طبق گزارشی از خبرگزاری خبرآنلاین، فرض کنید امکان داشته باشد که منزل خود را هر چند سال یک بار با مدلی نوین جایگزین کنید؛ مشابه آنچه با گوشی‌های موبایل انجام می‌دهیم. این ایده حدود پنج دهه پیش در توکیو به مراحل اجرایی نزدیک شد، جایی که برج کپسولی ناکاگین با این فلسفه طراحی و ساخته شد.

این سازه که در سال ۱۹۷۲ به پایان رسید، از دو هسته اساسی و مجموعه‌ای از کپسول‌های مستقل تشکیل شده بود. هر کپسول حدود ۱۰ متر مربع فضا داشت و با استفاده از چهار پیچ بزرگ به سازه مرکزی متصل می‌شد. درون این واحدهای کوچک، تسهیلاتی از جمله تخت خواب، میز، حمام، تلویزیون و تجهیزات صوتی پیش‌بینی شده بود؛ فضایی فشرده که عمدتاً برای یک نفر طراحی شده بود.

معمار این برج، کیشو کوروکاوا، یکی از شخصیت‌های بارز جنبش معماری متابولیسم در ژاپن به شمار می‌رفت؛ حرکتی که ساختمان‌ها را به عنوان سازه‌های ثابت ندانسته و بر قابلیت رشد و تغییر آن‌ها تأکید می‌کرد. انتظار می‌رفت که کپسول‌های فرسوده در گذر زمان با نمونه‌های جدید جایگزین شوند، اما این رویه هرگز محقق نشد. چیدمان فشرده واحدها، پیچیدگی‌های تعویض آن‌ها، هزینه‌های بالا و مسائل نگهداری، اجرای این مفهوم را تقریباً غیرممکن ساخت.

برج ناکاگین بعد از سال‌ها از بین رفتن و آسیب، در سال ۲۰۲۲ تخریب شد؛ هرچند شماری از کپسول‌های این سازه برای حفظ میراث معماری آن نجات داده شده و به نمایش گذاشته شدند.

برای مشاهده تصاویر این سازه خاص و کسب اطلاعات بیشتر درباره ایده معماری آن، گزارش کامل را در خبرآنلاین بخوانید.

۵۸۳۲۱