فرارو- در تاریخ ۱۵ اکتبر، سازمان جنگل‌داری ایالات متحده، که زیرمجموعه وزارت کشاورزی این کشور محسوب می‌شود، سه سند آرشیوی با عنوان «پرونده‌های پاگنده/ساسکواچ» را برای عموم منتشر کرد. این انتشار در روزهای اخیر توجه رسانه‌ها و طرفداران موجودات ناشناخته را به خود جلب کرده است.

به نقل از فرارو، این مجموعه شامل گزارشی از یک تحقیق میدانی انجام‌شده در سال ۱۹۸۲ در ایالت واشنگتن، یک روایت تاریخی از مواجهه شکارچیان با آثار موجودی ناشناخته در مونتانا و نیز بریده‌ای از یک روزنامه محلی متعلق به سال ۲۰۰۳ است.

مهم‌ترین سند موجود به بررسی ردپاهایی مرتبط با یک موجود در حوزه آبخیز میل‌کریک در جنگل ملی اوماتیلا در ایالت واشنگتن می‌پردازد. در این پرونده، ردپاهایی به طول تقریباً ۱۵ اینچ، که معادل حدود ۳۸ سانتی‌متر است، در چندین محل ثبت شده است. رودنی جانسون، زیست‌شناس حیات‌وحش سازمان جنگل‌داری، در حین تحقیق از محل عکس‌برداری کرده و قالب‌های گچی از برخی ردپاها تهیه نموده است.

در گزارش جانسون ذکر شده است که اگر این ردپاها جعلی باشند، سازندگان آن‌ها زحمات زیادی برای ایجاد جزئیاتی که به وجود آمده‌اند، کشیده‌اند. او همچنین تأکید کرده که برخی نشانه‌های موجود بر روی ردپاها «تقلید بسیار دشواری» داشته‌اند. با این حال، نتیجه‌گیری نهایی او به نفع فرضیه وجود پاگنده نبود. جانسون بر این باور بود که آثار ثبت شده نمی‌توانند مربوط به موجودی دوپا با وزنی بیش از ۳۰۰ پوند، معادل حدود ۱۳۶ کیلوگرم، باشند.

وی به چند نکته مشکوک اشاره نمود: فاصله گام‌ها با وجود تغییر شیب زمین تقریباً ثابت باقی مانده بود، ردپاها در برخی نقاط بدون نشانه‌ای از ورود یا خروج به‌طور ناگهانی آغاز و به پایان می‌رسیدند و عمق آن‌ها نیز با ردپای کفش مأموران در گل‌ولای تناسب نداشت. یک متخصص ردگیری از گشت مرزی آمریکا نیز احتمال داد این آثار به قصد فریب و ایجاد تصور از وجود پاگنده ایجاد شده باشند.

بخش دیگری از این اسناد به روایت لئو کینی، شکارچی ساکن مونتانا تعلق دارد که روایتی از دهه ۱۹۴۰ را در نوشته‌ای در سال ۱۹۸۰ مستند کرده است. او به ناپدید شدن لاشه یک گوزن بزرگ و پیدا شدن ردپاهایی غیرعادی در برف اشاره کرده است. در روایتی دیگر از همان منطقه، شکارچی‌ای به نام دبلیو. دبلیو. اشمیتز تجربه مشاهده ردپاهای مشابه، استشمام بویی بسیار تند و شنیدن صداهایی شبیه خرناس یا غرغر را گزارش کرده است. با این حال، در هر دو گزارش تأیید کاملاً مستقیمی از مشاهده چنین موجودی به ثبت نرسیده است.

سازمان جنگل‌داری آمریکا توضیحات دقیقی در مورد دلیل انتشار این اسناد ارائه نکرده است. سخنگوی این نهاد اشاره کرده که داستان‌های مربوط به پاگنده و ساسکواچ بخشی از میراث فرهنگی و روایت‌های عامیانه مربوط به جنگل‌های عمومی ایالات متحده به شمار می‌آیند. این سازمان همچنین تأکید کرده که نه وجود این موجود را تأیید می‌کند و نه آن را انکار می‌نماید. در مجموع، انتشار این پرونده‌ها نشان‌دهنده این است که گزارش‌هایی درباره ردپاها و برخوردهای ادعایی با پاگنده در آرشیوهای دولتی ثبت شده است، اما هیچ‌یک از اسناد منتشر شده مدرک علمی معتبری برای اثبات وجود این موجود افسانه‌ای ارائه نمی‌دهد.