به نقل از ایسنا، سامان مرادحسینی، کارشناس حوزه روستا و بنیانگذار تلویزیون روستا، در یادداشتی به بررسی وضعیت زباله در روستاهای توریستی به ویژه در نواحی شمالی کشور پرداخته و بیان داشته است: «افزایش گردشگری در روستاها و مناطق ییلاقات فرصتی منحصر به فرد برای تحرک اقتصادی و آشنایی با فرهنگ غنی این مناطق به شمار می‌آید. با این حال، همزمان با این استقبال، گاهی صحنه‌هایی را مشاهده می‌کنیم که چندان با عزت و احترام به طبیعت و مهمانان سازگار نیست. زباله‌های پراکنده در دل طبیعت، مسأله‌ای است که ممکن است ریشه در یک «سردرگمی» معمولی داشته باشد، چرا که گردشگران نمی‌دانند که زباله‌های خود را کجا قرار دهند.

در جریان بازدید از تعدادی از تفرجگاه‌های روستایی، با تصاویری مواجه می‌شویم که نشان‌دهنده این واقعیت است که گردشگران پس از یک روز خوش‌گذران، کیسه‌های زباله‌ای را در دست دارند اما به محلی برای تحویل آن نمی‌رسند. فقدان سطل‌های زباله در مناطق شلوغ، موجب می‌شود که این کیسه‌ها زیر درختان و کنار جاده‌ها رها شوند. هرچند این موضوع جلوه‌ای ناخوشایند به طبیعت می‌دهد، اما بیش از هر چیز، نمایانگر یک کمبود زیرساختی در مقاصد توریستی روستایی است.

پراکندگی زباله‌ها؛ نشانه‌ عدم وجود زیرساخت‌های کافی در تفرجگاه‌های روستایی.

نکته‌ای که جالب توجه است، وجود تابلوهای هشدار و اطلاع‌رسانی در برخی از این مناطق است، در حالی که در کنار آنها حتی یک سطل زباله برای عمل به این توصیه‌ها موجود نیست. این تضاد، ناشی از بی‌توجهی گردشگران نیست، بلکه از کمبود امکانات ابتدایی نشأت می‌گیرد.

تابلوی هشدار درباره عواقب ریختن زباله، در حالی که اطراف آن هیچ سطل زباله‌ای برای انجام این توصیه‌ها تعبیه نشده است.

با این حال، هنوز شهروندانی مسئولیت‌پذیر وجود دارند که زباله‌ها (حتی آنهایی که به جا گذاشته شده) را جمع‌آوری کرده و به سطل‌های کنار جاده یا در مناطق شهری منتقل می‌کنند تا محیط زیست پاک باقی بماند. این اقدام ارزشمند نشان‌دهنده تمایل مشارکت عمومی است، با این حال، این مشارکت تنها زمانی پایدار خواهد بود که مسئولین نیز با ایجاد زیرساخت‌های مناسب، از آن حمایت کنند.

برای ساماندهی این وضعیت، به نظر می‌رسد همکاری متقابل میان مسئولین و گردشگران امری ضروری است، به همین منظور پیشنهاداتی ارائه می‌شود:

۱. نصب سطل‌های زباله درب‌دار و مناسب در نقاطی که گردشگران توقف می‌کنند (نزدیک درختان، حاشیه جاده‌ها و مناطق تفریحی) به عنوان یک اقدام اولیه و کم‌هزینه که می‌توان در اجرای این طرح به کمک از صاحبان تفرجگاه‌ها و سایر علاقه‌مندان نیز دعوت کرد.

۲. تخلیه منظم و به‌موقع این سطل‌ها برای جلوگیری از سرریز شدن و جلب اعتماد گردشگران نسبت به سیستم جمع‌آوری زباله.

۳. بهره‌گیری از ظرفیت رسانه‌ها و تشکل‌های محلی برای فرهنگ‌سازی و آموزش گردشگران دربارهٔ انتقال زباله‌ها تا نزدیک‌ترین سطل و تشویق روستاییان به عنوان میزبانان اصلی این مناطق.

طبیعت روستاهای ما، خانه‌ای است که هر هفته پذیرای هزاران مهمان می‌باشد. حفظ این خانه، نیازمند فراهم آوردن ابزارهای ساده‌ای است که امکان همکاری و تعامل میان میزبان و مهمان را فراهم کند. با نگاهی سازنده و همدلانه، می‌توان از این چالش کوچک، به فرصتی برای ارتقاء فرهنگ گردشگری پایدار و معرفی بهتر ظرفیت‌های روستایی استفاده کرد.»

عدم وجود سطل زباله در نقاط شلوغ، گردشگران را با معضل نگهداری موقت زباله در خودرو مواجه می‌کند.

پراکندگی زباله‌ها؛ نشانه‌ای از عدم وجود زیرساخت‌های کافی در تفرجگاه‌های روستایی.

انتهای پیام