شزنی: سیگار عواقب خطرناکی دارد اما آن را رها نمیکنم!
بر اساس گزارش "ورزش سه"، وویچیک شزنی در ۳۶ سالگی به یکی از «جذابترین مراحل» زندگی حرفهای خود دست یافته است. این دروازهبان لهستانی که قبلاً دوران بازی خود را به پایان رسانده بود، در سال ۲۰۲۴ از بارسلونا تماس گرفت. آنچه ابتدا بهعنوان یک ماجراجویی کوتاهمدت به نظر میرسید، در نهایت به یک دوره طولانیمدت تبدیل شد که حداقل به مدت سه سال ادامه خواهد داشت، چرا که شزنی تاکنون تا ۳۰ ژوئن ۲۰۲۷ با اسپاتیفای کمپ نو قرارداد امضا کرده است.
علاوه بر تواناییهایش در زمین بازی، شزنی به واسطه ویژگیها و رفتار معتبر خود، قلب بارسلوناییها را تسخیر کرده است. او در واقع برای نخستین بار در طول دوران حرفهای خود شعار اختصاصی دارد و با وجود اینکه این شعار به اعتیادش به سیگار مربوط میشود، از آن بسیار راضی است.
این بازیکن در یک مصاحبه مفصل با اتلتیک درخصوص این «نقاط ضعف» خود صحبت کرده است؛ ضعفی که اگرچه «دست و پاگیر» است و آن را «به هیچکس» توصیه نمیکند، اما تمایلی برای «مبارزه با آن» ندارد. او بهطور صریح گفت: «من با این ضعف خود سازگار شدهام و شاید این تواضع برای مردم واقعگرایانه و قابلدرک باشد. هرگز شعاری اختصاصی برای خود نداشتم، بنابراین اکنون از آن لذت میبرم. شاید حرفهایترین جنبه به نظر نیاید، اما من واقعاً همینطور هستم. مردم میدانند که من به نوعی به این اعتیاد گرفتارم و نمیتوانم از آن رهایی یابم. اعتقاد دارم که همین هم برایشان قابلدرک است، زیرا بسیاری از بازیکنان به نوعی اعتیاد دارند (مثل نیکوتین، الکل یا قمار...). اما من در این زمینه کاملاً صادق هستم. این اعتیاد همانطور که هست میپذیرم و حتی در پی مبارزه با آن نیستم. صرفاً به آن عادت کردهام و شاید این احساس واقعگرایی را به مردم منتقل کند.»
شزنی افزود: «مردم تصور نمیکنند که من سیگار مصرف میکنم، چرا که تنها یک عکس مخفیانه از من به وسیله پاپاراتزیها منتشر شده است. من به اعتیادم اعتراف کردهام و این یک اعتیاد است که بسیاری از افراد در دنیا با آن مواجهاند. هدف من این نیست که به دیگران توصیه کنم که اقدام به سیگار کشیدن کنند. من این عمل را کاملاً مضر میدانم و توصیه میکنم همه از آن دوری نمایند. این نقطه ضعف من است، اما با آن سازگار هستم.»
علاقهمندی به بارسلونا
وقتی شزنی پیشنهاد باشگاه کاتالونی را دریافت کرد و با آرامش به آن فکر کرد، به خود وعده داد که «در صورتی که آن را بپذیرد، حتماً باید بهطور کامل از آن لذت ببرد.» او توضیح داد: «من در میدان مانند یکی از طرفداران هستم. با این دوره بهگونهای رفتار میکنم که گویی یک هدیه است در مسیر شغف من. تصمیم دارم حداکثر بهرهوری را از آن داشته باشم و با آن لذت ببرم، و به وضوح به نظر میرسد که این رویکرد برای مردم قابل درک است. متقابلاً احساس گرمی و محبت زیادی از طرف آنها حس میکنم، درست به اندازهای که به این شهر و بارسلونا عشق ورزیدهام.»
این بازیکن لهستانی میداند که مردم او را با عنوان «مسنترین بازیکن رختکن، کسی که همیشه در حال لبخند زدن و بسیار آرام به نظر میرسد» میشناسند، اما تاکید کرد که «این تنها جنبهای نیست که از شخصیت او وجود دارد.» او گفت: «بسیاری از اوقات، آنچه که روی سطح دیده میشود، تمام آنچه که واقعاً وجود دارد نیست. من میتوانستم بیصدا بمانم، لبخند نزنم، لذت کمتری از زندگی ببرم و تلاش کنم که بیشتر به عنوان یک فوتبالیست حرفهای و انسانی با درک عمیق بازی قضاوت شوم که میتواند تجربیاتش را به بازیکنان جوانتر منتقل کند. اما من تصمیم گرفتم این کار را انجام ندهم.»
