با خالی ماندن هزاران فرصت شغلی، از فروشندگی نودل گرفته تا شرکت‌های قطعه سازی، همه فعالان اقتصادی در ژاپن تلاش‌ می کنند تا از هر راهی که ممکن است نیروی کار ماهر جذب کنند.

به گزارش وال استریت ژورنال، توشیهیرو منیو، مدیر مرکز تبادل بین المللی ژاپن که موافق مهاجرپذیری برای بهترکردن وضعیت اقتصاد بی رونق ژاپن است می‌گوید:" مشاغل ژاپنی به کارگر احتیاج دارند و تعداد فارغ‌التحصیلان کالج‌ها و دانشگاه‌ها در ژاپن روز به روز در حال کاهش است. این شکاف بزرگ‌تر نیز خواهد شد."

در عین حال اغلب آسیایی‌ها به‌عنوان دانشجو به ژاپن می‌آیند و اجازه دارند حدود ۳۰ ساعت در هفته مشغول به کار شوند. سایرین به‌عنوان کارآموزان فنی واجد شرایط ‌اند و برنامه‌های آموزشی می‌گذرانند و می‌توانند این مهارت‌ها را با خود به خانه بازگردانند.
این برنامه به‌عنوان راهی برای داشتن نیروی کار ارزان که فاقد نظارت موثر یا حمایت لازم است، مورد انتقاد ایالات متحده و سازمان‌های بین المللی قرار گرفته‌است.
سایر کارگران خارجی نیز درحال حاضر بدون ویزای مناسب در حال کار کردن هستند.
به گزارش وزارت کار، در سال ۲۰۱۴، تقریبا ۷۸۸.۰۰۰ کارگر قانونی در ژاپن وجود داشته است که این تعداد در یک دوره دو ساله افزایشی ۱۵ درصدی به ۱.۴ کل نیروی کار قانونی داشته است.
به عقیده اقتصاددانان، یکی از بزرگ‌ترین چالش‌های شینزو آبه نخست وزیر ژاپن پیری و کاهش جمعیت است. با خالی ماندن موقعیت‌های شغلی، بیکاری در پایین‌ترین حد خود در دهه‌های اخیر قرار دارد. بسیاری از ژاپنی ها با دستمزدهای کنونی مایل به پذیرفتن مشاغل دستی نیستند.

آقای منیو، طرفدار مهاجرین اضافه کرد:" به نظرم نیروی کار خارجی همان تخم طلایی‌است که می‌تواند ثمره خوبی داشته باشد."
به گزارش ساعت24 بسیاری دیگر معتقدند که ژاپن به اندازه کافی نیروی کار خارجی دارد. برخی به مشکلات ادغام و یکپارچه شدن نیروهای کار خارجی و نگرانی از این‌که وضعیت نیروی کار ژاپنی با هجوم مهاجرانی که حاضرند با دستمزد کمتر کار کنند به خطر خواهد افتاد، اشاره می‌کنند.
تاکاکی میتسوهاشی، تحلیل‌گر اقتصادی که کتاب‌هایی درباره مخالفت با مهاجرت نوشته است، معتقد است که ژاپن در مسیر توسعه باروری و افزایش درآمدها قرار دارد. وی اضافه می‌کند: " اگر نیروی کار خارجی برای جبران کردن کمبود نیروی کار به ژاپن بیایند، نیاز کمتری برای توسعه باروری در ژاپن دیده می‌شود و در نتیجه آن رشد اقتصادی صورت نمی‌گیرد."
ژاپن، با وجود حضور کره‌ای ها و دیگر خارجیان، خود را کشوری از لحاظ قومی همگن می‌داند و صحبت درباره صدور اجازه ورود تعداد بیش‌تری از کارگران خارجی موجب ترس از افزایش و رشد جرم و ناآرامی اجتماعی شده است. مهاجرت هنوز هم موضوعی بسیار حساس است.
شیتزو آبه در ماه فوریه به پارلمان گفته است: "در کشورهای اروپایی مسائل و مشکلات بسیاری در رابطه با مهاجرت وجود دارد و ما باید ابتدا این مشکلات را تحلیل و بررسی کنیم."
دستیاران او به تغییرات اندک صورت گرفته مانند راحت‌تر شدن ضروریات اخذ ویزا برای نیروی کار ماهر و صدور اجازه دو سال اضافه اقامت به کارآموزان خارجی اشاره می‌کنند، اما در دولت او بعید است که درها به روی مهاجران به طور کامل باز شوند.
این امر برای برخی صاحبان کار که معتقدند استخدام خارجیان سخت است، ناامید کننده است.

با تلاش برخی شرکت‌های بزرگ ژاپنی برای ورود به بازار جهانی به‌عنوان بازیکنان اصلی، رفتارها در رابطه با مسئله مهاجرت و نیروی کار خارجی هم تغییر کرده است. شرکت هوندا موتور می گوید که تا سال ۲۰۲۰ زبان انگلیسی، زبان رسمی شرکت خواهد بود و شرکت‌هایی مانند هیتاچی مدیران اجرایی غیرژاپنی در هیئت مدیره خود اضافه کرده‌اند.
بر اساس یک بررسی در سال ۲۰۱۴، این نتیجه حاصل شده است که ۳۶درصد شرکت‌ها یا در حال استخدام تحصیل کرده های خارجی هستند و یا قصد دارند تحصیل کرده های خارجی استخدام کنند. این رقم نسبت به چهار سال پیش، چهاربرابر افزایش داشته است.