نقش حیاتی دلالان و ضعف مدیریت در فوتبال ایران؛ اگر صرفاً نام و سابقه اهمیت دارد، چرا توافقی با دایی و باقری انجام نمیدهید؟
در عرصه فوتبال ایران دو طیف وجود دارند که نه تنها مرزهای ملی، بلکه تمام قاره آسیا را عبور کرده و میتوان از آنها بهعنوان نمونههایی در سطح جهانی یاد کرد! این دو گروه به دو سو، جهتهای کاملاً متفاوت مثبت و منفی حرکت میکنند! این خانواده شامل بازیکنان، مربیان، مدیران، داوران، رسانهها، هواداران و ایجنتها است و هرچه در زمینههای مختلف این حوزه شاهد مشکلات و کمبودهایی باشیم، اما در این دو دسته شاهد پدیدههایی هستیم که در جهان بیمعادلاند، یعنی مدیران و ایجنتها! مانند ارتباطی میان بیماری و سلامتی، یا امنیت و هرج و مرج، عدم وجود یک طرف، منجر به آشکار نشدن ارزشهای مثبت میشود. ضعف مفرط، ناتوانی و بیخبر بودن از اصول پایهای فوتبال و مدیریت، در مدیریتهای ما این امکان را فراهم میآورد که هنر ایجنتها و دلالهای ما بیشتر به چشم آید!
ابتدا اصل داستان را مدنظر قرار دهید؛ بازگشت پسر محبوب برانکو به پرسپولیس! درخواست رسمی تیم پرسپولیس برای جذب صادق محرمی، مدافع ۳۰ ساله تراکتور، به دستان مدیریت باشگاه تراکتور رسید!
ما هم امیدواریم این خبر تنها بخشی از شایعات فصل نقل و انتقالات باشد و صرفاً به منظور جلب توجه باشد. همانطور که میدانیم، دلالها در این فصل با بهکاربردن نام باشگاههای بزرگ، به دنبال یافتن تیمی برای موکلان خود یا تأمین خواستههای مالی تیمها هستند و معمولاً هم در این زمینه موفق عمل میکنند!
اما در همین دوران نقل و انتقالات، اخباری وجود دارد که در نگاه اول، دور از واقعیت و غیرقابل باور به نظر میرسد، اما تجربه نشان داده تا زمانی که چیزی وجود نداشته باشد، مردم نمیگویند هیچ چیز! اخبار که پس از وقوع، مانند بمب در دنیای فوتبال تاثیرگذار خواهد بود. اگر این خبر صحت داشته باشد و صرفاً جنبه تبلیغاتی و بازارگرمی نداشته باشد، آنگاه میتوان آن را بهعنوان یکی از همان بمبها تلقی کرد.
شاید برخی بر این باور باشند که نقل و انتقال بازیکنان بین باشگاهها امر شایعی است، اما واقعیت این است که فوتبال ما با تمام دنیا تفاوتهای مشخصی دارد. بازیکنی که با قراردادی بلندمدت به کشور بازگشته، نمیتواند بدون رضایت باشگاه قبلی خود به تیم دیگری ملحق شود، حتی اگر آن باشگاه به او نیازی نداشته باشد و او در فهرست مازاد باشد. همگان میدانند که تراکتور به صادق محرمی امیدی ندارد و او در لیست محمد ربیعی جایی ندارد، هر فردی که بازیهای این تیم را زیر نظر داشته باشد یا به تمرینات آنها سری زده باشد، این موضوع را به وضوح مشاهده کرده است.
اما چه کسی از داستانهای زنوزی و پرسپولیس بیخبر است؟ باشگاهی که آنقدر قدرت مالی و نفوذ دارد که ۹ بازیکن پرسپولیس را به تبریز برد! حتی زمانی که بازیکنی را نمیخواست و او را مازاد اعلام میکرد، اجازه نمیداد به پرسپولیس منتقل شود! کینه زنوزی از پرسپولیس بر رابطه دو باشگاه قرمزپوش سایه انداخته و تصور کنید فقط یک درصد این امکان وجود داشته باشد که صادق محرمی بتواند به سطح توانمندیهای گذشتهاش دست یابد. زنوزی که حتی بازیکن ذخیره پرسپولیس را خرید تا رقیب را تضعیف کند، چگونه اجازه میدهد رقیب خود را تقویت کند؟!
مدیریت تراکتور در آغاز فصل گذشته دانیال اسماعیلیفر و مهدی شیری را در اختیار داشت و همچنین فرشاد فرجی را از پرسپولیس به خدمت گرفت که هر سه مدافع راست بودند! بازگردانی صادق محرمی تنها به خواست اسکوچیچ مرتبط بود، نه نیاز واقعی تراکتور به او! در فوتبال ایران، محرمی به عنوان پسر اسکوچیچ و بازیکن مورد علاقه برانکو شناخته میشود. به همین دلیل، آنها این بازیکن را به باشگاههای خود معرفی کردند و او سالها در تیمهای مختلف کرواسی بازی کرد.
استفاده از عنوان «پسر محبوب برانکو» نشانه روشنی است، چرا که پس از انتقال او به کرواسی و اولین مصدومیت، دیگر کسی آن نمایشهای به یاد ماندنی او را به خاطر نداشته است. محرمی تحت نظارت اسکوچیچ در تیم ملی جایگاهی خاص داشت و حتی رامین رضاییان به دلیل تهدید نشدن او، دعوت نمیشد. اما در باشگاهش او به ندرت بازی میکرد و بارها بین تیمهای مختلف جابجا میشد. تا اینکه پس از چند دوره مصدومیت سنگین، پارگی رباط آخرین بار کار دستش داد و حالا بیش از دو سال است که نمیتواند به سطح بالای بازی ادامه دهد.
فصل گذشته علاقه و اصرار اسکوچیچ هم کمکی به وی نکرد و با وجود فرصتهای فراوان، او گاهی حتی ۱۰ دقیقه در زمین نمیتوانست دوام بیاورد. بارها قبل از دقیقه ۱۰ از ترکیب خارج میشد و چندین بار در دقیقه ۷۰ وارد زمین میشد اما حتی به دقیقه ۸۰ هم نمیرسید. جمع دقایق بازی او در لیگ، جام حذفی و آسیا به ۵۰۰ دقایق هم نرسید.
حالا از دیدگاه شرایط پرسپولیس به این انتقال بنگرید. مهدی تارتار آمده تا تغییراتی ایجاد کند و تا به حال بدون هیچ ملاحظه، لیستی از بازیکنان بزرگ اما در نقطه پایانی حرفهشان را کنار گذاشته است. حال چگونه چنین تیمی میتواند مهرهای نظیر او را جذب کند؟ آنهم در پستی که مهدی تارتار، بهترین گلزن و سازنده گلهای چهار فصل اخیر لیگ ایران را به پرسپولیس آورده و به خاطرش جوانی به نام سهیل صحرایی را رد کرده است. چرا او باید به دنبال بازیکن غیرمؤثر از تراکتور باشد؟!
به اصل موضوع بازگردیم، چرا باید فردی که مجموع دقایق بازیاش در این سالها در کرواسی و ایران، نشاندهنده ناپختگی و عدم آمادگیاش است و کسی آخرین نمایش درخشان او را به یاد نمیآورد، تنها به خاطر نام و نامنویسی گذشته به پرسپولیس بیاید؟ اگر ملاک نام و سابقه باشد، علی پروین و علی دایی هم موجودند! کریم باقری به عنوان مربی بر روی نیمکت است و تنها نام او میتواند بیشتر از امثال محرمی به پرسپولیس کمک کند!
حمید درخشان در ۶۷ سالگی حتی یک گرم چربی اضافی ندارد! اصلاً چرا دور برویم؟ خود مهدی تارتار میتواند نام خود را به عنوان بازیکن در فهرست قرار دهد و یقیناً او در همین سن و وضعیت جسمانی، بیش از صادق محرمی میتواند به خط دفاعی پرسپولیس کمک نماید!
