سهراب بختیاری‌زاده باز هم به تمرین‌های تیم استقلال مراجعه نکرد و اکنون بحران به طور کامل شعله‌ور شده و در آستانه است که استقلال را به تنگنا بیاندازد. در هر اختلافی، معمولاً هر دو طرف سهمی از مسئولیت دارند و در مشاجرات میان فوتبالی‌ها و غیر فوتبالی‌ها، معمولاً این فوتبالی‌ها هستند که احساساتی‌تر و دلسوزتر به نظر می‌رسند و باید از آن‌ها حمایت شود. اما در این وضعیت خاص، سهراب به وضوح صدای دل تنی چند از کارشناسان و پیشکسوتان را به گوش رساند.

تعداد افرادی که از آغاز به رفتارهای علی تاجرنیا انتقاد کرده و نسبت به اقدامات او معترض بودند، کم نبود. او به عنوان مرد اول این باشگاه، تمایلی عجیب به جلب توجه و دیده شدن داشت و روش‌های جدیدی برای رسیدن به شهرت به کار گرفت، از خریدهای خارجی که هیچ‌کس به آن‌ها اعتنایی نکرد تا جذب و میدان دادن به افرادی که هیچ آورده‌ای برای استقلال و فوتبال ایران نداشتند.

سهراب به مسئله نداشتن زمین تمرین به عنوان یکی از اصول اولیه موفقیت یک تیم اعتراض کرد. او کاملاً حق دارد، چگونه می‌توان در شرایطی که می‌دانیم استقلال و پرسپولیس تنها به تیم فوتبالشان متکی هستند، این همه هزینه صرف کارهای جانبی کرد، در حالی که اصل و اساس یعنی زمین تمرین همچنان بلاتکلیف باقی مانده است؟

همچنین سهراب به نابرابری در پرداخت‌ها انتقاد دارد و در این نگرانی نیز با او موافق هستیم، زیرا همه می‌دانیم این بی‌عدالتی موجب فروپاشی تیم می‌شود و در فرداهای پیش رو، اگر تیم نتیجه نگیرد، سرمربی به شدیدترین شکل ممکن مورد انتقاد قرار خواهد گرفت و باید پاسخگو باشد! سهراب با اثبات برادری‌اش در این ماجرا، مدت‌ها دندان بر جگر گذاشته اما حالا با عدم مشاهده تغییرات، صبرش سرآمده است.

هیچ‌کس مخالف هزینه‌کردن در سایر رشته‌های ورزشی نیست، اما سؤال این است که چرا شیوه مدیریت گلخانه‌ای در رشته‌های زودبازده به کار گرفته می‌شود؟ افرادی که مسابقات نزدیک دارند و از وضعیت اقتصادی کشور بهره می‌برند، قهرمانان خود را با حداقل‌ها به خدمت می‌گیرند تا کارنامه موفقیت و افتخاراتشان را خود به رخ بکشند!

زمانی که صدای سهراب برآشفت، برخی بر این تصور شدند که هدف از این کار، جنگ قدرت برای کنار زدن مدیرعامل تازه‌وارد است، اما با هدف‌گیری تاجرنیا توسط سهراب، این فرضیه به نحوی معکوس تفسیر می‌شود! حتی اگر چنین سناریویی درست باشد، سؤال این است که چرا یک مدیر سیاسی باید چنین فرصتی در اختیار مخالفان خود بگذارد که بتوانند او را مورد انتقاد قرار دهند؟

هرچند این سخنان همواره نقل‌قول شده‌اند، اما اهمیت شنیدن دوباره آن‌ها از زبان سهراب به خاطر این است که او در شرایطی دشوار فعالیت خود را ادامه می‌دهد و نمی‌توان کسی را یافت که بگوید او از میدان خارج است. اما می‌پرسید چرا این همه انتقادات به تاجرنیا و مدیران استقلال تعلق می‌گیرد؟ چرا مدیران سیاسی در عرصه فوتبال چنین مواضع ضعیفی دارند؟

آیا سیاسیون در ورزش جذام دارند که انقدر از حضورشان در فوتبال -یا ورزش- هراس داریم؟ آیا افراد ورزشی به شورای شهر و سیاست وارد نشده‌اند؟ در واقع، مدرک تحصیلی و خاستگاه یک فرد که از کجا آمده، چه اهمیتی دارد اگر او خود را مدعی نباشد و به کارش آگاه باشد؟ نکته دقیقاً در همین بخش آخر است! این که مدیران سیاسی که وارد فوتبال می‌شوند، مدعی هستند و باعث ضرر می‌شوند و آگاهی لازم را ندارند!

مشکل علی تاجرنیا و تمامی مدیران سیاسی که پا به عرصه فوتبال گذاشته‌اند، درست از همان روز اول و در جایی آغاز می‌شود که آن‌ها می‌خواهند کمبود تصویرهای خود را در لباس ورزشی با کلام جبران نمایند و خود را هواداری مشتاق نشان دهند! آن‌هایی که مدرک دکترا را به عنوان دلیلی برای تخصص خود یادآوری می‌کنند، اما از همان پیله اول، همه متوجه می‌شوند که آن‌ها در این زمینه توانایی ندارند!

ما در همین فوتبال مدیرانی مانند صفایی فراهانی داشتیم که هرگز ادعای فوتبالی بودن و هواداری نکردند و نیازی به اعلام مدرک یا سوابق مدیریتی خود در جمع فوتبالی‌ها نداشتند. آن‌ها تصمیم‌های اشتباهی در سال اول مدیریت خود داشتند، اما از زمان ورودشان مشخص بود که حداقل مدیریت را بلد هستند و همین عدم ادعا در فوتبالی بودن سبب موفقیتشان شد.

نگاهی به بازیکنانی که پس از امضای قرارداد با این دو تیم بزرگ ادعای طرفداری از کودکی می‌کنند بیندازید. کدام یک در استقلال و پرسپولیس موفق شده‌اند؟ یا مربیانی که با دستان خود به تشویق سکوها می‌پرداختند، چه کسی از آن‌ها عنوان قهرمانی کسب کرده یا بازیکنی را تربیت کرده است؟ مدیرانی که از سیاست می‌آیند اما ادعای فوتبالی دارند، دقیقاً در همین گروه قرار می‌گیرند و سرنوشت آن‌ها نیز یکسان خواهد بود! چرا که تنها هواداران واقعی باید در سکوها حضور داشته باشند و بابت عشق و علاقه به تیم، حقوقی دریافت نمی‌کنند!

بیشتر بخوانید: حمایت همه جانبه بازیکنان استقلال از سهراب بختیاری‌زاده + تصاویر