div align="justify">حتما براي سينمادوستان پيش آمده كه در طول هفته به دليل مشغله‌هاي كاري امكان سينما رفتن نداشته باشند و شب كه خسته به خانه برمي‌گردند نياز به استراحت داشته و نيمه‌هاي شب دل‌شان تماشاي فيلم بخواهد، آن موقع است كه شبكه‌هاي تلويزيون و ماهواره را بالا و پايين مي‌كنند و وقتي چيز دندان‌گيري گير نمي‌آورند مي‌روند سراغ دي‌وي‌دي‌ها. اما اگر مي‌شد بلند شوند و به سينما بروند براي ديدن فيلم، چه ايده‌اي بهتر از اين؟ نيمه‌شب خوش آب و هوا و حال و احوال تابستان تهران و سينما رفتن؛ «مثل توي فيلم ها». اين ايده هميشه مطرح بوده و هيچ‌وقت نيز به ثمر نرسيده است اما در آخرين خبر، غلامرضا فرجي، سخنگوي شوراي صنفي نمايش، اين ايده را دوباره مطرح كرده و به سازمان‌هايي كه در اجراي اين طرح دخيل‌اند درخواست همكاري داده است. فرجي اين‌بار با اشاره به استقبال مردم از سانس‌هاي نيمه‌شب سينماها كه در طرح «افطار تا سحر» ماه رمضان اجرا شد، مي‌گويد: با توجه به گرماي هواي تابستان و استقبال مردم از سانس‌هاي نيمه‌شب سينماها در اكران رمضان، تصميم گرفتيم اكران فوق‌العاده فيلم‌ها در سينماها در تابستان نيز ادامه داشته باشد ولي اين تصميمي است كه بايد از سوي نيروي انتظامي نيز مجوز بگيرد.

سخنگوي شوراي صنفي نمايش كه از اين طرح دفاع مي‌كند با تاكيد بر اينكه در حال حاضر پيشنهاد سانس‌هاي فوق‌العاده سينماها بعد از نيمه شب به وزارت ارشاد ارايه شده است، مي‌گويد: اين وزارتخانه در حال رايزني با نيروي انتظامي است. صنف سينماداران نيز براي اجراي اين طرح در انتظار پاسخ نيروي انتظامي است.

فرجي ضمن بيان اينكه معمولا سينماها روزهاي پنجشنبه و جمعه به دليل استقبال مخاطبان، سانس ويژه بعد از نيمه شب دارند تاكيد مي‌كند كه همين تجربه‌ها نشان مي‌دهد كه اگر ما بتوانيم در روزهاي ديگر هفته نيز اكران نيمه شب داشته باشيم در اصل تسهيلاتي را براي مردم قايل شده‌ايم تا راحت‌تر بتوانند از برنامه‌هاي سينما استفاده كنند. به هر حال اميدوارم شرايطي فراهم شود تا اين روند در طول تمام شب‌هاي تابستان ادامه داشته باشد.

حالا كه اين طرح اين‌گونه و به صورت جدي از سوي شوراي صنفي نمايش مطرح شده است، لازم است كه رسانه‌ها نيز با كشف و بيان و نوشتن نقاط مثبت و منفي اين طرح در طول سال به اين ايده بپردازند تا ارشاد و دستگاه‌هاي ذي‌ربط بهتر بتوانند اين موضوع را قانوني كنند و طرحش را تصويب. اگر روزي سينماي ايران شب‌ها نيز رونق داشته باشد دريچه‌اي باز خواهد شد به سوي ايده‌هاي پويايي كه هم به مضامين سينماي ايران در آينده كمك خواهد كرد و هم به اقتصاد اين صنعت. اگر نيروي انتظامي شرايط اجرا شدن اين طرح را در طول سال فراهم بياورد و سينماها نيز جداي فروش بليت و گرداندن چرخه اقتصادي سينماي‌شان به فكر پكيج‌هاي فرهنگي مناسب باشند، سينماي ٢٤ ساعته خواهيم داشت. سينمايي كه وقتي ٢٤ ساعته شد مجبور است فيلم‌هايي به روي پرده بياورد كه مخاطب دلش بخواهد در هر ساعت شبانه‌روز بليت بخرد و در سالن تاريك سينما بنشيند و فيلم تماشا كند. پس اين طرح، تنها يك طرح تفريحي نيست، ايده‌اي است كه با اتفاق افتادنش بخش‌هاي ديگري را نيز در صنعت و فرهنگ سينماي ايران با خود حركت خواهد داد.

اميرشهاب رضويان، كارگردان سينما و مديريت پرديس سينمايي كورش درباره طرح اين موضوع از سوي شوراي صنفي نمايش، با استقبال از آن به «اعتماد» مي‌گويد: «تجربه نمايش‌هاي فيلم در ماه مبارك رمضان نشان داد كه براي تماشاگران پايتخت اگر فيلمي را بعد از نيمه شب هم نمايش بدهيم بازهم تماشاگر خواهيم داشت». رضويان در ادامه با اشاره به زندگي شبانه در كلانشهرهاي جهان مي‌گويد: «به نظرم هر شهر بزرگ زندگي شبانه دارد. شهرهاي بزرگ جهان با زندگي شبانه‌شان معروف هستند؛ با رستوران‌ها، سينماها، پارك‌ها و... مكان‌هاي تفريحي» او با اشاره به اينكه در شهرهاي بزرگ امكانات و مكان‌هايي ايجاد مي‌شود كه آدم‌هايي كه مي‌خواهند به دور از ترافيك و شلوغي از شهر استفاده كنند از آن بهره ببرند ادامه مي‌دهد: «اگر اين طرح با سينما در شهر تهران آغاز و ايجاد شود اتفاق خوبي است چون هم موجب رشد اقتصاد و جذب مخاطب در سينما مي‌شود و هم زندگي شبانه سالمي را براي كلانشهر تهران ايجاد مي‌كند. وقتي تو اجازه بدهي كه جوان‌ها در سينما زندگي شبانه داشته باشند به مراتب بهتر از آن است كه جذب محفل‌هايي شوند كه نه مورد تاييد خانواده است و نه مديران كشوري و اين نوع زندگي سالم شبانه سبب جلوگيري از اين موضوع مي‌شود». مديريت سينما پرديس كوروش در پاسخ به اين سوال كه به نظرتان آيا اين طرح در طول سال اجرايي است در پايان مي‌گويد: «به نظرم وقتي اين طرح در اين شكل و در ماه مبارك رمضان اجرايي شد قطعا مي‌تواند در ساير ماه‌هاي سال هم قابل اجرا باشد؛ البته نه به اين معني كه تمام سينماهاي شهر هرشب تا صبح باز باشند بلكه مي‌تواند اين طرح در برخي از سينماهاي مشخص شهر مثل پرديس‌هاي سينمايي اجرايي شود.»

با توجه به سابقه اين طرح و صحبت‌هايي كه در اين سال‌ها در اين زمينه مطرح شده است، سخنان اميرشهاب رضويان را مي‌توان به حرف اهالي فرهنگ و دوستداران سينما نيز تعميم داد؛ طرح «افطار تا سحر» كه از سال ٨٨ و با پيشنهاد اهالي سينما و فرهنگ مطرح و با همكاري نهادهاي ذي‌ربط اجرايي شد در اين سال‌ها تجربه نيكي بوده است كه با اجراي سالانه‌اش مي‌تواند بين مخاطبان و سينما پيوند دوباره‌اي برقرار كند. پيوندي كه يك سويش سينماست و سوي ديگرش موضوع تفريح. تفريحي كه سينما در آن مي‌تواند نقش مهمي داشته باشد كه پيشتر و در ساليان دور اين نقش، كاركرد بيشتري تا امروز داشت. حال بايد ديد كه در گذر از پيچ و خم نظرات و نهادهاي مختلف آيا مي‌شود به اجرايي شدن اين طرح اميد داشت يا خير؟