راهکارهایی بهمنظور تقویت امنیت «گور ایرانی»
طبق گزارش ایسنا گور ایرانی به عنوان یکی از گونههایی شناخته میشود که در سالهای اخیر از نظر جمعیت بهبود یافته است. همچنین تعداد یوزپلنگ آسیایی نیز افزایش یافته است، اما این گونه هنوز در معرض خطر انقراض قرار دارد. با در نظر گرفتن چالشهای موجود در زیستگاه فعلی این گونهها، ایدههایی برای انتقال آنها به زیستگاههای تازه مطرح شده است.
معصومه صفایی در گفتوگویی با ایسنا درباره وضعیت جمعیتی گور ایرانی بیان کرد: شواهد ملموس و رفتارهای گور نشان میدهد که جمعیت این حیوان به حدی رسیده است که باید جابجا شود. به عبارتی، گورخر ایرانی در مناطق پارک ملی قطرویه و منطقه حفاظتشده بهرام گور در حال حاضر در اوج جمعیت خود قرار دارد. جالب اینجاست که این جابجایی به طور طبیعی در حال اتفاق افتادن است و گورها به صورت گروهی به مناطق کرمان و حتی یزد مهاجرت میکنند.
معاون دفتر حفاظت و مدیریت حیاتوحش سازمان محیطزیست تاکید کرد: نیازی به ایجاد محیط محصور برای گور خار ایرانی همچون یوز نیست؛ بلکه باید بر روی ایمنسازی کریدورها تمرکز کنیم. یعنی باید مقاطع مهاجرتی واقع در پارک ملی قطرویه و بهرام گور به سمت کرمان و یزد را به لحاظ ایمنی تقویت کنیم. این مسیرها در طول تاریخ مسیر طبیعی مهاجرت گور ایرانی بودهاند، اما به دلیل فعالیتهای انسانی و توسعه ناپایدار در این نواحی، این مهاجرتها به شدت کاهش یافته است.
او اضافه کرد: با توجه به فشاری که در حال حاضر در زیستگاهها وجود دارد و احتمال کمبود منابع در دسترس، شاهد جابجایی گورها هستیم. در حال حاضر کمیته فنی ویژه گور با همکاری استانهای کرمان، فارس و یزد ایجاد شده و در حال کار بر روی ایمنسازی کریدورهای گور از طریق حفاظت مشارکتی و ایجاد مناطق شکار ممنوع یا محافظتگاههای مردمی یا همان قرق اختصاصی هستیم.
صفایی در خصوص تصادفات جادهای گورها گفت: با توجه به این که گورها نسبت به یوزپلنگها سرعت کمتری دارند، تلفات جادهای گورها به هیچ وجه آنقدر نیست که در یک جاده خاص افزایش یابد.
وی در مورد ایجاد فرازیستگاه برای یوزپلنگ آسیایی تصریح کرد: در زمینه یوز این ایده مطرح شده بود که منطقهای وسیع حدود ۱۰ هزار هکتار محصور شود و تعدادی از یوزها به آن بخش منتقل گردند تا در شرایط نیمهمحصور زیست کنند. این کار میتواند تأمین امنیت را آسانتر کند اما طرفداران و مخالفان زیادی دارد زیرا با خود فرصتها و تهدیدهایی به همراه دارد. از آنجایی که جمعیت یوز در سطح زیستگاه به اندازهای نیست که بهراحتی بدون مطالعه دقیق، جمعیتی را جدا کنیم و برای آنها زیستگاهی ایج کنیم، این موضوع نیاز به بررسی بیشتری دارد.
معاون دفتر حفاظت و مدیریت حیاتوحش سازمان محیطزیست در مورد امکان وارد کردن یک یوز نر به مرکز تکثیر یوز در اسارت اظهار داشت: در حال حاضر یوزپلنگها در طبیعت زادآوری دارند؛ یعنی نرها و مادهها یکدیگر را پیدا کرده و جفتگیری انجام میشود، زایمان صورت میگیرد و تولهها رشد میکنند. در نتیجه، زیستگاه تقریباً شرایط پایداری دارد و مشخص نیست که خارج کردن یک یوز نر چه تأثیری بر اوضاع زیستگاه خواهد گذاشت.
صفایی در پایان خاطرنشان کرد: اولویت ما محافظت از یوز در زیستگاه طبیعیاش است و در حال حاضر برنامهای برای جدا کردن بخشی از جمعیت یوز و نگهداری از آن در قالب فرازیستگاه نداریم. تصمیمگیری در این زمینه نیازمند مطالعات بسیار عمیقتر، دقیقتر و مشاورههای بینالمللی میباشد. اگر به این نتیجه برسیم که برای سایت تکثیر در اسارت نیاز به یوز نر دیگری داریم، یکی از دانشگاهها این موضوع را بررسی خواهد کرد و بر اساس نتایج به دستآمده اقدامات لازم را انجام خواهیم داد. در هفته آینده، نشستی با اساتید دانشگاهی برای بررسی نیاز سایت تکثیر به یوز نر برنامهریزی شده است.
انتهای پیام
