان، پذیرش احساسات آن‌ها و آموزش گفت‌وگوی محترمانه از مهم‌ترین روش‌های تقویت این مهارت خواهند بود.

این روانشناس در ادامه یادآور شد که در محیط کار نیز مدارا می‌تواند به کاهش تنش و بهبود روابط میان همکاران کمک کند. او بیان کرد: مدارا موجب افزایش احترام متقابل، همکاری و کاهش سوءتفاهم‌ها خواهد شد.

وی همچنین اضافه کرد که وقتی افراد نسبت به تفاوت‌های شخصیتی یکدیگر پذیرش دارند، انرژی بیشتری برای دستیابی به اهداف مشترک صرف می‌کنند تا وارد درگیری‌های فردی شوند.

مینایی با تاکید بر اینکه مدارا همیشه به معنی سکوت در برابر رفتارهای آزاردهنده نیست، خاطرنشان کرد: اما مرز بین مدارا و ایجاد مرزهای سالم در کجا قرار دارد؟ وی تصریح کرد که مدارا به معنای نادیده گرفتن حقوق شخصی نمی‌باشد. می‌توانیم تفاوت‌های دیگران را قبول کنیم، اما باید به طرز قاطعانه‌ای در برابر توهین، تحقیر و خشونت مرزبندی کنیم.

کنترل خشم در هنگام بروز اختلاف


به گفته این روانشناس، افراد در لحظات خشم یا اختلاف‌نظر می‌توانند واکنش‌های خود را کنترل نمایند. مکث کردن، انجام تنفس عمیق و به تعویق انداختن پاسخ‌ها تا زمان آرام شدن، می‌تواند بسیار موثر باشد.

او همچنین افزود: بهتر است به‌جای سرزنش طرف مقابل، احساسات و خواسته‌های خود را به شیوه‌ای غیرخشمگین ابراز کنیم.

مینایی با اشاره به تأثیر شبکه‌های اجتماعی و فضای خبری پرفشار بر کاهش آستانه تحمل افراد، بیان داشت: روبرو شدن مداوم با اخبار منفی، مقایسه اجتماعی و بحث‌های چالش‌برانگیز می‌تواند موجب افزایش فشار روانی و تحریک‌پذیری شود.

این روانشناس افزود: فضای مجازی ممکن است قضاوت‌های عجولانه و واکنش‌های تند را تقویت کند.

راهکارهای ساده برای ارتقاء فرهنگ مدارا

وی بیان کرد که برای تقویت فرهنگ مدارا در جامعه، هر فرد می‌تواند با رفتارهای ساده و روزمره آغاز کند و تصریح کرد: از گوش دادن بدون قضاوت و احترام به عقاید غیر مشابه، تا پرهیز از تمسخر و کنترل خشم می‌توان به این امر کمک کرد. باید یاد بگیریم که برای محترم شمردن یکدیگر، الزامی به هم‌عقیده بودن نداریم.

مینایی در خاتمه خاطرنشان کرد که مدارا به معنای پذیرش بدون قضاوت تفاوت‌های دیگران است و با صبوری یا تحمل خشونت متفاوت است. ریشه واکنش‌های شدید افراد در برابر تفاوت‌ها می‌تواند در مسائلی چون تعصب و تربیت سخت‌گیرانه قرار داشته باشد. فقدان مدارا در خانواده و محیط کار آسیب‌رسان است، اما با آموزش به فرزندان، کنترل خشم، حفظ مرزهای سالم در برابر توهین و اجتناب از فضاهای پرتنش مجازی، می‌توان فرهنگ مدارا را تقویت کرد و بدون نیاز به هم‌عقیده بودن، به یکدیگر احترام گذاشت.

انتهای پیام