خوشي‌هاي رشد اما به قطار صنعت خودرو وصل شده بود كه به زودي از سرعت آن كاسته شد. وقتي قطار رشد به ايستگاه زمستان ۱۳۹۳ رسيد در زمين يخ زده گرفتار و سرعت آن به حداقل‌ها رسيد. در حالي كه گمانه‌زني‌ها اين بود كه در سال ۱۳۹۴ به رشد‌هاي ۲ تا ۳ درصدي برسيم اما بهاري كه سپري شد اين مژده را نمي‌دهد و در تابستان امسال نيز گرماي خاصي به اقتصاد نرسيده است.
اكنون كه در روزهاي خود سپهر سياست خارجي به سر مي‌بريم و اميدها براي خلق ثروت و رشد توليد از ناحيه سرمايه‌گذاري خارجي روندي فزاينده يافته است اما محمدعلي نجفي دبير ستاد هماهنگي اقتصادي دولت كه به نظر مي‌رسد ستادي بر فراز حتي سازمان مديريت و برنامه‌ريزي و بانك مركزي و وزارت اقتصاد است حرف‌هاي نااميدكننده مي‌زكند.
او به مجله «صدا» از نشريه‌هاي حزبي و وابسته به حزب كارگزاران چند حرف نااميدكننده زده است كه بررسي ابعاد آن ترس را بر وجود كارشناسان مستولي مي‌كند. به طور مثال نجفي گفته است از ۲۳۵ هزار ميليارد تومان بودجه عمومي پيش‌بيني شده سال ۱۳۹۴ دست‌كم ۵۵ هزار ميليارد تومان آن قابل دسترسي نيست.
يك محاسبه ساده نشان مي‌دهد دست‌كم ۲۵ درصد از بودجه عمومي امسال قابل دستيابي نيست. دولت آيا مي‌داند كه اين ۵۵ هزار ميليارد تومان را از كدام محل بايد به دست آورد؟ در صورتي كه ركود حاكم بر توليد و فروش ادامه دارد، راه ديگر اما براي توازن بودجه عمومي كاهش دادن يا حذف بخشي از محل‌هاي خرج در بودجه عمومي است كه به قول محمدعلي نجفي ممكن است «موجب نارضايتي‌هايي در جاهاي مختلف شود.»
اين جاهايي كه استعداد نارضايتي در آنها بيشتر است و احتمالا در تيررس اهداف دولت براي كاهش قرار دارند كجاست؟ دولت يازدهم اين خوشبختي را هم ندارد كه در نيمه دوم سال ۱۳۹۴ از محل بودجه عمراني منابعي را به بودجه‌هاي عمومي اضافه كند زيرا در اين بخش نيز كاستي‌ها روندي فزاينده را دارد.
يك حرف نااميدكننده ديگري كه نجفي زده است و بايد آن را زنگ خطر جدي فرض كرد ناتواني دولت يازدهم تا همين چند هفته پيش براي نجات دادن اقتصاد از بن‌بست و سياه‌چاله ركود است. دو پاره شدن دولت درباره ادامه شرايط اقتصادي و اينكه ديدگاه رييس‌جمهور به ديدگاه كساني در دولت كه معتقدندن بايد سياست‌هاي انبساطي را هنوز پشت در نگه داشت نيز از گفته‌هاي معنادار نجفي به حساب مي‌آيد.
آگاهان مي‌دانند كه نجفي، نيلي و جهانگيري به مثابه نفرات اصلي گروه اقتصادي دولت طرفدار نگاه دوم يعني ادامه راه سياست‌هاي غيرانبساطي به حساب مي‌آيند و برخي از وزيران مثل نعمت‌زاده مي‌خواهند كه درهاي اقبتصاد بازتر شود.
به گزارش ساعت ۲۴، سياه‌چاله ركود و حرف‌هاي ترسناك نجفي اما به همين جا خاتمه نمي‌يابد و او نگاه خوش‌بينانه‌اي به تامين منابع مالي مورد نياز براي خروج از ركود از مسير جذب سرمايه‌هاي خارجي ندارد و معتقد است كه سخن از سرمايه‌گذاري فقط يك حرف است و من فقط ۵۰ درصد خوش‌بين هستم كه بتوان از اين محل سرمايه‌اي به ايران آورد. وقتي عضو قديمي و با سابقه دولت روحاني اميدوارانه حرف نمي‌زند و مسعود نيلي به عنوان مشاور اقتصادي ارشد دولت نيز مي‌گويد رفع تحريم‌ها فقط يك قطعه از ۸ قطعه پازل پر شدن رشد و عبور از ركود است ترس بر كارشناسان استيلا مي‌يابد.