بر اساس گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، سوالی که مطرح می‌شود این است که چگونه زیورآلات طلایی با گذشت قرن‌ها همچنان درخشان و بدون تغییر باقی می‌مانند، در حالی که بسیاری از فلزات هنگام تماس با هوا آغاز به زنگ‌زدگی یا خوردگی می‌کنند؟ احتمالاً پاسخ این سوال در رفتار اتم‌های سطح طلا نهفته است.

محققان دانشگاه تولین با بهره‌گیری از شبیه‌سازی‌های کامپیوتری، به بررسی تعامل مولکول‌های اکسیژن با سطح طلا پرداخته‌اند و به نتایج جالبی دست یافته‌اند: در برخی از ساختارهای سطحی، اتم‌های طلا به طور خودآگاه بازآرایی می‌شوند تا از فعال‌سازی اکسیژن و آغاز واکنش‌های اکسیداسیون جلوگیری کنند.

طبق گفته پژوهشگران، این بازآرایی در دو نوع شناخته‌شده از سطوح طلا قابل مشاهده است. شبیه‌سازی‌ها نشان می‌دهند که اگر این تغییر در آرایش اتم‌ها اتفاق نمی‌افتاد، اکسیژن می‌توانست به راحتی با سطح طلا واکنش داده و فعل و انفعالات اکسیداسیونی را آغاز کند. این مکانیزم می‌تواند میزان واکنش‌پذیری اکسیژن در مدل‌های بررسی‌شده را بین یک میلیارد تا یک تریلیون برابر کاهش دهد.

البته، این ویژگی طلا که موجب مقاومت آن در برابر اکسیداسیون می‌شود، صرفاً یک جنبه ظاهری نیست. همین خاصیت، به طور قابل توجهی کاربرد آن را در بعضی از فرآیندهای کاتالیزوری دشوار می‌سازد؛ زیرا بسیاری از واکنش‌های صنعتی نیازمند موادی هستند که بتوانند به طور موقت با اکسیژن وارد واکنش شوند و سپس به حالت اولیه خود بازگردند.

اکنون، دانشمندان امیدوارند که با درک بهتر این نوع رفتار اتمی، بتوانند شرایطی را فراهم آورند که طلا در واکنش‌های شیمیایی به صورت فعال‌تری عمل کند. چنین پیشرفتی می‌تواند به توسعه کاتالیزورهای موثرتر برای مصارف مختلف از قبیل پاک‌سازی مونوکسیدکربن و تولید مواد شیمیایی کمک شایانی نماید.

برای کسب اطلاعات بیشتر درباره این کشف علمی، متن کامل مقاله را در خبرآنلاین مطالعه کنید.

۲۲۷۲۲۷