سیستمهای تمام چرخ محرک (AWD) به عنوان عامل مؤثری در بهبود عملکرد خودروها شناخته میشوند، اما معمولاً بر اساس یک شیوه خاص رانندگی طراحی میشوند. این فناوری نوین با هدف درک تنوع سبکهای رانندگی، بهینهسازی کنترل و ثبات خودرو را در پیچها و مسیرهای مسابقه دنبال میکند.
رانندگی برای همه: شناخت تنوع در سبکهای رانندگی
مهندسان شرکت جنرال موتورز در این پتنت به دو دسته متفاوت از رانندگان اشاره میکنند: رانندگان «غیرفعال» که حرکات آنها بین ترمزگیری و شتابگیری به صورت نرم و پیوسته است، و رانندگان «تهاجمی» که تمایل دارند زودتر ترمز کنند و با نیروی بیشتری شتاب بگیرند. این سیستم نوآورانه از دادهها و حسگرها برای سنجش ورودیهای راننده استفاده میکند و با بکارگیری یادگیری ماشین، تنظیمات اختصاصی را متناسب با هر نوع سبک رانندگی تنظیم مینماید. عمدتاً طراحی این فناوری برای رانندگی در پیستهای مسابقه است و برای عملکرد بهینه، باید سبک رانندگی و ویژگیهای مسیر را یاد بگیرد.
چگونه سیستم هوشمند AWD بر خودرو اثر میگذارد؟
پتنت جنرال موتورز با بیان دو سناریو، توضیحات بیشتری ارائه میدهد. در شرایطی که راننده به سرعت و به شکل تند در پیچ حرکت میکند، لازم است خودرو با سرعت بیشتری بچرخد و سپس زمان بیشتری را در مسیر مستقیم سپری کند. در این موقعیت، سیستم هوشمند AWD gشتاور بیشتری به چرخهای بیرونی منتقل میکند و در خودروهای برقی، ترمز احیایی با قدرت بیشتری به چرخهای داخلی در اوایل تلفن اعمال میگردد. پس از صاف شدن مسیر، این سیستم حتی امکان مداخله برای شتابگیری سریعتر از آنچه که راننده میخواهد را دارد.
برای رانندگانی که دارای قوس نرمتری هستند و زمان بیشتری برای چرخش خودرو لازم دارند، این سیستم میتواند گشتاور را بهطور متعادلتری بین چرخها توزیع کند تا شتابگیری سریعتری حاصل شود. اگر راننده به سمتی حرکت کند که نقطه دقیق خروج از پیچ نیست، سیستم با تنظیم جزئی زاویه فرمان، میتواند این اشتباه را جبران کند. در هر دو وضعیت، شیوه نشان دادن گشتاور در پاسخ به پدال گاز تغییر خواهد کرد؛ راننده تهاجمی گشتاور بیشتری با سرعت بالا دریافت خواهد کرد، در حالی که راننده غیرفعال نرمی بیشتری را در این تجربه خواهد داشت. این سیستم حتی توانایی این را دارد که یاد بگیرد شما غالباً قسمت عقب خودرو را در پیچها به سمت بیرون میکشید و بهطور خودکار نیروی بیشتری به چرخهای عقب منتقل میکند.
تفاوت با سیستمهای کنونی کنترل پایداری چیست؟
اگر این سیستم شبیه به کنترل پایداری به نظر میرسد، کاملاً غیرمنطقی نیست. اما وجه تمایز اصلی در این است که هدف این فناوری تنها جلوگیری از لغزش یا حفظ زاویه دریفت بر اساس مجموعهای از پارامترهای استاندارد نیست. از نظر نظری، اگر شما تمایل به ترمز دیرتر داشته باشید، این سیستم یاد خواهد گرفت که چطور به بهترین شکل از این نوع ترمزگیری بهرهبرداری نمایید. خودروهای پرفورمنس امروزی مانند شورولت کوروت ZR1X به راحتی میتوانند فراتر از ظرفیتهای راننده عمل کنند و انتظار میرود خودروهای نسل بعدی این محدودیتها را بیشتر هم گسترش دهند؛ بنابراین وجود سیستمی اینچنینی ممکن است به یک ضرورت تبدیل شود.
مزایا و معایب: از رانندگان مبتدی تا حرفهای
رانندگان حرفهای یا دارای تجربه زیاد در پیست ممکن است از این سیستم راضی نباشند، زیرا آنها خواستار واکنش دقیق خودرو به دستورات خود هستند. اما برای دیگر رانندگان، این فناوری میتواند به منزله یک فرصت عالی برای یادگیری در پیست محسوب شود و آنها را در حین رانندگی مانند یک راننده حرفهای به نمایش بگذارد. این مفهوم شبیه به چرخهای کمکی برای دوچرخهسواران تازهکار است، اما بهنوعی شبیه به سیستمهای کنترل پرواز دیجیتال در جنگندههای مدرن است که از بروز مشکلهایی همچون اسپین و استال که ناشی از نقصهای انسانی در هوانوردی هستند، جلوگیری میکنند.
خودروهایی که به درخواستهای شما پاسخ میدهند، در واقع از نظر ایمنی برتر هستند. برای رانندگان تازهکار و میانرده، این فناوری میتواند موجب سرعت و لذت بیشتری در پیست شود. این ایده تضمین میکند که خودرو بهخوبی با خواستههایتان همراستا خواهد بود، بیآنکه به نحوه هدایت شما توجه کند. قطعاً اگر چنین فناوریای با پتنت اخیر جنرال موتورز در زمینه مسابقات درگ ترکیب شود، به نظر میرسد که آنها قصد دارند تجربه رانندگی واقعی را بهطور کامل از شما بگیرند.
پتنتها به عنوان ضمانتی برای بهکارگیری این فناوریها در خودروهای آتی عمل نمیکنند و اغلب تنها ابزاری برای محافظت از حق مالکیت معنوی به شمار میروند. به ثبت رساندن یک پتنت نمیتواند بهعنوان نشانهای از نیت تولید تلقی گردد.
نظرات کاربران