ظرفیت نیروگاههای تجدیدپذیر کشور تا چه اندازه افزایش یافته است؟
طبق گزارش ایسنا، در دوره چهاردهم دولتی، توانمندیهای نیروگاههای تجدیدپذیر کشور به شکل قابل توجهی افزایش یافته و در بازه زمانی کمتر از دو سال، ظرفیت نصبشده این نیروگاهها بیش از ۴ هزار و ۲۰۰ مگاوات گسترش یافته است. این پیشرفت در شرایطی به وقوع پیوسته که کشور با چالشهایی نظیر تحریمها، محدودیتهای حملونقل، جنگ و سایر مسائل روبهرو بوده است.
با این حال، بر اساس اعلام معاون وزیر نیرو، با پشتیبانی دولت و برنامهریزیهای صورتگرفته، توسعه نیروگاههای تجدیدپذیر به صورت مستمر در حال انجام است و این امیدواری وجود دارد که تا پایان سال، ظرفیت این نوع نیروگاهها به ۱۲ هزار مگاوات برسد.
برنامه دولت چهاردهم برای رسیدن به ظرفیت ۳۰ هزار مگاوات نیروگاه تجدیدپذیر، به گفته طرزطلب، شامل ساخت ۲۵ هزار مگاوات نیروگاه خورشیدی و ۵ هزار مگاوات نیروگاه بادی پیشبینی شده است.
در این راستا، توسعه نیروگاههای بادی در نواحی شرقی کشور آغاز گردیده و تلاش میشود تا با افزایش سرعت پیادهسازی پروژهها، این نیروگاهها به زودی فعالیت خود را آغاز کنند. همچنین هدف دولت و رئیسجمهور کاهش وابستگی به سوختهای فسیلی و ترویج تولید برق از منابع تجدیدپذیر است که ساتبا به دنبال تحقق این هدف با ارادهای قوی میباشد.
طبق اعلام وزارت نیرو، اگرچه هدفگذاری دولت برای راهاندازی ۱۲ هزار مگاوات نیروگاه تجدیدپذیر بر اساس برنامه هفتم توسعه تعیین شده، اما کارشناسان بر این باورند که برای دستیابی به اهداف مشخصشده، سرعت احداث نیروگاههای تجدیدپذیر باید به میزان ۲۰ برابر افزایش یابد و دولت باید تدابیری برای افزایش تولید و جبران کسری موجود اتخاذ کند.
در این راستا، بکارگیری انرژیهای تجدیدپذیر به عنوان یک استراتژی مؤثر در نظر گرفته میشود. اما آیا با توجه به وضعیت اقلیمی، میتوانیم تمامی بیابانهای کشور را به نیروگاههای تجدیدپذیر تبدیل کنیم؟ به گفته مسئولین، بررسیها نشان میدهد که برای انتقال تا ۱۰ هزار مگاوات، هیچ مشکلی وجود ندارد و تنها نیاز است که با جلب سرمایهگذار، منابع مالی لازم برای گسترش شبکه فراهم گردد. برای انتقال برق در محدوده ۱۰ تا ۲۰ هزار مگاوات، نیاز به بازسازی بیشتر زیرساختهای شبکه خواهد بود که هزینههای آن، نسبت به حجم انتقال برق، چندان زیاد نخواهد بود. اما در صورتی که بخواهیم بیش از ۲۰ هزار مگاوات تولید و انتقال کنیم، هزینهها به طرز قابل ملاحظهای افزایش خواهد یافت.
با شروع دولت چهاردهم و با توجه به برنامه هفتم توسعه، هدفگذاری دولت برای احداث ۱۲ هزار مگاوات نیروگاه تجدیدپذیر انجام شده است. در دوره دولت سیزدهم نیز هدف تولید ۱۰ هزار مگاوات مطرح شد، اما در طول دوره تقریبی سه ساله دولت قبلی، کمتر از ۴۰۰ مگاوات نیروگاه تجدیدپذیر به بهرهبرداری رسید.
چشمانداز روشن انرژیهای تجدیدپذیر در ایران
در این زمینه، بخش خصوصی در تلاش برای ساخت نیروگاهها میباشد، اما برای تسریع در فرآیندها ضروری است که تصمیمگیریهای حاکمیتی (مجوزهای زیستمحیطی، منابع طبیعی و تأمین منابع مالی) نیز با سرعت بیشتری صورت گیرد؛ با توجه به شرایط اقلیمی، این موضوع توجیه اقتصادی خوبی خواهد داشت و در نتیجه، بحث استفاده از انرژیهای تجدیدپذیر، آینده بسیار روشنی را به ارمغان خواهد آورد.
تجدیدپذیر، انرژی لوکسی نیست
در واقع، انرژیهای تجدیدپذیر از اقتصادیترین روشهای تأمین برق در سطح جهانی به شمار میروند. بر اساس آمار منتشر شده، هزینه تولید برق توسط نیروگاههای فسیلی، با احتساب میزان آب مصرفی و انتشار دیاکسیدکربن و... به حدود ۸ تا ۱۱ سنت در هر کیلووات ساعت میرسد، در حالی که این مقدار برای انرژیهای تجدیدپذیر به حدود ۴ تا ۵ سنت در هر کیلووات ساعت کاهش یافته است و این روند همچنان به کاهش خود ادامه خواهد داد. بنابراین، تولید برق توسط منابع تجدیدپذیر به اقتصادیترین شیوه تولید انرژی در جهان تبدیل شده است.
کارشناسان میگویند، در شرایط تحریم که صادرات نفت با محدودیت مواجه شده، شرکتهای فعال در زمینه تجدیدپذیر آمادهاند که در قبال تولید برق تجدیدپذیر و دریافت نقدی صورتحسابهای خود، نفت و فرآوردههای نفتی دریافت کنند که این مسئله علاوه بر ایجاد اشتغال، منابع لازم برای توسعه زیرساختها و صنعت برق را تأمین خواهد کرد و میتواند به حل مشکلات صادرات نفت کمک نماید.
به این ترتیب، کارآفرینی و اشتغالزایی، پیشگیری از مهاجرت روستاییان به مناطق شهری، عدم وابستگی به سوختهای فسیلی و مصرف آب، نزدیکی تولید به مصرف، کاهش دیاکسیدکربن و توانایی تولید حداکثری در زمان اوج مصرف تابستان و کاهش اتلاف انرژی در حین انتقال از جمله مزایایی هستند که انرژیهای تجدیدپذیر به همراه دارند. این مزایا، در کنار پتانسیل بالای ایران برای تولید انرژی پاک، نشان میدهد که کشورمان میتواند پیشگام این صنعت در منطقه باشد.
پایان پیام
