برنامه پیشرانش تطبیقپذیر نسل جدید (NGAP) نیروی هوایی ایالات متحده به نقطه عطف قابل توجهی رسیده است که میتواند نویدبخش تحولی چشمگیر در حوزه فناوری موتورهای جنگنده باشد. طراحیهای رقیب از سوی شرکتهای جنرال الکتریک ائرواسپیس و پرت اند ویتنی در حال ساخت و آزمایش قرار دارند و موفقیت این تلاش از اهمیت حیاتی برخوردار است تا برتری هوایی در نبردهای آتی تضمین شود.
توسعه موتور جنگنده جدید: چشمانداز ۲۰۳۰ و امیدواری نیروی هوایی
نیروی هوایی ایالات متحده اعلام کرده است که موتور NGAP تا سال ۲۰۳۰ به منظور ادغام بالقوه آماده خواهد شد. این ارزیابی از سوی نیروی هوایی، با وجود تأخیرهای مکرر در برنامه، به طور کلی خوشبینانه ارزیابی میشود.
جان اسنیدن، رئیس اداره پیشرانش نیروی هوایی، اخیراً از پیشرفتهای مثبت این سیستم خبر داده اما پنتاگون هنوز تصمیم نهایی درباره انتخاب طرح را اتخاذ نکرده است. هدف این برنامه، آمادگی نیروی هوایی برای فعالیتهای مربوط به ادغام هواپیماها در اوایل دهه آینده میباشد.
فناوری NGAP: پیشرانش تطبیقپذیر برای جنگندههای نوین
سامانه NGAP تنها به عنوان یک پیشرانش برای یک جنگنده جدید مانند F-47 توسعه نیافته، بلکه شامل مجموعهای از فناوریهای پیشرفته برای طراحی تمامی هواپیماهای جنگی آینده درباره ایالات متحده خواهد بود. فناوری توربوفن تطبیقپذیر (Adaptive turbofan technology) که توانایی تغییر ویژگیهای جریان هوا در حین پرواز را دارد، از انعطاف و کارایی بالاتری نسبت به موتورهای سنتی جنگندهها برخوردار است.
ویژگیهای آن شامل بهبود کارایی سوخت در پروازهای بلندمدت و افزایش نیروی کشش در عملیاتهای نظامی است. مقامات پنتاگون این نوع پیشرانش را به عنوان یک مزیت فنی کلیدی در برابر رقبایی همچون چین میدانند؛ زیرا نیروی هوایی از دهه ۱۹۹۰ و برنامه جنگندههای نسل پنجم خود، هیچ طرح کاملاً جدیدی برای موتور را به مرحله اجرا نگذاشته است.
چالشها، سرمایهگذاریها و انتخاب نهایی موتور
علیرغم اینکه منتقدان به تأخیر سه ساله در برنامه NGAP اشاره میکنند، نیروی هوایی بر این نکته تأکید دارد که برنامه توانسته به چالشهای اولیه خود غلبه کرده و به سمت تاریخ ادغام در سال ۲۰۳۰ پیش برود. اسنیدن توضیح داد که این تأخیرها نتیجه تصمیم نیروی هوایی به حفظ رقابت بین جنرال الکتریک ائرواسپیس و پرت اند ویتنی تحت شرایط محدودیتهای بودجهای بوده است.
با این حال، حمایت مالی از این برنامه همچنان در حال افزایش است. انتظار میرود که ارتقاء هسته موتور (Engine Core Upgrade) تا ماه آینده بازنگری طراحی مهم خود را به اتمام برساند و حوالی سال ۲۰۳۰ برای آزمایشهای پروازی آماده شود. در حالی که گزارش قبلی دفتر پاسخگویی دولت (GAO) پیشبینی کرده بود که تولید حداقل تا سال ۲۰۳۱ آغاز نخواهد شد. نیروی هوایی هنوز تصمیم نهایی خود را اعلام نکرده است، اما فاز پروتوتایپ آینده، مراحل بعدی را شکل خواهد داد.
اگر NGAP به هدف ادغام تا سال ۲۰۳۰ برسد، پنتاگون آن را یک سرمایهگذاری اساسی و ارزشمند قلمداد خواهد کرد. این موفقیت به عنوان پیروزی بزرگی در برنامه تدارکات پنتاگون خواهد بود که در سه دهه اخیر اعتبار بسیاری از آمریکائیها را از دست داده است.
