استفاده ۹۰ درصد کودکان و نوجوانان ایرانی از لوازم دیجیتال
بر اساس گزارشی از ایسنا، اطلاعات جدیدی درباره چگونگی و میزان بهرهبرداری کودکان و نوجوانان از دستگاههای دیجیتال و اینترنت، و نقش والدین در مدیریت فضاهای مجازی فرزندان، در یک نشست تخصصی ارائه گردید و مورد بحث قرار گرفت.
این تحقیق به سفارش دبیرخانه شورای عالی فضای مجازی و به دست محققان مؤسسه پژوهشگران خبره پارس دانشگاه تهران، در نیمه دوم سال ۱۴۰۴ و در سطح ملی به انجام رسید. دادههای مربوط به زندگی مجازی کودکان و نوجوانان با استفاده از مشاهدات و پاسخهای والدین جمعآوری شده است.
در بخش کارشناس نشست، سادات درباره نتایج منفی استفادهی افراطی کودکان از رسانهها، به اختلال در خواب، کاهش تمرکز و افزایش رفتارهای بیشفعال اشاره کرد و بر لزوم ایجاد گزینههای حضوری برای بازی و سرگرمی فرزندان تأکید ورزید.
مدرسی نیز با بیان اهمیت دنیای مجازی برای کودکان و نوجوانان، اشاره کرد که برخی رفتارهای مرتبط با فضای دیجیتال حتی قبل از دو سالگی در کودکان ایجاد میشود و بدین ترتیب، اقدامات لازم در این زمینه باید از زمان تولد آغاز شود.
مهدیزاده نیز تاکید کرد که آسیبهای ناشی از فضای مجازی در برخی موارد به مسائل تربیتی مربوط میشود و ایجاد نظام تربیتی متناسب با شرایط کنونی در کنار مدیریت آسیبهای الکترونیکی را ضروری دانست.
یافتههای این پیمایش نشان میدهد که نزدیک به ۹۰ درصد از کودکان و نوجوانان ۶ تا ۱۵ سال به استفاده از تلفن همراه هوشمند، تبلت یا لپتاپ میپردازند و ۸۵ درصد از این افراد به اینترنت دسترسی دارند. سن متوسط برخورداری از یک دستگاه هوشمند شخصی در این گروه ۹.۸ سال اعلام شده، همچنین تقریباً یکی از هر چهار کودک زیر پنج سال از اینترنت بهره میبرد که نشاندهندهی گسترش استفاده از اینترنت در سنین پیش از دبستان است.
بر اساس گزارش والدین، استفاده طولانیمدت از دستگاههای هوشمند با افت تحصیلی و بینظمی در انجام وظایف درسی همراه بوده و مواجهه با محتوای نامناسب، آسیب به سلامت جسمی و روانی، اتلاف زمان و وابستگی به فضای مجازی از جمله مهمترین نگرانیهای خانوادهها در مورد استفاده فرزندان محسوب میشود.
یکی دیگر از نتایج قابل توجه این تحقیق، فاصله میان آگاهی و عمل والدین است؛ به طوری که در حالی که خانوادهها از خطرات فضای مجازی مطلع هستند، استفاده از ابزارهای تخصصی پایش فعالیتهای فرزندان کماکان محدود باقی مانده است. بنابراین، تنها اطلاعرسانی و هشدار کافی به نظر نمیرسد و والدین نیازمند آموزش مهارتها و آشنایی با ابزارهای کارآمد هستند.
یافتههای این تحقیق همچنین نشاندهنده ارتباط میان عواملی مثل سطح تحصیلات، پایبندی خانوادهها به ارزشهای دینی، وابستگی والدین به اینترنت و سن فرزندان با شکلگیری زندگی مجازی کودکان و نوجوانان است؛ اگرچه برای ابراز نظر قطعی در این ارتباط نیاز به تحقیقات بیشتری احساس میشود.
در نهایت، در جمعبندی این پژوهش، بازه سنی ۹ تا ۱۲ سال بهعنوان زمان مناسب برای هدایت زندگی مجازی فرزندان معرفی شده است؛ چراکه با افزایش سن، رفتارهای مخفی فرزندان بیشتر شده و نظارت والدین بر آنها دشوارتر میشود. تقویت مهارتهای والدین و هدایت نوع استفاده فرزندان، بهجای تمرکز صرف بر محدود کردن زمان حضور آنها در فضای مجازی، از دیگر مواردی است که این پژوهش بر آن تأکید دارد.
علاقهمندان برای کسب اطلاعات بیشتر میتوانند به این لینک مراجعه کنند.
انتهای پیام
