div align="justify">چهار سال جنگ داخلی در سوریه، پرواز پهپادها بر فراز آسمان آن کشور را به امری معمول بدل کرده است. با وجود این، ترافیک هوایی سوریه این روزها میهمان جدیدی دارد و آن هواپیماهای بدون سرنشینی است که تمام مسیر را از سرمای روسیه تا گرمای آتشین و البته غبارآلود سوریه کوبیده‌اند تا شاید زمینه‌های لازم را برای آغاز عملیات نظامی مسکو در قلب بحران‌زده خاورمیانه فراهم آورند. به گزارش شبکه خبری «سی‌ان‌ان» و به نقل از دو مقام ناشناس آمریکایی، پهپادهای روسی در حالی به ظاهر با هدف جاسوسی و موقعیت‌یابی مواضع شورشیان سوری به پرواز درآمده‌اند که هنوز هیچ اطلاعاتی درباره مسلح‌بودن این پهپادها و تعداد عملیات پروازی آنان در دست نیست؛ اما ورود پهپادهای روسی به صحنه جنگ سوریه که به ادعای خبرگزاری فرانسه، از سوی برخی منابع امنیتی سوری نیز تأیید شده است، تنها بخشی از برنامه گسیل گسترده تجهیزات و پرسنل نظامی روس به درون خاک سوریه است که تا امروز، به استقرار بیش از ٢٥ فروند جنگنده هوایی، ١٥ فروند هلیکوپتر ضربتی و ترابری، ٩ عدد تانک، سه عدد سامانه موشکی زمین‌به‌هوا و دست‌کم ٥٠٠ نفر از پرسنل نظامی سوریه در پایگاه لاذقیه منجر شده است. اینها تازه جدای از آموزش ٩٥ هزار نیروی یگان ویژه روسی هستند که به نقل از برخی منابع نظامی آن کشور، بناست در هفته اول اکتبر با اتکا به ١٧٠ جنگنده و ٧٠٠ خودرو زرهی، عملیات گسترده خود علیه نیروهای داعش را در خاک سوریه آغاز کنند. این در حالی است که حضور هرچه‌پررنگ‌تر مسکو در بحران سوریه، بسیاری از بازیگران ارشد منطقه‌ای را نسبت به چشم‌انداز حل‌وفصل بحران و همچنین جلوگیری از بسط و گسترش آن در کشورهای همسایه مردد کرده است. ایالات متحده یکی از این بازیگران است که در رأس نیروهای ائتلاف بین‌المللی ضدداعش، در هفته‌های اخیر بارها از نگرانی‌های خود در قبال مداخلات مسکو سخن گفته است.
سخنان «جف دیویس»، سخنگوی پنتاگون، یکی از تازه‌ترین واکنش‌های طرف آمریکایی است که روز دوشنبه و در گفت‌وگو با خبرنگاران، ضمن اشاره به احاطه اطلاعاتی کامل کاخ سفید بر تحرکات تمامی نیروهای درگیر در سوریه، خاطرنشان کرد هرگونه اقدامی، اعم از نظامی و غیرنظامی که در حمایت از رژیم دمشق باشد، غیرسازنده است و اوضاع نابسامان کنونی را وخیم‌تر از پیش خواهد کرد . در نتیجه جای تعجب است که مقامات پنتاگون درصدد هستند، حتی در سایه احتمال درگیری مستقیم با نیروهای روسیه نیز دست‌به‌کار تقویت کارزار تهاجمی خود در سوریه شوند. دولت «باراک اوباما»، رئیس‌جمهوری آمریکا، در شرایطی تصمیم دارد راهبرد نظامی خود را در سوریه از نو اولویت‌بندی کند که افت شتاب موتور جنگ ائتلاف در عراق و موفقیت‌های غیرمنتظره مبارزان کرد در شمال سوریه، افق دید وسیع‌تری پیش‌روی برنامه‌ریزان راهبردی کاخ سفید گشوده است.
مقامات آمریکایی اکنون از فرصت‌هایی صحبت می‌کنند که نبود آنان تا پیش از پیشروی نیروهای کرد، نفوذ در سوریه و شکست تروریست‌ها را به سان عملیاتی غیرممکن، به آخرین مرحله راهبرد نظامی آن کشور برای تضعیف و سپس نابودی داعش بدل کرده بود. بااین‌حال، اکنون که به لطف پیشروی‌های مبارزان کرد، بیرون‌راندن تروریست‌های داعش از نوار مرزی ترکیه دیگر آرزویی دور از دسترس نیست، مقامات امنیتی و نظامی کاخ سفید درصدد هستند با تجهیز دامنه وسیع‌تری از گروه‌های شورشی سوری درگیر در میدان جنگ، نه فقط تا حد زیادی از زیر بار دوره‌های متعدد و بی‌ثمر آموزشی خلاص شوند، بلکه فشار روزافزونی بر رقه، این مرکز فرماندهی و پایتخت خودخوانده داعش، وارد آورند.
اما اگر ورود روسیه به عرصه جنگِ اکنون بین‌المللی سوریه و تهدید درگیری مستقیم با آن کشور، اراده مقامات آمریکایی را برای تجهیز هرچه‌بیشتر گروه‌های مخالف سوری مصمم‌تر کرده است، به نظر می‌رسد طرف اسرائیلی راهکار متفاوتی برای رفع نگرانی‌های خود یافته است. «بنیامین نتانیاهو»، نخست‌وزیر اسرائیل که به مسکو سفر کرده است، روز دوشنبه و پس از دیدار با «ولادیمیر پوتین»، رئیس‌جمهوری روسیه، به خبرنگاران گفت هر دو کشور پیرامون لزوم هماهنگی اقدامات نظامی خود در سوریه با یکدیگر به توافق رسیده‌اند. نتانیاهو که پیش‌تر تلاش همه‎‌جانبه برای ممانعت از دستیابی نیروهای حزب‌الله به سلاح‌های ارسالی روسی را مهم‌ترین خط‌مشی کشورش در قبال مداخله احتمالی روسیه در صحنه جنگ سوریه اعلام کرده بود، روز دوشنبه خاطرنشان کرد جلوگیری از بروز هرگونه سوءتفاهم بین نیروهای اشغالی و ارتش روسیه تنها هدف او از سفر به کرملین بوده است؛
هدفی که به گفته او با توافق دو رهبر بر سر سازوکارهای مشترک نظامی، دست‌کم در ظاهرِ امر محقق شده است. اگرچه هنوز هیچ جزئیاتی از تفاهم‌نامه امضاشده منتشر نشده است، اما یکی از مشاوران اسبق نتانیاهو، در گفت‌وگو با رویترز، مدعی شده است توافق مزبور می‌تواند متضمن محدودسازی عملیات نظامی دو کشور به مناطقی تعریف‌شده یا حتی تفکیک ساعات پروازی جنگنده‌های دو کشور باشد.