امیر قلعه‌نویی پس از کسب پیروزی تیم ملی در برابر فلسطین، در اظهار نظرهایی تأکید کرد که دیدار با عراق فرصتی مناسب برای معرفی بازیکنان جوان‌تر به میدان خواهد بود و در این بازی نتیجه‌ی حاصله در اولویت اول قرار ندارد. با این توضیحات، سرمربی تیم ملی عملاً به تغییر رویکرد در انتخاب ترکیب و تمرکز بیشتر بر استعدادهای جوان فوتبال ایران اشاره کرد؛ وعده‌ای که انتظار می‌رفت در بازی امشب به واقعیت بپیوندد.

با این وجود، بررسی ترکیب اولیه تیم ملی در برابر عراق نشان می‌دهد که نه‌تنها تغییر چندانی به سوی جوان‌تر شدن تیم صورت نگرفته، بلکه میانگین سنی بازیکنان حاضر در ترکیب اصلی نیز افزایش یافته است. به طوری که میانگین سنی ترکیب اصلی ایران که در بازی مقابل فلسطین ۲۶.۲ سال اعلام شده بود، در برابر عراق به ۲۷.۷ سال افزایش یافته و بدین ترتیب تیم ملی در فاصله‌ی دو مسابقه، عملاً یک سال و نیم پیرتر شده است!

این آمار در شرایطی به ثبت رسیده که قلعه‌نویی پیش از این بازی صراحتاً بر لزوم فرصت دادن به جوان‌ترها تأکید کرده بود. طبیعی است که جوان‌گرایی صرفاً با دعوت از چند بازیکن کم سن و سال یا قرار دادن نام آن‌ها در فهرست تیم ملی عملی نمی‌شود و معیار اصلی، اعتماد به این نفرات و استفاده از آن‌ها در ترکیب اصلی است.

اکنون این پرسش جدی به وجود می‌آید که اگر قرار بود دیدار با عراق فرصتی برای ارایه میدان به جوان‌ها باشد و نتایج هم از اهمیت چندانی برخوردار نباشد، پس چرا میانگین سنی ترکیب اصلی تیم ملی نه‌تنها کاهش نیافته بلکه با افزایش قابل توجهی روبه‌رو شده است؟ به نظر می‌رسد که فاصله بین شعار جوان‌گرایی و تصمیمات عملی کادرفنی هنوز یکی از تناقض‌های بارز تیم ملی زیر سرمربی‌گری قلعه‌نویی باشد.

این‌جا ببینید: ویدیوی گل عراق به ایران؛ رکورد منفی برای تیم ملی با گل ثانیه ۲۲