پاپاندرو كانديداي چپگراي يونان كه بعدها به «دروغگوي بزرگ يونان» اشتهار يافت به مردم وعده داد كه به جاي پردخت ۱۲ ماه حقوق در سال او به كارمندان ۱۴ ماه حقوق خواهد داد. او اين كار را با انتشار اوراق قرضه و فروش آن در بازار كه نوعي استقراض مدرن بود انجام داد. سر سال كه رسيد و صاحبان اوراق مشاركت براي دريافت سود و اصل سرمايه خود مراجعه كردند اما يونان پولي نداشت كه بدهد و پاپاندرو براي فرار از روزهاي سخت اما اوراق قرضه با نرخ سود بالاتر منتشر كرد و كسري بودجه يونان را به طور سرسام‌آوري افزايش داد و پايه‌هاي بدهي بزرگ را بنا كرد.
دولت‌هاي بعدي اما از پرداخت بدهي‌ها عاجز بودند تا اينكه ۵ ماه پيش مردم يونان خواستند از يك چپگراي تندمزاج كه تا چند ماه قبل از نخست‌وزيري در تظاهرات به خارجي‌ها سنگ پرتاب مي‌كرد سواري مجاني بگيرند.
پاپاندروي ۲۰۰۹ و سيپراس ۲۰۱۵ اما پولي از خود نداشتند كه به يوناني‌ها بدهند و چشمشان به آلمان، فرانسه، هلند و ساير كشورهاي عضو اتحاديه اروپا بود و رهبران احزاب اين كشورها براي حفظ اروپا حاضر شدند تا روزي كه خود به باتلاق فرو نروند به يوناني‌ها كمك كنند. سيپراس اما يك شعبده‌باز سياسي شده است كه از اين اضطرار ثروتمندان اروپايي براي باج‌خواهي استفاده كرده و مي‌خواهد مردم يونان را كه همچنان فكر مي‌كنند مي‌توانند سواري مجاني از اروپايي‌ها بگيرند را در برابر كاري قرار داد كه آينده‌ آنها را ناروشن خواهد كرد.
همه چيز در يونان از دروغ بزرگ پاياندرو و تمايل به سواري مجاني يوناني‌ها شروع شد و به نظر مي‌رسد كه شايد اروپايي‌ها بخواهند انتقام بگيرند و شير پمپاژ يورو به يونان را ببندند و بگويند هر چه پيش آيد خوش آيد.