طبق اعلام خبرگزاری خبرآنلاین، مین‌های دریایی در زمره‌ی کهن‌ترین ابزارهای نظامی در نبردهای دریایی به شمار می‌روند؛ تسلیحاتی که با وجود طراحی نسبتاً ساده برخی مدل‌های آن‌ها، قابلیت داشته و می‌توانند عبور کشتی‌های تجاری و نظامی را به شکل جدی تهدید کنند. اهمیت این نوع سلاح‌ها تنها به قدرت انفجارشان محدود نمی‌شود؛ بلکه چالش‌های شناسایی و پاک‌سازی میدان‌های مین تهدیدی بزرگ‌تر برای مسیرهای کشتیرانی محسوب می‌گردد.

مین‌های دریایی به دو دسته اصلی تماسی و تأثیری از لحاظ عملکرد تقسیم‌بندی می‌شوند. مین‌های تماسی با برخورد مستقیم شناور فعال می‌گردند، در حالی که نمونه‌های تأثیری می‌توانند بدون نیاز به تماس فیزیکی، با تشخیص عواملی مانند صدای موتور، تغییرات میدان مغناطیسی یا فشار آب ناشی از عبور کشتی عمل کنند. برخی از مین‌ها نیز از ترکیبی از این حسگرها بهره می‌برند.

این نوع تسلیحات می‌توانند از سوی شناورهای سطحی، زیردریایی‌ها یا هواپیماها در آب مستقر شوند. پس از اعمال مین‌گذاری، شناسایی و پاک‌سازی مسیر به عملیات تخصصی نیاز دارد که ممکن است با استفاده از سونار، شناورهای بدون سرنشین و تجهیزات مخصوص خنثی‌سازی انجام گردد.

همین ویژگی‌ها سبب شده‌اند که مین دریایی در جنگ‌های نامتقارن نقش ویژه‌ای ایفا کند: سلاحی که ممکن است هزینه‌ی استقرار نسبتاً پایینی داشته باشد، اما در مقابل، خنثی‌سازی آن پرهزینه و زمان‌بر است و حتی احتمال وجود مین در یک مسیر می‌تواند به طور جدی رفت‌وآمد دریایی را مختل کند.

برای آشنایی بیشتر با انواع مین‌های دریایی و چالش‌های مرتبط با شناسایی و خنثی‌سازی آن‌ها، گزارش کامل را در خبرآنلاین بخوانید.

۲۲۷۲۲۷