div align="justify">بنياد اميد ايرانيان ساختمان كوچكي دارد و از همه وجناتش هويداست كه قرار است تنها ميزبان نشست هايي خصوصي باشد. با اين حال عصر روز سوم مرداد ماه،‌ عده زيادي مهمان خوانده و ناخوانده به اين ساختمان كوچك آمده بودند تا پاي صحبت هاي حسین عبده تبریزی، مشاور وزير راه و سعيد ليلاز، از اعضاي ارشد حزب كارگزاران سازندگي بنشينند تا حدي كه به سختي مي شد حتي جايي براي ايستادن پيدا كرد.

درآمد سرانه ايرانيان پس از ۵۰ سال به سطح سال ۱۳۵۵ مي رسد

سعيد ليلاز سخنران اول مراسم، سخنانش را بيشتر از حد معهود ادامه داد تا عبده تبريزي هم به مراسم برسد. سخنراني ها قرار بود حول محور اقتصاد ايران در پسا تحريم باشند، اما ليلاز بيشتر به عقده گشايي از ثمرات ۸ سال تاريخ ايران تحت زعامت محمود احمدي نژاد پرداخت و سعي كرد تصويري از آينده اقتصاد در چند سال آينده ارائه كند، تصويري كه به گفته او با تحريم يا بدون تحريم، اسير ورشكستگي خواهد بود.

اقتصادي كه ليلاز از آن سخن مي گفت، اقتصادي بود كه GDP اش دست كم تا سال ۹۵، به سطح سال ۹۰ نمي رسيد و صادرات نفتي اش نيز دست كم تا ۱۰ سال آينده به اوج سال ۹۱ بر نمي گشت؛ قدرت خريد طبقه كارمندش در طول ۲ سال بيش از ۵۰ درصد افت كرده بود و درآمد سرانه اش حتي تا ۱۰ سال آينده هم به سطح سال ۱۳۵۵ بر نمي گشت، و در يك كلام، در چنين اقتصادي«سند چشم انداز ۲۰ ساله كه قرار بوده ايران را تا سال ۱۴۰۴ به قدرت اقتصادي منطقه تبديل كند، بايد دور انداخت، چون موضوعيتش را از دست داده است.»

اقتصادي كه ديگر به دلارهاي نفتي حساسيت ندارد

با اين حال، اين فارغ التحصيل تاريخ معتقد است كه دست پايين، افت درآمدهاي نفتي ايران را بايد به فال نيك گرفت: «اگر يك روز صبح قيمت نفت به مثلاً ۲۰۰ دلار برسد، بايد منتظر باشيد كه احمدي نژاد تا بعد از ظهر دوباره به رياست جمهوري برسد.»

ليلاز گريزي هم به شرايط ژئوپولتيك ايران زد: «توافق هسته اي ما را حداكثر به شرايط ژئوپولتيك سال ۸۴ بر مي گرداند و نه به شرايط سال ۵۴. ما متحد آمريكا نيستيم و شايد هيچ وقت هم نشويم و علاوه بر اين راديكاليسم سياسي هم در ايران و هم در آمريكا، از اختلافات اين دو كشور تغذيه مي كند.»

او ادامه داد:«بررسي ها نشان مي دهند در دولت اصلاحات به ازاي هر ۲.۵ ميليارد دلار سرمايه گذاري، ۱ درصد رشد اقتصادي حاصل شده است، اين شاخص در دولت احمدي نژاد، ۱ در صد رشد اقتصادي به ازاي هر ۲۵ ميليارد دلار سرمايه گذاري است. اين يعني اقتصاد ايران حساسيتش را به سرمايه گذاري از دست داده است.»