خبرگزاری فارس به انتقاد از یکی از اعضای کمیسیون امنیت ملی پرداخت؛ وقتی که تذکرات کارشناسان درباره سیاست خارجی به طور دقیق به حقیقت میپیوندد، تلاش میکنند که پیشدستی کنند تا عقب نمانند
طبق گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، اظهارات اخیر محمدمهدی شهریاری، نماینده مجلس، در یک مناظره باعث بروز انتقادات و واکنشهایی در عرصههای سیاسی و رسانهای گردید. در شرایطی که برخی از تحلیلگران این سخنان را بخشی از یک جدال سیاسی میدانند، گروهی دیگر، آن را بهعنوان نمایی از نگرش جریانات حامی مذاکره نسبت به جامعه ایرانی قلمداد میکنند. شهریاری در این مناظره با دفاع از مسیر مذاکره، به تعدادی از مواضع و خواستههای عمومی اشاره کرد و آنها را بهعنوان موانعی در روند دستیابی به توافق دانست. او در خصوص موضوع خونخواهی شهدای جنگ اخیر گفت: «شما نمیتوانید در میز مذاکره نشسته و از قتل سخن بگویید.»
این اظهارنظر شهریاری با واکنشهای انتقادی روبرو شد. منتقدان استدلال میکنند که لفظ بهکار رفته برای مطالبات بخشی از جامعه، به نوعی نادیده گرفتن خواستههایی است که پس از حملات اخیر و ریختن خون شهروندان ایرانی شکل گرفته و بهعنوان پاسخ به متجاوزان مطرح شده است. از دیدگاه آنان، کاهش چنین مطالباتی به مانعی در مسیر مذاکرات، بازتابدهنده نگرشی است که در سالهای اخیر منتقدان سیاست خارجی را با عناوینی مانند «تندرو» یا «جنگطلب» توصیف کرده است.
مهدی تقوی، استاد دانشگاه، در واکنش به اظهارات شهریاری درباره خونخواهی گفت: این نگرش به مدت بیست سال تکرار شده است؛ هنگامی که جریان غربگرا در حال پیشبرد پروژه سازش است، هر منتقد دلسوزی را با عناوین تندرو، بیسواد، جنگطلب و جهاننشناس خطاب میکند. سپس، وقتی تذکرات هشداردهندگان به واقعیت میپیوندد، دست به کار میشود تا خود را توجیه کند و میگوید که تقصیر شما منتقدان بود که توافق به نتیجه نرسید! به نظر میرسد پس از تجربه چندین مرتبه، این ترفند دیگر کارایی نداشته باشد.
از دیگر نکات مورد بحث، ادعای شهریاری مبنی بر «آمریکایی بودن تفکر ۸۰ درصد مردم ایران» بود؛ گزارهای که منتقدان آن را بر اساس نبود شواهد آماری غیر قابل قبول توصیف کرده و به نتایج چندین نظرسنجی استناد میکنند. تقوی همچنین به نتایج منتشرشده از نظرسنجیهای دانشگاه تهران و مؤسسه «متا» اشاره میکند که نشان میدهد ۸۳.۵ درصد از پاسخدهندگان از مدیریت تنگه هرمز توسط ایران حمایت کردهاند، ۷۸.۹ درصد بر این باورند که حتی در صورت توافق با آمریکا نیز، آن کشور به تعهدات خود پایبند نخواهد ماند و ۷۹.۲ درصد از دریافت عوارض عبور از تنگه هرمز حمایت میکنند، حتی اگر این اقدام به کشیده شدن درگیریها بینجامد.
در جریان این انتقادات، برخی تحلیلگران به تناقض موجود میان تأکید جریانهای حامی مذاکره بر ارجاع به آرای عمومی و نادیده گرفتن نتایج پیمایشهایی اشاره میکنند که حمایت گسترده مردم را از سیاستهای امنیتی و منطقهای نشان میدهد.
جواد بخشی الموتی، استاد دانشگاه، نیز در صحبتهایش به اظهارات شهریاری و نظرات برخی چهرههای سیاسی اصلاحطلب اشاره کرده و تأکید میکند: این افراد همیشه از رأی مردم و رفراندوم صحبت میکنند، بدون اینکه ارزیابی دقیقی از نظر واقعی مردم ایران داشته باشند!
او ادامه میدهد: بر اساس آنچه رویترز اعلام کرده، محبوبیت ترامپ در آمریکا به پایینترین حد (۳۴ درصد) رسیده و حمایت عمومی از جنگ علیه ایران زیر ۴۰ درصد قرار دارد (در حالی که جنگهای عراق و افغانستان در ابتدا با حمایت ۷۰ و ۹۰ درصدی مواجه بودند) و ۶۹ درصد آمریکاییها اعتقاد دارند که اهداف این جنگ حتی برای خودشان نیز مشخص نیست. این استاد دانشگاه خاطرنشان میکند: آیا این همان حکمرانی محبوب دلهای طرفداران غرب در ایران است؟ چرا حکومت «دموکراتیکترین دولت جهان» وقتی که احساس ضرورت میکند، بیتوجه به نظر اکثریت مردم خود عمل میکند؟ بخشی در پایان اضافه میکند: از آقای شهریاری سپاسگزاریم که نشان داد مشکل او و همفکرانش این نیست که مذاکرات را ترجیح میدهند. مشکل اصلی آنها ناآگاهی از شرایط واقعی مردم است. آنچه بیان کردند بیشتر نشاندهنده فاصله زیاد آنها با واقعیت جامعه ایرانی بود.
