به گزارش ایسنا، نزدیک به ۲۰۰ کشور پس از دو هفته مذاکرات فشرده و سخنرانی‌های پرشور در آنتالیای ترکیه، میزبان این مذاکرات در ۲۰۲۶، پیرامون پیامدهای فروپاشی اقلیمی در سراسر جهان، برای رفع اختلافات خود تلاش کردند؛ روندی که باعث شد زمان پایانِ تعیین‌شده برای مذاکرات یعنی عصر روز گذشته (جمعه) سپری شود و گفت‌وگوها به درازا بکشد.

«آلوئیزیو لوپس پریرا دِ ملو»، دبیر ملی تغییرات اقلیمی برزیل به خبرنگاران گفت: در حال حاضر، هیچ‌کس راضی نیست.

خبرنگار «گاردین» حاضر در محل برگزاری مذاکرات در ساعات پایانی جمعه گزارش داد: بعید است تا صبح شنبه پیش‌نویس جدیدی از توافق‌نامه برای بررسی دقیق توسط مذاکره‌کنندگان ارائه شود. پیش‌نویس اولیه‌ مفصلی که اوایل هفته جاری منتشر شد، شامل درخواست‌های جدی برای تسریع روند حذف زغال‌سنگ، نفت و گاز بود؛ اما در نسخه دوم و کوتاه‌تری که روز پنج‌شنبه منتشر شد، هیچ اشاره‌ای به سوخت‌های فسیلی نشده و اهداف مربوط به برقی‌سازی نیز تضعیف شده‌اند.

به گزارش گاردین، در ساعات اولیه روز جمعه، وزرای کشورهای آفریقایی با اقدامی قاطع و چشمگیر مداخله کردند و یکی از آنها در سخنرانی خود تاکید کرد: ما به اینجا نیامده‌ایم که التماس کنیم.

همچنین گروه‌های جامعه مدنی که طبق مقررات، در این مذاکرات نقش رسمی دارند، این نشست را بدترین کنفرانس تغییر اقلیم (COP) در طول تاریخ خواندند چرا که هیچ‌یک از اولویت‌های آنان در جریان مذاکرات به نتیجه نرسید. آنها به‌ ویژه از ناکامی در پیشبرد «سازوکار گذار عادلانه» که سال گذشته بر سر آن توافق شده بود، سرخورده شدند؛ سازوکاری که امیدوار بودند عدالت اجتماعی، نژادی و اقتصادی را در آینده‌ای کم‌کربن نهادینه کند.

چندین نفر از افراد آگاه در مورد روند COP گفتند که عربستان سعودی یکی از کشورهایی است که نقش بازدارنده ایفا می‌کند. این کشور نفتی در طول دهه‌ها به دلیل استفاده از فرآیند COP برای کند کردن اقدامات، شهرت پیدا کرده است. عربستان سعودی از جمله کشورهایی است که اصرار دارد در توافق نهایی، به شدت به استفاده و ذخیره‌سازی کربن (CCUS) به عنوان راهی برای کمک به سیاره زمین برای به حداقل رساندن افزایش بیش از حد دمای ۱.۵ درجه سانتیگراد که در پاریس توافق شده بود، اشاره شود.

«نیل گرنت»، کارشناس ارشد کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای در گروه مشاوره‌ای Climate Analytics گفت که CCUS در متن گنجانده شده است زیرا ذی‌نفعان سوخت‌های فسیلی، آن را در آنجا می‌خواهند. او گفت: این یک اسب تروا برای ذی‌نفعان سوخت‌های فسیلی است.

به گزارش ایسنا،‌ هشت کشور خواستار اشاره به «گذار آشکار از سوخت‌های فسیلی» در متن هرگونه توافقی شدند. پاناما، بلژیک، ساحل عاج، فنلاند، یونان، جزایر سلیمان و سوئد مسائل حیاتی را که گفتند باید مورد توجه قرار گیرند از جمله اطمینان از پرداخت بودجه به کشورهای آلاینده برای کشورهای در حال توسعه جهت سازگاری با بحران آب و هوا تشریح کردند.

«خوان کارلوس ناوارو»، وزیر اقلیم پاناما گفت: این قابل‌قبول نیست که در یک نشست COP یا سند نهایی حتی اشاره‌ای به سوخت‌های فسیلی نشود. ما به‌هیچ‌وجه زیر بار چنین چیزی نخواهیم رفت. باید حقیقت را بگوییم و صریح و شفاف حرف بزنیم.

پاناما نامه‌ای سرگشاده برای «کریس بوون»، وزیر تغییرات اقلیمی استرالیا و رئیس مذاکرات، ارسال کرده بود که حاوی فهرستی از خواسته‌های کشورش بود؛ خواسته‌هایی که به گفته وزیر اقلیم این کشور، درخواست‌هایی بدیهی هستند و اساسا قابل مذاکره نیستند.

بوون در این باره گفت آنها خط‌ قرمزها را مطرح کردند و خب، ماهیت مذاکرات همین است.

او عصر جمعه اظهار داشت: هنوز روحیه‌ای برای به نتیجه رساندن کار وجود دارد. البته که افراد دیدگاه‌های سرسختانه‌ای دارند و من هم منکر این واقعیت نیستم. اما هیچ‌کس به من نگفته است که بیایید دست از کار بکشیم و به خانه برگردیم.

در یک کنفرانس مطبوعاتی پرشور در صبح جمعه، وزرای آفریقایی از کشورهای غنا، زامبیا، سنگال، کنیا و سیرالئون اظهار داشتند که از مردم آفریقا خواسته می‌شود تا هزینه بحرانی را بپردازند که خود نقشی در ایجاد آن نداشته‌اند.

آن‌ها کشورهای ثروتمند را متهم کردند که با استفاده از «مالیات‌های کربنی» به منظور جلوگیری از بهره‌برداری آفریقایی‌ها از ذخایر غنی مواد معدنی حیاتی‌شان برای صنعتی‌سازی در پی تحمیل سومین مرحله از استثمار این قاره (پس از دوران برده‌داری و استعمار) هستند.

«زانتور آگیمان-رالینگز» از کشور غنا که ریاست گروه مذاکره‌کنندگان آفریقایی را بر عهده داشت، گفت: این قاره نتیجه‌ای را که تنها شامل بیانیه‌ها باشد، بدون آنکه منابعی برای تحقق آنها در نظر گرفته شده باشد، نخواهد پذیرفت. ما به اینجا نیامده‌ایم که گدایی کنیم بلکه آمده‌ایم تا آنچه را که به‌حق متعلق به ماست مطالبه کنیم، برای مردمی که بیشترین آسیب را از فعالیت‌های انسانیِ کشورهای توسعه‌یافته متحمل شده‌اند؛ کشورهایی که اکنون از آنها خواسته می‌شود به شیوه‌هایی که هرگز خودشان درخواست نکرده بودند، هزینه این وضعیت را بپردازند.

یکی از مطالبات حیاتی کشورهای آفریقایی، بحث و گفت‌وگو پیرامون «تأمین مالی اقلیمی» بود. در طول هفته، ناظران جامعه مدنی، کشورهای ثروتمندتر به رهبریِ اتحادیه اروپا را متهم کردند که در مذاکرات مربوط به مسائل مالی، مانع پیشرفت می‌شوند.

با این حال مذاکره‌کننده ارشد اقلیمی اروپا روز جمعه مدعی شد که این اتحادیه هم‌اکنون پیشگام‌ترین تأمین‌کننده مالی اقلیمی در جهان است. یکی از مقامات ارشد اتحادیه اروپا گفت: ما، به همراه کشورهای عضو اتحادیه اروپا در سال ۲۰۲۵ مبلغ ۳۲.۳ میلیارد یورو (۲۷ میلیارد پوند) از منابع عمومی اختصاص می‌دهیم و ۹.۳ میلیارد یورو نیز از طریق منابع مالی بخش خصوصی برای حمایت از کشورهای در حال توسعه بسیج می‌کنیم. ما بیش از هر طرف دیگری در این زمینه اقدام می‌کنیم.

آخرین نشست «کاپ» (COP) که طبق برنامه و به‌موقع به پایان رسید، در سال ۲۰۰۳ در ایتالیا برگزار شد. در برخی دوره‌ها، مذاکرات حتی تا روز یکشنبه، یعنی پس از موعد مقررِ پایان در روز جمعه، به درازا کشیده است.

انتهای پیام