فصل تازه فیفادی سال جاری برای تیم ملی فوتبال ایران به پایان رسید و شاگردان امیر قلعه‌نویی در شرایطی برابر فلسطین و عراق به میدان رفتند که این بار چینش بازیکنان تیم ملی تغییرات قابل توجهی را به خود دیده بود. خبری از حضور برخی از بازیکنان مسن‌تر به چشم نمی‌خورد و سرمربی تصمیم گرفت تا به جوانان میدان بیشتری دهد. با نگاهی به نتایج این دو دیدار، باید گفت که عملکرد بعضی از بازیکنان جوان به هیچ عنوان رضایت‌بخش نبود و یکی از بزرگ‌ترین چالش‌های ضعف تیم ملی در این اردو، وضعیت وینگرها بود.

محمد محبی در هر دو مسابقه از خود نمایش قابل قبولی به جا نگذاشت و نتوانست انتظارات را برآورده سازد. محمدمهدی محبی نیز در هر دو بازی به‌عنوان بازیکن جانشین به زمین آمد و فرصتی برای تأثیرگذاری جدی نداشت. آریا یوسفی نیز یک بار دیگر در پست وینگر آزمایش شد و سایر بازیکنانی چون لیموچی، افشین صادقی و اسماعیل قلی‌زاده نیز عملکرد چشم‌گیری از خود نشان ندادند. البته چند وینگر با تجربه در این اردو، نظیر قلی‌زاده و ترابی، به علت مصدومیت غایب بودند، اما عدم حضور یک ستاره تکنیکی مانند مهدی قایدی بیشتر از همه حس می‌شد!

در سال‌های اخیر، قایدی به عنوان یکی از خلاق‌ترین و تأثیرگذارترین بازیکنان فوتبال ایران شناخته می‌شود، ولی در دوران سرمربی‌گری قلعه‌نویی، فرصت درخشش چندانی به او داده نشده است. حتی در جام جهانی، علی‌رغم توانایی‌های فنی‌اش، نتوانست زمان زیادی را در زمین حضور داشته باشد و حالا با توجه به عملکرد نامناسب سایر وینگرهای دعوت‌شده، به راحتی از فهرست تیم ملی کنار گذاشته شده است.

در مورد عدم حضور قایدی، نظرات گوناگونی وجود دارد. بعضی بر این باورند که یک مصاحبه اینترنتی و حواشی ناشی از آن بر تصمیم‌گیری تأثیرگذار بوده است، در حالی که خود قلعه‌نویی دلیل غیبت او را نداشتن آمادگی و کمبود دقایق بازی اعلام کرده است. این در حالی است که قایدی در هفته‌های اخیر آمار قابل قبولی از خود به جا گذاشته و نشان می‌دهد که هنوز می‌تواند یکی از گزینه‌های مهم برای تقویت حمله تیم ملی باشد.

سؤال اصلی این است که چگونه بازیکنانی مثل محمد محبی، با وجود نمایش ضعیف در هر دو مسابقه، همچنان در ترکیب اصلی حضور دارند، یا اینکه بازیکنی چون آریا یوسفی که تخصصش دفاع راست است، در پست وینگر به آزمایش گذاشته می‌شود، اما ستاره‌ای مثل مهدی قایدی حتی شانس حضور در اردو را هم پیدا نمی‌کند؟ در شرایطی که تیم ملی با کمبود بازیکن تأثیرگذار در پست وینگر روبروست، بی‌توجهی به توانایی‌های قایدی به سادگی قابل حاشا نیست.

به نظر می‌رسد که قلعه‌نویی و دستیارانش برای مشاهده قابلیت‌های قایدی به چیزی فراتر از عینک نیاز دارند؛ زیرا نادیده گرفتن چنین بازیکنی، به‌ویژه در زمانی که گزینه‌های موجود نتوانسته‌اند انتظارات را برآورده کنند، واقعاً تصمیمی نیست که بتوان به سادگی از آن گذشت.

بیشتر بخوانید: آدان: رفتار مردم ایران دوستانه بود؛ آن پرواز باعث شد از درگیری‌ها جان سالم به‌در ببرم/ بازی کردن برای رئال آرزوی کودکی‌ام بود/ سطح توقع مورینیو بسیار بالاست