آیا مصرف مکمل ویتامین «دی» تهدیدی برای عملکرد مغز است؟
ویتامین «دی» بهطور عمده بهعنوان مؤلفهای که به ایجاد و حفظ استخوانهای مقاوم کمک میکند، شناخته شده است. بیشتر افراد به این ویتامین از طریق نور خورشید، برخی از مواد غذایی یا مصرف مکملها دست پیدا میکنند. در سالهای اخیر، محققان به کاوش در این موضوع پرداختهاند که آیا ویتامین «دی» (D) میتواند در حمایت از سلامت مغز در طول فرایند پیری نقش ایفا کند یا خیر.
تحقیقات نشان میدهد که این ویتامین ممکن است بر حافظه، یادگیری و دیگر تواناییهای مربوط به شناخت تأثیر بگذارد، اما همچنان سوالات متعددی در مورد مقدار مناسب مصرف آن باقی مانده است. به همین دلیل، پژوهشگران دانشگاه راتگرز تصمیم گرفتند به بررسی این موضوع بپردازند.
این مطالعه شامل زنان ۵۰ تا ۷۰ ساله با اضافهوزن یا چاقی بود که به مدت یک سال تحت بررسی قرار گرفتند. دلیل انتخاب این گروه این بود که وجود چربی اضافی در بدن میتواند تأثیری بر نحوه ذخیره و استفاده از ویتامین «دی» داشته باشد.
پژوهشگران میخواستند بدانند که دوزهای متفاوت روزانه ویتامین «دی» چه تأثیری بر حافظه، سرعت واکنش و توانایی یادگیری افراد در طول یک سال دارد. شرکتکنندگان به سه گروه تقسیم شدند: گروه اول روزانه ۶۰۰ واحد بینالمللی (IU) ویتامین «دی» دریافت کردند که بهعنوان میزان توصیهشده برای بسیاری از بزرگسالان محسوب میشود؛ گروه دوم روزانه ۲۰۰۰ واحد بینالمللی و گروه سوم، روزانه ۴۰۰۰ واحد بینالمللی دریافت کردند. همچنین از همه شرکتکنندگان خواسته شد در مدت تحقیق برای کاهش وزن تلاش کنند.
نتایج این بررسی پس از یک سال نشان داد که زنانی که روزانه ۲۰۰۰ واحد بینالمللی ویتامین «دی» مصرف کردند، عملکرد بهتری در آزمونهای حافظه و یادگیری نسبت به زنانی داشتند که دوز استاندارد را مصرف میکردند. این یافتهها حاکی از آن است که افزایش متوسط مصرف ویتامین «دی» ممکن است به برخی جنبههای عملکرد مغز، بهویژه در حافظه و یادگیری مهارتهای جدید کمک کند.
با این حال، نتایج نگرانیهای غیرمنتظرهای را نیز نمایان ساخت. زنانی که روزانه ۲۰۰۰ واحد و بهویژه زنانی که ۴۰۰۰ واحد ویتامین «دی» مصرف میکردند، در آزمونها عملکرد کندتری داشتند. کاهش سرعت واکنش ممکن است در ابتدا مهم بهنظر نرسد، اما میتواند خطر بروز حوادث را افزایش دهد، بهویژه در سالمندانی که باید بهسرعت از زمین خوردن یا سایر خطرات جلوگیری کنند.
تحقیقات قبلی نیز مشابه چنین نگرانیهایی را نشان دادهاند. نتایج تحقیقاتی دیگر حاکی از آن است که سالمندانی که دوزهای بالای ویتامین «دی»، از جمله ۲۰۰۰ واحد یا بیشتر، مصرف میکنند، ممکن است با خطر بالاتری برای زمین خوردن مواجه شوند. دانشمندان هنوز بهطور کامل دلیل این پدیده را متوجه نشدهاند، اما نتایج نشان میدهند که لزوماً مصرف بیشتر ویتامین «دی» سودمند نیست.
این مطالعه سوالات مهمی برای تحقیقات آینده به وجود میآورد. محققان باید بهدنبال تعیین ایمنترین و مؤثرترین میزان ویتامین «دی» برای حفظ سلامت مغز باشند. همچنین علاقهمندند بدانند آیا زنان و مردان نسبت به این ویتامین واکنشهای متفاوتی دارند، آیا کندی در زمان واکنش بهطور مستقيم خطر زمین خوردن را افزایش میدهد و کدام گروهها بیشترین سود را از مصرف مکملها میبرند.
پژوهشگران اشاره کردند که ویتامین «دی» فقط یکی از عوامل تأثیرگذار در حفظ سلامت مغز است وstyle زندگی متعادل همچنان از اهمیت زیادی برخوردار است. تغذیه مناسب، فعالیت بدنی مستمر، خواب کافی و کنترل بیماریهایی نظیر فشار خون بالا و دیابت، همگی کمککننده به سالمندی سالم هستند و ممکن است خطر بروز مشکلات حافظه را کاهش دهند.
رژیمهای غذایی مانند رژیم مدیترانهای که سرشار از سبزیجات، میوهها، غلات کامل، حبوبات، ماهی، روغن زیتون و چربیهای سالم است، با بهبود عملکرد مغز و کاهش خطر زوال عقل مرتبط بوده است. همچنین مواد غذایی حاوی فیبر، ویتامینهای گروه «بی» (B) و آنتیاکسیدانها نیز ممکن است در محافظت از مغز با افزایش سن مؤثر باشند.
به گزارش ساینس، یافتهها نشان میدهند که اگرچه ویتامین «دی» ممکن است فوایدی برای حافظه داشته باشد، مصرف دوزهای بسیار بالا میتواند عوارض جانبی ناخواستهای به دنبال داشته باشد. بهطور کلی، بهنظر میرسد که ویتامین «دی» وقتی بیشتر از میزان استاندارد و نه در بالاترین دوز ممکن مصرف شود، بیشترین فایده را دارد.
نتایج این پژوهش در نشریه The Journals of Gerontology: Series A منتشر شده است.
انتهای پیام
