نتایج بدست‌آمده از آزمایش‌های انجام‌شده بر روی داروی تولیدشده از این ویروس نشان داد این دارو می‌تواند پلاک‌های موجود در موش‌های مبتلا به آلزایمر یا پارکینسون را تجزیه کند و حافظه و توانایی‌های شناختی حیوانات را ارتقا دهد.

نتایج امیدوارکننده بدست‌آمده از موش‌ها و میمون‌ها بدین معناست که سازنده امریکایی این دارو به نام شرکت داروسازی NeuroPhage می‌تواند آزمایش بر روی انسان‌ها را شروع کند و این آزمایش‌های بالینی اوایل سال‌ آینده میلادی آغاز خواهند شد.

به نظر می‌رسد این دارو انواع مختلف پلاک‌های دخیل در بیماری‌های مغزی انسان را هدف قرار داده و نابود می‌کند.

پلاک‌ها خوشه‌هایی از پروتئین‌های معیوب هستند که به تدریج انباشت‌ شده و چسبناک می‌شوند. این پلاک‌ها نورون‌ها را از بین برده و موجب اختلال در حافظه و بروز دیگر ناتوانی‌های ذهنی می‌شوند. انواع مختلف پروتئین‌های معیوب در بیماری‌های مختلف مغزی دخیل هستند.

آزمایشات نشان داده داروی جدید سطوح پلاک‌های آمیلوئید بتا و انباشت‌های پروتئین تائو را کاهش می‌دهد که این پلاک‌ها و انباشت‌ها در بروز بیماری آلزایمر دخیل‌اند. این دارو همچنین انباشت‌های پروتئین alpha-synuclein را نابود می‌کند که گمان می‌رود در بروز بیماری پارکینسون دخیل‌اند.

آزمایش‌ها همچنین نشان داده‌اند داروی جدید می‌تواند خوشه‌های معیوب ترانس‌تیرتین را هدف قرار دهد که این خوشه‌ها قلب و کلیه را مسدود می‌کنند. این دارو علاوه بر این، انباشت‌های پروتئین پریون و عامل نوعی بیماری ناتوان‌کننده عصبی موسوم به CJD را هدف قرار می‌دهد.

کروتزفلد یاکوب (CJD) یک بیماری عصبی و کشنده تحلیل‌برنده مغز انسان است که در اثر پریون‌ها ایجاد می‌شود. این بیماری در دهه ۱۹۲۰ توسط دو عصب‌شناس آلمانی به نام‌های هانس گرهارد کروتزفلد و آلفونس ماریا یاکوب توصیف شد.

این بیماری مردان و زنان را به نسبت مساوی در حدود ۶۰ سالگی گرفتار می‌کند. بیماران دچار علائم روانی و رفتار مبهمی می‌شوند که پس از هفته‌ها و ماه‌ها به زوال عقل پیش‌رونده منتهی می‌شود و اغلب با حرکات غیرطبیعی بدن و اختلال دید همراه است.