آهنگران خود را مدیون لطف خدا و دعای پدر و مادر دانست و گفت: برای دعوت دوستان به میدان جنگ مسئولیت سنگینی بر عهده ام بود. شب ها را با تمرین سبک ها به صبح می رساندم و نواها را با خود زمزمه می کردم تا بتوانم در برابر رزمندگان بخوانم.