کارتاخنا شهر کارائیبی که مارکز زمانی در آن زندگی می‌کرد‌، به عنوان محل دائمی نمایش خاکستر او معرفی شد.

«مرسدس بارچا» و دو پسر مارکز که آوریل سال گذشته در مکزیک دیده از جهان فروبست، این خبر را اعلام کردند. گابو در سال ۱۹۴۸ راهی کارتاخنا شد و شغل خود به عنوان روزنامه‌نگار در نشریه محلی «ال‌یونیورسال» را آغاز کرد.

باقی‌مانده جسد سوزانده‌شده نویسنده «صد سال تنهایی» از ماه دسامبر در مرکز تاریخی این شهر نمایش داده می‌شود. گابو داستان بسیاری از کارهایش از جمله «عشق سال‌های وبا» را در این شهر روایت کرده است.

به گزارش بی‌بی‌سی،‌ او که ویلایی در این شهر داشت، ‌تا پایان عمر به آن‌جا رفت‌وآمد داشت. نویسنده «پاییز پدرسالار» همچنین بنیادی را برای آموزش روزنامه‌نگاران آمریکای لاتین در کارتاخنا تاسیس کرد.

سال ۱۹۹۹ بود که خبر رسید این نویسنده که سه دهه پایانی عمرش را در مکزیک سپری کرد، به سرطان غدد لنفاوی مبتلاست. سال ۲۰۱۳ نیز برادرش خبر داد گابو با بیماری آلزایمر دست و پنجه نرم می‌کند و دچار اختلال مشاعر شده است. انتشار این خبر جنجال‌های بسیاری را در رسانه‌های بین‌المللی به پا کرد.

سرانجام این نویسنده سال گذشته درست چند هفته پس از تولد ۸۷ سالگی‌اش به دلیل ابتلا به عفونت ریه در بیمارستان بستری شد و هفدهم آوریل در شهر مکزیکوسیتی درگذشت.

گابریل گارسیا مارکز از بزرگ‌ترین چهره‌های ادبیات اسپانیولی‌زبان و آمریکای لاتین بود که در سال ۱۹۸۲ به جایزه‌ نوبل ادبیات دست یافت. گابو به ‌عنوان پیشتاز سبک «رئالیسم جادویی» شهرت داشت. «صد سال تنهایی» که نمونه‌ بارز رئالیسم جادویی است، معروف‌ترین اثر مارکز محسوب می‌شود. «پاییز پدرسالار»، «عشق سال‌های وبا»، «خاطره دلبرکان غمگین من» و «گزارش یک مرگ» از دیگر کتاب‌های معروف این نویسنده‌ برجسته هستند که آثارش تا کنون به بسیاری از زبان‌ها ترجمه شده‌اند.