رکود تولید صنعتی دلایل اقتصادی و سیاسی قابل‌اعتنایی دارد که به‌مرور ریشه فعالیت‌های این بخش مهم را می‌سوزاند. نارسایی در تامین مالی بنگاه‌های خصوصی به‌دلیل اینکه قیمت پول در این بخش روند فزاینده را تجربه کرده و تابعی از نوسان دلار شده، همچنان تن صنعت را می‌لرزاند.

بنگاه‌های صنعتی که مواداولیه یا کالاهای واسطه‌ای آنها از راه واردات تامین می‌شد، در ماه‌های پس از خرداد1404 که جنگ 12روزه شروع شد درگیر نوسان‌های نرخ ارز بوده و نقدینگی آنها جواب افزایش بی‌ترمز ارز را نمی‌دهد.

کمبود نقدینگی برای تامین ارزهایی که دیر به دیر تخصیص داده می‌شود نیز با کاستی‌های قابل‌اعتنا روبه‌رو شده است. از سوی دیگر کاهش قدرت خرید شهروندان برای کالاهای صنعتی که به دلیل نرخ تورم بالای این کالاها اتفاق افتاده، حالا گسترده و ژرف‌تر شده است.

شهروندان ایرانی در این روزها و ماه‌ها به نیازهای مازلو رسیده و پس‌اندازی برای خرید و نوسازی خانه، آشپزخانه، اتومبیل، لباس، کیف، کفش و بسیاری دیگر از کالاهای صنعتی را از دست داده‌اند. تحریک تقاضا برای کالاهای صنعتی، نیازمند تزریق حجم قابل‌توجهی پول و اعتبار بوده که در این وضعیت دولت از اجرای آن ناتوان است.

در حالی که برخی شخصیت‌ها و گروه‌های سیاسی هرگز نمی‌خواهند قبول کنند جنگ، تحریم و محاصره اقتصادی، اقتصاد صنعتی در ایران را در موقعیت ضعف قرار داده اما شهروندان و فعالان صنعتی این آثار را به‌خوبی لمس می‌کنند.

افزایش هزینه‌های نقل‌وانتقال مواد اولیه و کالاهای اساسی از کشورهایی که با ایران مرز زمینی دارند بر معضلات تولید صنعتی افزوده است. صادرات برخی کالاهای صنعتی نیز به‌دلیل محاصره دریایی از رونق افتاده و صنعت از این ناحیه نیز آسیب جدی دیده است. خارج‌شدن تولید فرآورده‌های پتروشیمی و فولاد به‌دلیل جنگ این دوصنعت پیشران که هرکدام چندین صنعت را زنده نگه می‌داشتند نیز مزید بر علت شده است.

 


ا