بدون ترديد عامل ياد شده بسيار با اهميت است اما به نظر مي‌رسد عوامل ديگري مثل كندشدن جريان دادوستد و احتياط مصرف‌كنندگان براي خريد بيشتر و كشيدن ترمز سرمايه‌گذاري تازه از سوي بخش خصوصي و كاهش قدرت نيروي سرمايه‌گذاري دولت از طريق هزينه‌هاي عمراني نيز در كاهش رشد سرمايه گذاري و سقوط رشد توليد ناخالص داخلي در زمستان ۱۳۹۳ نيز نقش داشتند. آمارهاي ارايه شده از سوي بانك مركزي ايران نشان مي‌دهد در زمستان ۱۳۹۳ نرخ رشد تشكيل سرمايه ثابت ناخالص داخلي با سقوط دهشتناكي مواجه شد و از مثبت ۱۵.۴ درصد در پاييز پارسال به منفي ۱۷.۷ درصد در زمستان همان سال سقوط كرد. اين سقوط دهشتناك موجب شد ميانگين نرخ رشد تشكيل سرمايه ثابت كه در ۹ ماه نخست معادل ۱۳.۳ درصد بود در پايان سال به ۳.۵ درصد سقوط كند.
برهمين اساس بودكه شايد سقوط قابل اعتناي رشد توليد ناخالص داخلي در زمستان ۱۳۹۳ نيز رخ داد و از ۳.۷ درصد در پاييز به ۰.۶ در زمستان ۱۳۹۴ رسيد. در زمستان پارسال رشد توليد نفت ۵.۲ درصد منفي شد و رشد صنعت و معدن نيز از ۶.۹ درصد در پاييز به ۱.۲ درصد در زمستان رسيد. در مقابل رشد بخش كشاورزي در زمستان ۱۳۹۴ با ۳.۱ درصد در مقابل ۲.۵ درصد پاييز سال ۱۳۹۳ به كمك توليد ناخالص داخلي آمد تا به زير صفر نرسد.
براساس گزارش هاي در دسترس ر سال ۱۳۹۳ شمار تقاضا براي سرمايه گذاري صنعتي ۲.۹ درصد كاهش را تجربه و به ۱۸۶۸۰ فقره رسيد. نكته جالب اما اين است كه سرمايه‌گذاري مورد انتظار در سال ۱۳۹۳ به ۱۰۷ هزار ميليارد تومان رسيد كه ۱۵.۴ درصد كمتر از رقم سال ۱۳۹۲ است.