طبق گزارش خبرآنلاین، تائو لین (Tao Lin)، محقق حوزه ایمنی هوش مصنوعی در شرکت آنتروپیک، در یک گفت‌وگوی تقریباً یک ساعته با سازمان غیرانتفاعی Palisade Research، تصویر بدبینانه‌ای از آینده شغلی جامعه ارائه داده است. به گفته او، احتمال اینکه هوش مصنوعی به‌طور کامل بر انسان‌ها تسلط یابد، کمتر از ۵۰ درصد است. اما نتیجه‌ای که به احتمال زیاد عاید خواهد شد، کاهش وسیع فرصت‌های شغلی و دشواری در بازگشت افراد به بازار کار خواهد بود.

لین بیان می‌کند که در ابتدا، تعداد زیادی از افراد شغل‌های کنونی خود را از دست خواهند داد و به ناچار به شغل‌های جدیدی روی می‌آورند، با این حال، با پیشرفت‌های بیشتر در زمینه هوش مصنوعی، حتی این شغل‌های جایگزین نیز از بین خواهند رفت. در تصویر کلی که او می‌کشد، بخش بزرگی از جمعیت جهانی در نهایت برای تامین معیشت خود به کمک‌های مالی دولتی اتکا خواهند کرد.

او همچنین به این نکته اشاره می‌کند که هوش مصنوعی ممکن است در آینده‌ای نزدیک در اجرای وظایف مختلف فراتر از توانایی‌های موجود انسان‌ها عمل کند.

چالش‌های مرتبط با عرضه سهام آنتروپیک

نکته‌ای که در گزارش نشریه Futurism بحث‌برانگیز است، زمان‌بندی این اظهارات می‌باشد. این مصاحبه در روزهایی نزدیک به عرضه عمومی سهام آنتروپیک منتشر شده است که به طور قابل توجهی می‌تواند ارزش دارایی کارکنان و سهام‌داران این شرکت را افزایش دهد.

Futurism همچنین به روش‌های پرداخت سهام به کارمندان شرکت‌های فناوری اشاره می‌کند و این احتمال را مطرح می‌سازد که بزرگنمایی توانمندی‌های آتی هوش مصنوعی می‌تواند به نفع منافع مالی کارکنان آنتروپیک، از جمله پژوهشگران دارنده سهام، تمام شود. به نظر این نشریه، اگر سرمایه‌گذاران به قابلیت‌های آینده هوش مصنوعی خوشبین‌تر شوند، ممکن است ارزش سهام این شرکت نیز افزایش یابد.

آیا این پیش‌بینی از لحاظ علمی معتبر است؟

اگرچه هشدارهای لین حائز اهمیت است، اما باید تمایزی میان پیش‌بینی‌های شخصی یک پژوهشگر و نتایج علمی اثبات‌شده قائل شد. در حال حاضر، شواهد معتبری وجود ندارد که نشان دهد هوش مصنوعی در ماه‌های نزدیک می‌تواند به‌طور کامل تمام انسان‌ها را از بازار کار حذف کند.

حتی قابلیت‌های مدل‌های پیشرفته در انجام وظایف شغلی به این معنا نیست که نیروی کار انسانی به طور کامل جابه‌جا خواهد شد. عملکرد این مدل‌ها در محیط‌های واقعی کار، میزان خطاها، هزینه‌های اجرایی و نیاز به نظارت انسانی همچنان از عوامل کلیدی به شمار می‌آیند.

۵۸۵۸