کریستوفر نولان، کارگردان برجسته هالیوود، بارها قابلیتهای این دوربینها را در فیلمهایی همچون «اودیسه» به تصویر کشیده است. با این وجود، بسیاری از سازندگان فیلم به دلیل هزینههای بالای تولید، پیچیدگیهای فنی و چالشهای عملیاتی، از فیلمبرداری ۷۰ میلیمتری با این دوربینهای خاص استقبال چندانی نمیکنند. این دشواریها باعث شده است که کاربری آنها به شدت محدود گردد.
چالشهای اساسی در استفاده از دوربینهای IMAX در هالیوود
هزینههای بالا در تولید یک فیلم کامل با استفاده از دوربینهای ۷۰ میلیمتری IMAX بسیار قابل توجه است؛ بهعنوان مثال، بودجه فیلم «اودیسه» نولان به ۲۵۰ میلیون دلار میرسد. همچنین، وزن سنگین و صدای قابل توجه این دوربینها (که نولان آن را به صدای یک چمنزن و مت دیمون به صدای «یک غذاساز جلوی صورت» تشبیه کرده است) فیلمسازان را به ایجاد سازشهای خلاقانه وامیدارد. تا کنون هیچ یک از سایر کارگردانان به جز نولان، گام مؤثری در حل مشکلات فیلمبرداری انحصاری با دوربینهای IMAX ۷۰ میلیمتری برداشتهاند.
چرا کریستوفر نولان تنها کارگردان پیشتاز در این عرصه است؟
اگرچه کارگردانانی نظیر رایان کوگلر و دنی ویلنوو بخشهایی از آثار خود (بهطور خاص «گناهکاران» و «تلماسه») را با دوربینهای ۷۰ میلیمتری IMAX فیلمبرداری کردهاند، نولان بهتنهایی توانسته است یک پروژه کامل را با این دوربینها به پایان برساند. بسیاری از دیگر فیلمسازان آثار خود را تنها به منظور ارتقاء به فرمت IMAX تولید میکنند، اما تعهد نولان به فیلمبرداری تمامی مراحل یک پروژه با دوربینهای IMAX ۷۰ میلیمتری او را به یک سمبل منحصر به فرد در صنعت سینما تبدیل کرده است.
