براساس گزارش ایسنا، تصور کنید که در حال سازماندهی وسایل کیف فرزندتان هستید و ناگهان با یک پاک‌کن فانتزی یا مداد رنگی مواجه می‌شوید که به او تعلق ندارد. واکنش اولیه شما ممکن است شامل خشم، نگرانی یا حتی ترس از تکرار این رفتار باشد، اما قبل از هر قضاوتی، ضروری است بدانیم که چرا کودک این کار را انجام داده است. در دوران پر از فشار و مشغله امروز، برخورد با چالش‌های رفتاری کودکان در زمینه مالکیت و مسئولیت‌پذیری، به دغدغه‌ای آشنا برای بسیاری از خانواده‌ها تبدیل شده و نقش بسزایی در شکل‌گیری سبک زندگی و تربیت نسلی آگاه و مسئول ایفا می‌کند.

رایج‌ترین سوال این است که چرا کودک این اقدام را انجام می‌دهد؟ متخصصان بر این باورند که ممکن است کودک شیفته ظاهر جذاب یک وسیله خاص شده باشد، Desire to have it احساس تمایل به داشتن آن را حس کرده باشد، یا هنوز نتوانسته باشد تمایز میان قرض‌گرفتن و برداشتن بدون اجازه را به درستی تشخیص دهد. مهارت‌های کنترل تکانه در این سنین به طور کامل رشد نکرده است؛ کودکانی در بازه سنی ۵ تا ۸ سال همچنان در حال تکمیل توانایی‌های خود برای کنترل خواسته‌های آنی و پیش‌بینی عواقب رفتارهایشان هستند. ممکن است چیزی را بخواهند، اما در جلوگیری از استفاده فوری از آن ناتوان باشند.

به کودک برچسب نزنید؛ بیان جمله «تو دزدی» به جای اصلاح رفتار، هویت او را مورد هدف قرار می‌دهد. بهتر است به او بگویید که عملش نادرست بوده است، نه اینکه خود او را به عنوان شخصیتی بد توصیف کنید. نحوه برخورد درست این است که بگویید: «این وسیله مال تو نیست و برداشتن آن بدون اجازه صحیح نیست. باید آن را به صاحبش برگردانیم». بر عهده گرفتن مسئولیت جبران اشتباه از سوی کودک، اقدام مناسبی است؛ به جای اینکه خودتان وسیله را برگردانید، او را در این فرآیند مشارکت دهید. تا به مدرسه همراه او بروید و اجازه دهید خودش وسیله را به صاحبش بازگرداند.

همچنین، فقط نگویید «دیگه برندار!» بلکه به او بیاموزید که چطور می‌تواند خواسته‌اش را به شکل مناسب بیان کند؛ به‌عنوان مثال بگوید «آیا می‌توانم از پاک‌کن تو استفاده کنم؟» یا «آیا می‌توانم این را داشته باشم؟».

اگر برداشتن وسایل دیگران استمرار داشته باشد، حتماً باید علت رفتار را مورد بررسی قرار دهید. ممکن است فشار گروه همسالان، مشکلات رفتاری یا دشواری در کنترل تکانه‌ها تأثیرگذار باشند. اگر این رفتار ادامه یافت، بهتر است از کمک یک روان‌شناس کودک بهره‌مند شوید.

در نهایت، مواجهه با چنین رفتارهایی در کودکان، بیشتر از آن که نیاز به تنبیه یا سرزنش داشته باشد، فرصتی برای آموزش مهارت‌های اجتماعی، خودداری و احترام به حقوق دیگران است. حمایت والدین با رویکردی منطقی و دلسوزانه، به کودک یاد می‌دهد که اشتباهات خود را بپذیرد و مسئولیت جبران آن‌ها را بپذیرد.

انتهای پیام