كارل ترسون، محقق دانشگاه لوند سوئد در اين باره مي‌گويد: تاثيري كه چاقي بر كاهش پيشرفت رماتيسم مفصلي مي‌گذارد دست‌كمي از تاثير اضافه وزن ندارد اما نمي‌توان نقش سطح بالاي توده بدني را در اين مورد ناديده گرفت.
دانشمندان در يك نظرسنجي كه بين ۳۸۳ زن و مرد انجام شد به اين نتيجه رسيدند كه احتمال پيشرفت رماتيسم در مردان با شاخص توده بدني (BMI) بالاي ۲۵، ۴۰ تا ۶۳ درصد كمتر از زنان بوده است. آنها دليل اين اتفاق را اين‌گونه شرح مي‌دهند كه توده بدني بالا در مردان در مقايسه با زنان خود را به شكل چاقي در ناحيه شكم نشان مي‌دهد و همين اتفاق مانع پيشرفت بيماري رماتيسيم در آنها مي‌شود.
اين پژوهش در نشريه Rheamat ology منتشر شده است.