انتقالات تارتار از گلگهر؛ آیا انتخابها به دلیل تخصص فنی است یا آشنایی با بازیکنان؟
با حضور مهدی تارتار در پست سرمربی تیم پرسپولیس، پنج بازیکن که در فصل گذشته در تیم گلگهر فعالیت داشتند، به جمع بازیکنان سرخپوش پیوستند. این موضوع بلافاصله واکنشهایی را از سوی برخی هواداران به همراه داشت و برخی آن را نتیجه علاقه سرمربی به شاگردان سابقش دانستند.
تارتار که این روزها در حال حاضر در اردوی آمادهسازی پرسپولیس در ارزروم به سر میبرد، در گفتوگویی با دوربین باشگاه به انتقادات مطرحشده پاسخ داد. او با دفاع از کیفیت فنی بازیکنان تازه جذبشده تأکید کرد که این انتخابها با بررسی دقیق و شناخت کافی انجام شده و همچنین از هواداران خواست که از برنامههای کادر فنی حمایت کنند تا تیم از هفته اول رقابتها برای قهرمانی تلاش کند.
با این حال، سؤال اصلی این است که آیا تیم پرسپولیس به خاطر جذب تعدادی بازیکن از تیم قبلی سرمربی دچار نگرانی خواهد شد؟ چنین مسألهای در فوتبال ایران بهعنوان «خریدهای فامیلی» شناخته میشود و اغلب بهعنوان ابزاری برای انتقاد از مربیان به کار میرود، اما در فوتبال حرفهای جهانی این موضوع نه تنها غیرمعمول نیست، بلکه یکی از متداولترین شیوههای نقلوانتقالات به حساب میآید.
نمونههای داخلی نیز بهوفور یافت میشود. یحیی گلمحمدی پس از به عهده گرفتن هدایت دهوک عراق، چند بازیکن از فولاد که پیشتر با آنها همکاری داشته را به تیم جدیدش منتقل کرد. انتخابی که بر مبنای شناخت فنی و آشنایی کامل با قابلیتهای بازیکنان صورت گرفته و چیزی غیرعادی به شمار نمیرود.
دلیل این رویکرد نیز آشکار است. زمانی که یک تیم با تغییرات وسیع مواجه میشود، حضور چند بازیکن آشنا با فلسفه کاری سرمربی میتواند تسریعکننده فرآیند هماهنگی در تیم باشد. این بازیکنان قبلاً با سبک تمرینی و مطالبههای تاکتیکی مربی آشنا هستند و زمان کمتری برای سازگاری نیاز دارند.
در نقطه مقابل این مسئله، میتوان به استقلال فصل گذشته اشاره کرد؛ جایی که ریکاردو ساپینتو هشت بازیکن خارجی را جذب کرد، اما تعداد زیادی از آنها نتوانستند انتظارات را برآورده کنند و خیلی زود در لیست خروج قرار گرفتند. بهاحتمال زیاد اگر او بهجای این تعداد بازیکن جدید، چند چهره آشنا از تیم قبلیاش را به استقلال میآورد، فرآیند هماهنگی تیم بهسرعت پیش میرفت.
این رویکرد حتی در سطح ملی نیز مشاهده میشود. بسیاری از مربیان مایلند که دو مدافع میانی یا حتی دو هافبک و دو مهاجم را از یک باشگاه انتخاب کنند تا هماهنگی موجود در سطح باشگاهی به تیم ملی نیز منتقل شود.
از سوی دیگر، استخدام بازیکنان گلگهر تنها بهخاطر سابقه همکاری با تارتار نبوده و از نظر فنی نیز قابل توجیه است. پوریا شهرآبادی و پوریا لطیفیفر از استعدادهای با آینده درخشان فوتبال ایران به شمار میروند؛ بازیکنانی که جداییهایشان با انتقاداتی از سوی برخی رسانههای نزدیک به استقلال مواجه شد. مهدی تیکدری نیز بازیکنی شناختهشده است که سابقه فعالیت در تراکتور را دارد و در آستانه پیوستن به استقلال نیز بود. مجید عیدی و پوریا پورعلی نیز از بازیکنانی هستند که تارتار سالها با آنها همکاری کرده و شناخت دقیقی از قابلیتهایشان دارد.
در نهایت، به نظر میرسد سرمربی پرسپولیس این خریدها را بر اساس تجزیه و تحلیل فنی و نه از روی احساسات یا رفاقت انجام داده است. همچنین بازیکنانی چون محمدرضا اخباری نیز در لیست خرید او قرار داشتند؛ دروازهبانی که فصل گذشته با ۱۷ کلینشیت یکی از بهترینهای لیگ شناخته شد اما در نهایت به پرسپولیس نپیوست و دوباره به گلگهر بازگشت.
تارتار با سابقه 17 سال مربیگری در لیگ برتر و همکاری با تیمهای مختلف، طبیعی است که بسیاری از بازیکنان لیگ برتر با او تجربه کار مشترک داشته باشند. بههمین ترتیب، محمد عمری و محمد خدا بنده لو نیز که سابقاً تحت نظر او بودند، اکنون در پرسپولیس بهعنوان شاگردان این سرمربی فعالیت میکنند.
همچنین با توجه به تغییرات گسترده در تیم پرسپولیس و برنامه تغییر نسل، کاملاً طبیعی است که سرمربی این تیم نگران هماهنگی باشد و بهمنظور کاهش مدت زمان لازم برای هماهنگی، تمایل داشته باشد تعدادی از بازیکنان آشنا و باکیفیت خود را به خدمت بگیرد. ضمن اینکه گلگهر در فصل گذشته در جایگاه پنجم، بالاتر از استقلال قرار گرفت و در این فصل نیز با جایگاهی چهارم، بالاتر از پرسپولیس - بهترین رتبه ادوار این تیم - را به نام خود ثبت کرده است.
نهایتاً باید گفت که مسئولیت خریدها و نتایج بر عهده سرمربی است، بنابراین منطقی است که انتخابهای نقلوانتقالاتی به او واگذار شود. پس از پایان پروژه، میتوان در این زمینه قضاوت کرد، بهویژه اینکه فعلاً خبرها و شواهد از درخشش بازیکنان تازه خریداریشده در اردوی ترکیه حکایت دارند.
بیشتر بخوانید: دومین برد پیاپی پرسپولیس در اردوی ترکیه
