div align="justify">با کسانی آشنا شوید که این‌قدر از «دونالد ترامپ» نفرت دارند که تصمیم می‌گیرند به او رأی بدهند؛ فقط برای اینکه پیامی را به آمریکا برسانند؛ این عده بر این باورند که اندیشه‌های ترامپ منزجر کننده‌اند. آنها معتقدند که او سیستم سیاسی آمریکا را به سخره گرفته است و حتی کاندیداتوری خودش را نیز جدی نمی‌گیرد و این دقیقا دلیلی است که آنها می‌خواهند به او رأی دهند. با رأی‌دهندگان اعتراضی ترامپ آشنا شوید؛ کسانی‌که قبلا هر بار به پای صندوق‌ رأی رفته‌اند، با نوشتن نام «میکی ماوس» یا شاید حتی «دونالد ترامپ»، هدفی جز تحقیر سیاست‌مداران نداشته‌اند. این افراد، امروز یک جمهوری‌خواه را دارند که حمایتش کنند.
مثل خیلی از طرف‌داران واقعی ترامپ، آنها معتقد هستند سیستم اساسا مشکل دارد؛ اما آنها به‌جای اینکه به ترامپ به دیده یک راه‌حل بنگرند، او را نمود این مشکل قلمداد می‌کنند و می‌گویند برای اثبات این موضوع، می‌خواهند به او رأی دهند.
یک تاجر ۲۹ساله، که کسب‌وکار کوچکی را مدیریت می‌کند، می‌گوید: «ترامپ کاندیدایی است که آمریکا مستحق آن است». او می‌خواهد به ترامپ رأی بدهد و اعتقاد دارد «سیاست‌های او در حوزه مهاجرت، تنفربرانگیزند. این واقعا منزجرکننده ‌است. من هرگز نمی‌خواهم او رئیس‌جمهور شود. هرگز. او جهان را نابود خواهد کرد».
این گروه از رأی‌دهندگان به ترامپ از هر دو سوی طیف سیاسی می‌آیند. انگیزه‌های آنان متفاوت است؛ اما آنها در انزجار از کسی که می‌خواهند به او رأی دهند با هم متحد هستند.
تحلیلگران نظرسنجی‌ها از تعداد این رأی‌دهندگان بی‌خبرند و شک دارند که آیا آنها واقعا در روز رأی‌گیری به ترامپ رأی می‌دهد یا نه؛ اما معتقدند که این یک پدیده واقعی است و در رقابت داغ انتخاباتی، این رأی‌دهندگان اعتراضی می‌توانند تأثیرگذار باشند. شاید این تأثیرگذاری در ایالت نیوهمپشایر، که در آن رأی‌دهندگان مستقل می‌توانند در انتخابات درون‌حزبی جمهوری‌خواهان رأی خود را به صندوق بیندازند، بیشتر باشد؛ جایی‌که شرایطی مثل آیوا در آن حاکم نیست که رأی‌دهندگان مجبورند ساعت‌ها برای اعمال نظرشان وقت صرف کنند.
بن پکر، ۲۰ ساله، نیز معتقد است: «شما احتمالا افراد زیادی را می‌بینید که تعامل‌شان با سیاست در آمریکا پوچ‌انگارانه است».
این نظرات فقط در نیوهمپشایر وجود ندارد. «دیوید پورت‌نوی»، که مؤسس یک وبلاگ ورزشی در بوستون است، می‌گوید: «من فکر نمی‌کنم او ضرورتا بهترین کاندیدا برای ریاست‌جمهوری باشد». چندی پیش او به این شکل از ترامپ حمایت کرده‌ بود: «من اهمیت نمی‌دهم او مضحک است. اهمیت نمی‌دهم او نژادپرست است. اهمیت نمی‌دهم او تفکرات تبعیض‌آمیز جنسیتی دارد. من به هیچ‌کدام از اینها اهمیت نمی‌دهم. من معتقدم سیاست در این کشور یک جوک است. من فکر نمی‌کنم فرقی کند چه‌کسی رئیس‌جمهور شود». «پورت‌نوی» کاندیداتوری ترامپ را یک «مستند مضحک سیاسی» می‌خواند.
او ادامه می‌دهد: «من مخالف هر آن‌ چیزی هستم که ترامپ می‌گوید، مثل کشیدن دیوار به دور کشور و فکر هم نمی‌کنم چنین اتفاقی بیفتد. این‌طور هم فکر نمی‌کنم که هر چیزی دیگران می‌گویند قرار است رخ دهد و من ترجیح می‌دهم کسی را انتخاب کنم که سرگرم‌کننده باشد». او می‌گوید از دیگران در سراسر «نیوانگلند» (ایالات شمال شرقی آمریکا)، شنیده است که آنها نیز چنین حسی دارند.
«پکر» می‌گوید متعهدترین طرف‌دار ترامپ که او می‌شناسد یک دانشجوی کالیفرنیایی است. «او به ژان بودریار، فیلسوف فرانسوی، ایمان دارد. او می‌خواهد به ترامپ رأی دهد تا به این نظریه بودریار که ایماژ و واقعیت ‌تشخیص‌ناپذیر شده‌اند، اعتبار ببخشد. این دانشجو گرایش‌های چپ شدیدی دارد و به‌خاطر حمایت «برنی سندرز» از اسرائیل، در دفاع از فلسطین، نمی‌خواهد به او رأی دهد.
خود ترامپ پیش‌بینی کرده ‌است به خاطر رأی رقبای سیاسی‌اش به او، پیروز خواهد شد. وی در گفت‌وگویی با سی‌ان‌ان گفت: «من معتقدم تعداد زیادی از دموکرات‌ها به من رأی خواهند داد».
اما این ائتلاف برآمده از انزجار نیز چون طرف‌داران واقعی ترامپ این‌قدر متنوع است که کسی نمی‌تواند به‌راحتی ریشه آن را به پوچ‌انگاری نسبت دهد.
«راشین کاربین»، مدیر ارشد بازاریابی یک وب‌سایت که ۳۸ سال دارد، جمهوری‌خواهی وفادار و اهل ویرجینیاست. او می‌گوید رأی‌دادن به ترامپ را تخریب خلاقانه می‌داند. وی می‌گوید: «من می‌خواهم به او رأی دهم تا حزب جمهوری‌خواه در نهایت اعتراف کند شکست خورده است و اگر ترامپ نامزد شود، شکستی از این واضح‌تر نیست. بعضی وقت‌ها باید چیزی شکسته شود تا دوباره قوی‌تر از قبل ساخته شود». تخمین‌زدن اینکه چند نفر از این رأی‌دهندگان به ترامپ وجود دارند، تحلیلگران نظرسنجی‌ها را به دو دلیل به سختی می‌اندازد: اول اینکه، ممکن است این افراد در نظرسنجی‌های درون‌حزبی جمهوری‌خواهان شرکت نکنند و دوم اینکه، نظرسنجی‌ خاصی برای تشخیص چنین انگیزه‌ای برای رأی‌دادن طراحی نشده است؛ اما اگر این پدیده شایع شود، طبیعتا این ایده را میان متخصصان کمپین ترامپ جا می‌اندازد و آنها را گیج خواهد کرد که علت رأی بالای او در نظرسنجی‌ها، تعداد زیاد افرادی است که از سیستم منزجرند یا کسانی که عاشق او هستند.
«پیتر براون»، معاون مدیر نظرسنجی دانشگاه کویینی‌پیک، می‌گوید: «هیچ راهی وجود ندارد که به این مسئله پی ببریم. ما نمی‌پرسیم چرا. ما فقط می‌پرسیم چه ‌چیزی و چه‌ کسی». این نیز مشخص نیست که آیا این رأی‌دهندگان تا روز رأی‌گیری این موضوع را مضحک قلمداد خواهند کرد یا نه. «جیسن بردلی»، نویسنده‌ای در واشنگتن که ماه پیش در ستونی به انتقاد از رأی‌دادن به ترامپ فقط به‌خاطر سرگرمی پرداخته بود، می‌گوید تعداد افراد پیرامون او که می‌خواهند فقط برای ضایع‌کردن ترامپ به او رأی دهند، افزایش پیدا کرده ‌است. او مطمئن نیست چه تعدادی از آنها واقعا این کار را می‌کنند. او می‌گوید: «میزان جدیت این افراد بسیار گسترده‌ و متنوع است». او اضافه می‌کند هنوز نمی‌داند همسرش که راجع‌ به رأی‌دادن به ترامپ سخن می‌گوید، چقدر در‌این‌باره جدی است.
تحلیلگر نظرسنجی‌های دانشگاه مان‌ماوث، «پاتریک مورِی»، تردید دارد کسانی ‌که اعلام کرده‌اند به ترامپ رأی می‌دهند، حال چه طرف‌داران واقعی او و چه رأی‌دهندگان اعتراضی، تا روز آخر پای حرف خود بایستند. «اینها خوش‌مزگی‌هایی است که قبل از یک مبارزه ردوبدل می‌شود. حرف‌های مزخرف زیادی به گوش می‌رسد که مثلا می‌گویند من می‌خواهم به ترامپ رأی بدهم؛ اما وقتی این افراد به‌ دور از احساسات و در فضای آرام فکری با خود می‌اندیشند، نظرشان عوض خواهد شد». او این نکته را نیز اضافه کرد که «ترامپ همه قواعدی را که ما بلد هستیم، برهم زده‌ است و من نمی‌توانم مطمئن باشم دیگر قواعد را نیز برهم نزند».