قطار خنک پرند و گرمای دشت ورامین؛ وعدههای ریلی برای ورامین چه سرنوشتی پیدا کرد؟ + فیلم
برای هزاران نفر از ساکنان مناطق پیشوا، ورامین و قرچک، قطارهای حومهای فراتر از یک وسیله نقلیه ساده به حساب میآید؛ این ریلها جزء جداییناپذیر زندگی روزمره آنها هستند. هر صبح زود، قبل از طلوع خورشید، کارگران، کارمندان، دانشجویان و تجار عازم ایستگاهها میشوند تا به تهران برسند و هر شب خسته و فرسوده از یک روز کاری به منزل برگردند، اما تابستان امسال، گرمای شدید دشت ورامین دوباره مشکلات قدیمی این خط ریلی را به صدر خواستههای مردم بازگردانده است.
در روزهایی که دما به بالای ۴۸ درجه سانتیگراد میرسد، عدهای از مسافران از خرابی سیستم سرمایش برخی واگنها، ازدحام بینظیر و شرایط ناگوار سفر شکایت دارند؛ مسئلهای که به گفته آنها، سالهای متمادی است که تکرار میشود و هنوز هیچ راهحل پایدار برای آن ارائه نشده است.
افزایش اعتراضات مردم به خاطر مقایسه این خط ریلی با برخی مسیرهای دیگر حومهای تهران مشهود شده است. مسافران بیان میکنند که قطارهای مسیر تهران–پرند از کیفیت بهتری برخوردار هستند و در روزهای گرم تابستان، سیستم سرمایشی آنها به خوبی عمل میکند، اما در خط پیشوا–ورامین–تهران، مشکلات پایدار همچنان وجود دارد که در آغاز فصل گرما به وضوح خود را نشان میدهد.
یکی از مسافران به ایسنا گفت: جنوبشرق استان تهران هیچگونه کمبودی نسبت به دیگر مناطق ندارد. ما نیز مالیات میپردازیم، کار میکنیم و روزانه از این قطارها استفاده میکنیم، چرا باید تفاوت ناعدالتی در کیفیت خدمات بین خطوط وجود داشته باشد؟
مسافر دیگری درباره دشواری سفرهای روزانه اظهار داشت: در گرمای ۴۸ درجه، از کار افتادن کولر واگن تنها یک نقص فنی محسوب نمیشود. زمانی که واگن مملو از مسافر باشد، شرایط واقعاً غیرقابل تحمل میشود. اگر مسئولان یک روز در کنار مردم این مسیر را طی کنند، مشکلات بیشتری را از نزدیک مشاهده خواهند کرد.
اما ماجرا فقط به خرابی کولرها ختم نمیشود. مردم باور دارند که مشکل اصلی، عقبماندگی چندین ساله در توسعه زیرساختهای حملونقل جنوبشرق استان تهران است. این منطقه که با وجود جمعیت زیاد، نقش مهم اقتصادی و نزدیکی به پایتخت، هنوز با معضلات حادی در زمینه حملونقل عمومی مواجه است.
این نارضایتیها در حالی مطرح میشود که در دو سال اخیر، دشت ورامین میزبان تعداد زیادی از سفرهای مقامات عالیرتبه دولت بوده است. رئیسجمهور در بازدید از این منطقه بر پیگیری مطالبات مردم تأکید کرده و وزیر راه و شهرسازی نیز وعدههایی در خصوص توسعه زیرساختهای حملونقل و بهبود خدمات ریلی مطرح کرده است. وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی نیز در سفرش به این منطقه به اهمیت توجه به جامعه کارگری که بخش عمدهای از آن از همین قطارهای حومهای استفاده میکنند، تأکید داشت.
با این حال، امروزه بسیاری از شهروندان معتقدند خروجی عملی این سفرها و وعدهها هنوز در زندگی روزمره آنها مشهود نیست. از دیدگاه مردم، وقتی ابتداییترین خواسته همانند دسترسی به واگنهای مجهز به سیستم سرمایشی مناسب همچنان پابرجاست، طبیعی است که افکار عمومی نسبت به سرنوشت وعدههای بزرگتر نیز زیر سوال برود.
در این میان، توجه به مسئولان محلی نیز جلب شده است. شهروندان بر این باورند که نماینده مردم ورامین، پیشوا و قرچک در مجلس شورای اسلامی باید گزارشی شفاف از مطالبههای پیگیری شده برای نوسازی ناوگان ریلی و جذب اعتبارات ملی ارائه کند. بسیاری از مردم میپرسند نتیجه جلسات، مکاتبات و وعدههایی که در سالهای اخیر ارائه شده، چه بوده و چه دستاورد مشخصی به همراه داشته است؟
فرمانداران شهرستانهای این منطقه نیز در چشم مردم در برابر این خواسته مسئول هستند. به عقیده شهروندان، مشکلاتی که روزانه هزاران نفر با آن مواجه میشوند، نباید تنها در حد مکاتبات و قول و قرارها باقی بماند. مردم انتظار دارند مسئولان شهرستانی و استانی با جدیت بیشتری خواستههای حملونقلی منطقه را پیگیری کرده و نتایج این پیگیریها را به اطلاع افکار عمومی برسانند.
دیار ۱۵ خرداد همواره در مقاطع حساس تاریخ انقلاب اسلامی نقش مؤثری ایفا کرده است؛ منطقهای که نامش با ایثار، حضور و مطالبهگری پیوند خورده است. امروز نیز خواسته مردم این دیار صرفاً یک خواسته لوکس نیست، بلکه برخورداری از کمترین استانداردهای حملونقل عمومی که به عقیده آنها نباید با تبعیض و تفاوت میان مناطق مختلف استان تهران همراه باشد، میباشد.
انتهای پیام
