اين دو حزب كه در تقسيم‌بندي‌هاي كلي در جبهه اصلاح‌طلبان قرار مي‌گيرند در غياب حزب‌هاي نيرومند ديگر اين جبهه به ويژه مجاهدين انقلاب اسلامي و حزب مشاركت نقش احزاب بزرگ‌تر را در جريان اصلاح‌طلبي را بر دوش گرفته‌اند. اكنون كه انتخابات مجلس دهم در راه است تكاپو براي اينكه مجلس در اختيار كدام جناح باشد شدت پيدا مي‌كند.
سخنگوي حزب اعتدال و توسعه كه اعضاي آن در دولت يازدهم مناصب بالايي دارند گفته است كه اين حزب مي‌خواهد فاطمه هاشمي را سرليست حزب خود در انتخابات آتي كند و اميدوار است تجربه مجلس پنجم تكرار شود و همانند انتخاب ۱۳۷۴ اين بار نيز دختر آيت‌الله در كانون توجه مردم قرار بگيرد.
وي تصريح كرده است: «در صورت نامزدي و تاييد صلاحيت، قرار گرفتن خانم هاشمي در صدر ليست اعتدال و توسعه، گرايش حزب به آقاي هاشمي رفسنجاني نشان داده خواهد شد و همان كاري را كه كارگزاران در انتخابات مجلس پنجم در سال ۱۳۷۴ با خانم فائزه هاشمي صورت داد، اين بار حزب اعتدال و توسعه با فاطمه هاشمي تكرار خواهد كرد.»
به گزارش ساعت 24، كارشناسان و سياست‌ورزان آشنا به سپهر سياست در ايران باورشان اين است كه اين جايگزيني كاميابي نمي‌آورد و ممكن است آدرس اشتباهي داده شود. فضاي سال ۱۳۷۴ هرگز با فضاي امروز ايران مشابهت كامل ندارد. در سال ۱۳۷۴ فردي از طرف اصولگرايان به عنوان سرليست مطرح و در برابر فائزه هاشمي قرار گرفت كه نامدار بود و جامعه او را نمي‌پسنديد. جامعه آن روزهاي ايران سياسي‌تر از حالا بود و رفتار و گفتار فائزه هاشمي در مقام سياست‌ورز و يك مدير دولتي در مسير حمايت از حقوق زنان نيز جذابيت داشت. فاطمه هاشمي شايد سياست‌ورز مناسبي در درون حزب باشد اما در جامعه امروز ايران چندان شناخته شده نيست و مانند فائزه هاشمي نيز در ميدان سياست آبديده نشده است.
يادمان باشد كه خواهر محمود احمدي‌نژاد نيز نتوانست از سرليستي‌اش سودي نصيب جناح طرفدار احمدي‌نژاد كند. در دهه ۱۳۷۰ فضاي سياسي ايران فاقد جناح‌بندي‌هاي چندگانه امروز با طيف‌هاي متعدد بود و فائزه هاشمي در ليستي قرار داشت كه شمار قابل توجهي از كانديداهاي نامدار بودند.
حزب اعتدال و توسعه جايگاه بالايي در ميان جامعه سياسي ايران ندارد و فاصله نفر اول احتمالي با نفر دوم به ويژه اگر افرادي مثل عارف در آن نباشند بسيار طولاني خواهد بود.