بر اساس گزارشی از خبرگزاری خبرآنلاین، مأموریت فضایی «بپی‌کلمبو» قرار است در روز شنبه با روشن شدن پیشرانه‌های فضاپیما، به مدار سیاره عطارد وارد شود. این مأموریت، دومین کوشش موفقیت‌آمیز در تاریخ است که قصد دارد فضاپیما را در مداری نزدیک به نزدیک‌ترین سیاره به خورشید و همچنین کوچک‌ترین سیاره منظومه شمسی قرار دهد.

این پروژه با صرف هزینه‌ای در حدود ۱.۶ میلیارد یورو، به عنوان یکی از مأموریت‌های کلیدی علمی در شناخت عطارد به حساب می‌آید.科研گران امیدوارند که این مأموریت به پرسش‌هایی نظیر چگونگی شکل‌گیری عطارد در نزدیکی خورشید، منبع میدان مغناطیسی آن و ترکیب یخ‌های موجود در دهانه‌های همواره سایه‌دار پاسخ دهد.

دسترسی به سیاره عطارد به دلیل مجاورت آن با خورشید، دارای چالش‌هایی است. نیروی گرانش خورشید باعث افزایش سرعت فضاپیما می‌شود و نیاز است تا کاوشگر بخش زیادی از مسیر را از طریق مانورهای ترمزی بپیماید تا به سیاره نزدیک شود.

طبق برنامه‌ریزی‌ها، در اوایل دسامبر، فضاپیما به دو مدارگرد مجزا تقسیم خواهد شد: یکی از آن‌ها متعلق به اروپا و دیگری به ژاپن است. این دو فضاپیما در مدارهای قطبی متفاوت قرار می‌گیرند و عملیات علمی آن‌ها از آوریل سال آینده آغاز خواهد گردید.

مدارگرد اروپایی که «مدارگرد سیاره‌ای عطارد» (MPO) نام دارد، به نقشه‌برداری از سطح و ترکیبات شیمیایی آن با دقت بالا پرداخته و ساختار درونی سیاره را برای درک هسته بزرگ و غیرمعمول آن مورد بررسی قرار خواهد داد. مدارگرد ژاپنی نیز میدان مغناطیسی عطارد و «برون‌سپهر سدیمی» آن را اندازه‌گیری می‌کند؛ این لایه به شدت نازک از گاز و اتم‌ها که سیاره را احاطه کرده، مهم است.

عطارد تنها تقریباً ۵۰ درصد بزرگ‌تر از ماه است، اما جرم آن چهار برابر ماه می‌باشد. یکی از پرسش‌هایی که دانشمندان در جریان این مأموریت به دنبال پاسخ آن هستند، مربوط به چگالی بالای این سیاره است.

این سیاره از نظر شرایط محیطی نیز بسیار شدید است. عطارد هر ۵۸ روز زمینی یک بار به دور محور خود می‌چرخد، به همین دلیل هر نقطه از سطح آن ممکن است تقریباً سه ماه روشنایی روز و سپس سه ماه تاریکی شب را تجربه کند. فاصله عطارد از خورشید نزدیک به ۳۶ میلیون مایل، معادل کمی بیش از یک‌سوم فاصله زمین تا خورشید است. دمای سطح آن در روز به حدود ۴۵۰ درجه سانتی‌گراد می‌رسد و در شب به منفی ۱۸۰ درجه کاهش می‌یابد.

به منظور بررسی این شرایط، دانشمندان از گروهی از ابزارهای پیشرفته بهره‌ می‌برند؛ از دوربین‌هایی با طول موج‌های مختلف برای مطالعه بر روی سطح سیاره تا حسگرهای میدان مغناطیسی، ابزارهای تحقیقات ساختار داخلی و لیزرهایی برای نقشه‌برداری از شکل کلی عطارد. یکی از این ابزارها، طیف‌سنج تصویربرداری پرتو ایکس عطارد (MIXS) است که به تحلیل ترکیبات ژئوشیمیایی سطح سیاره خواهد پرداخت.

طبق برنامه‌ریزی کنونی، این دو مدارگرد تقریباً سه سال در مدار عطارد فعالیت خواهند کرد. پس از اتمام سوخت، ارتفاع آن‌ها کاهش خواهد یافت و در نهایت به سطح سیاره برخورد خواهند کرد؛ در نتیجه، این فضاپیماها به زمین باز نخواهند گشت.

منبع: theguardian

۲۲۷۲۲۷