کد خبر 100000003519
۱۴۰۵/۰۵/۱۰ ۰۷:۴۲

سنگ‌های کاغذ نشده

ساعت 24 - لرستان (ایسنا) - در انتهای یکی از خیابان‌های شهرک صنعتی الیگودرز، سوله‌هایی قد کشیده‌اند که قرار بود سال‌ها پیش صدای چرخش ماشین‌آلاتشان در فضای شهر بپیچد؛ کارخانه‌ای که قرار بود سنگ‌های سفید کربنات کلسیم را به کاغذ تبدیل کند، ارزش افزوده‌ای بر دل معادن الیگودرز بنشاند و نام لرستان را در فهرست تولیدکنندگان یکی از نوآورانه‌ترین محصولات صنعت کاغذ کشور قرار دهد.
سنگ‌های کاغذ نشده

قرار بود اینجا، سنگ دیگر فقط سنگ نباشد؛ ماده‌ای خام که از دل معدن بیرون می‌آید و راهی کارخانه‌های دیگر می‌شود. قرار بود کربنات کلسیم با خلوص بالای الیگودرز، در همان نقطه‌ای که از دل کوه استخراج می‌شود، به محصولی تبدیل شود که هم نیاز بازار داخلی را تأمین کند، هم وابستگی به واردات را کاهش دهد و هم گامی در مسیر فاصله گرفتن از خام‌فروشی باشد.

همین چشم‌انداز بود که اواخر سال ۱۳۹۷، پای سازمان توسعه و نوسازی معادن و صنایع معدنی ایران (ایمیدرو) را به الیگودرز باز کرد؛ پروژه‌ای که اردیبهشت‌ماه سال ۱۳۹۸ با حضور وزیر وقت صنعت، معدن و تجارت کلنگ آن به زمین زده شد و از همان روزهای نخست، یکی از مهم‌ترین طرح‌های صنعتی لرستان لقب گرفت.

اما آنچه در سال‌های بعد بیش از هر چیز در کنار نام کارخانه تولید کاغذ از سنگ الیگودرز تکرار شد، نه خبر آغاز تولید، بلکه وعده‌های پیاپی برای افتتاح آن بود؛ وعده‌هایی که هر بار، با استناد به دلایلی همچون تحریم‌ها، نوسانات نرخ ارز، تأمین تجهیزات، حضور نیافتن تکنسین‌های خارجی، مشکلات حمل‌ونقل بین‌المللی، جنگ و تأخیر در ترخیص ماشین‌آلات، به زمانی دیگر موکول شدند.

امروز، نزدیک به هفت سال از آغاز اجرای این پروژه می‌گذرد. کارخانه به ایستگاه‌های مختلفی از پیشرفت رسیده، میلیون‌ها یورو و صدها میلیارد تومان برای آن هزینه شده، بخش عمده‌ای از تجهیزات وارد کشور شده و مسئولان همچنان از نزدیک بودن بهره‌برداری سخن می‌گویند؛ اما پرسشی که همچنان بی‌پاسخ مانده، همان پرسشی است که سال‌هاست در ذهن افکار عمومی شکل گرفته است؛ کارخانه‌ای که بارها در آستانه افتتاح قرار گرفته، چه زمانی بالاخره تولید را آغاز خواهد کرد؟

سنگی که قرار بود کاغذ شود...

پروژه تولید کاغذ از سنگ، پیش از آنکه با تأخیرهایش شناخته شود، به واسطه فناوری متفاوتش مورد توجه قرار گرفت. ماده اولیه این محصول، پودر کربنات کلسیم است؛ محصولی که بدون نیاز به قطع درختان، با مصرف بسیار اندک آب و بدون استفاده از سفیدکننده‌های رایج در صنعت کاغذ تولید می‌شود. همین ویژگی‌ها، آن را به یکی از فناوری‌های نوین و دوستدار محیط زیست در صنعت کاغذ تبدیل کرده است.

وجود معادن غنی کربنات کلسیم با خلوص بالا در الیگودرز، این شهرستان را به گزینه‌ای مناسب برای اجرای چنین طرحی تبدیل کرد؛ طرحی که قرار بود علاوه بر جلوگیری از خام‌فروشی، زنجیره ارزش مواد معدنی را در لرستان تکمیل کرده و زمینه ایجاد اشتغال و تولید محصولی با ارزش افزوده بالا را فراهم کند.

هنوز پروژه در سال‌های ابتدایی ساخت قرار داشت که حمید کشکولی، فرماندار وقت الیگودرز، شهریورماه سال ۱۳۹۹ از پیشرفت ۵۰ درصدی کارخانه خبر داد و احداث آن را نوید بسیار خوبی در توسعه صنایع شهرستان توصیف کرد.

کشکولی با اشاره به فعال شدن بخشی از معادن شهرستان و دسترسی به پودر کربنات کلسیم با خلوص بالا، این ظرفیت را یکی از مهم‌ترین مزیت‌های الیگودرز برای استقرار صنایع معدنی دانست و ابراز امیدواری کرد این پروژه بتواند نقش مؤثری در مسیر توسعه و پیشرفت شهرستان ایفا کند.

آن روزها هنوز خبری از وعده‌های متعدد افتتاح نبود. روند اجرای پروژه، دست‌کم در روایت مسئولان، طبیعی به نظر می‌رسید و پیشرفت ۵۰ درصدی کارخانه این تصور را ایجاد می‌کرد که فاصله چندانی تا بهره‌برداری باقی نمانده است. کمتر کسی گمان می‌کرد این طرح در سال‌های بعد، بیش از آنکه با فناوری نوینش شناخته شود، با تقویم‌های جابه‌جا شده افتتاح در ذهن‌ها ماندگار شود.

نخستین وعده؛ وقتی همه‌چیز نزدیک به پایان به نظر می‌رسید

با گذشت حدود ۲ سال از آغاز عملیات اجرایی، نخستین وعده رسمی برای بهره‌برداری از کارخانه مطرح شد.

بهزاد منصوری، رئیس وقت سازمان صنعت، معدن و تجارت لرستان، تیرماه سال ۱۴۰۰ در گفت‌وگو با ایسنا از ورود قریب‌الوقوع ماشین‌آلات، تکمیل ساختمان‌های کارخانه و بهره‌برداری از پروژه تا پایان همان سال خبر داد.

منصوری با اشاره به بازدید مدیران ایمیدرو از پروژه گفته بود: ماشین‌آلات این واحد با وجود مشکلات ناشی از تحریم‌ها، ظرف یک ماه آینده وارد کشور می‌شود.

وی همچنین اعلام کرده بود عملیات احداث ساختمان‌ها و ابنیه در مراحل پایانی قرار دارد و پس از ورود تجهیزات، مراحل نصب آغاز خواهد شد.

رئیس وقت سازمان صنعت، معدن و تجارت لرستان با استناد به قول سازمان توسعه و نوسازی معادن و صنایع معدنی ایران (ایمیدرو) تأکید کرده بود کارخانه تولید کاغذ از سنگ الیگودرز تا پایان سال ۱۴۰۰ به بهره‌برداری می‌رسد و در فاز نخست، ظرفیت تولید آن بین ۱۰ تا ۳۰ هزار تن خواهد بود.

در آن مقطع، نشانه‌ها از نزدیک بودن افتتاح حکایت داشت. ساختمان‌ها رو به تکمیل بودند، وعده ورود ماشین‌آلات داده می‌شد و زمان بهره‌برداری نیز مشخص شده بود. اما پایان سال ۱۴۰۰ فرا رسید و این وعده، همانند بسیاری از زمان‌بندی‌های بعدی، محقق نشد.

شاید همان‌جا بود که روایت این پروژه، آرام‌آرام از یک طرح صنعتی امیدبخش به داستانی از وعده‌های تکرارشونده تغییر مسیر داد؛ روایتی که در سال‌های بعد، فصل‌های تازه‌ای به خود دید.

وعده‌ای دیگر، انتظاری دیگر

سال ۱۴۰۰ نیز با همه وعده‌هایی که برای بهره‌برداری از کارخانه داده شده بود، به پایان رسید؛ اما خطوط تولید همچنان خاموش ماندند و پروژه، بی‌آنکه به ایستگاه افتتاح برسد، وارد سالی دیگر شد.

با آغاز سال ۱۴۰۲، بار دیگر نگاه‌ها به سرنوشت این طرح صنعتی دوخته شد. این بار سیروس ابراهیمی، معاون وقت هماهنگی امور اقتصادی استانداری لرستان، در گفت‌وگو با ایسنا از پیگیری روند اجرای پروژه خبر داد و اعلام کرد: کاغذ از سنگ الیگودرز را پیگیری کردیم و قول داده شده نیمه نخست سال ۱۴۰۲ به بهره‌برداری برسد.

ابراهیمی در شرایطی این وعده را مطرح کرد که هم‌زمان از آخرین وضعیت چند پروژه مهم صنعتی استان از جمله لاستیک‌سازی بارز الیگودرز، فروآلیاژ الیگودرز، فروسیلیس بروجرد، آهک هیدراته پلدختر، فولاد ازنا، بایر افلاک و سیمان سفید ازنا نیز سخن می‌گفت؛ موضوعی که نشان می‌داد کارخانه تولید کاغذ از سنگ، همچنان در فهرست طرح‌های اولویت‌دار استان قرار دارد و روند اجرای آن از سوی مسئولان اقتصادی استانداری دنبال می‌شود.

این، دومین زمان‌بندی رسمی برای بهره‌برداری از کارخانه بود؛ وعده‌ای که این بار نه از سوی مدیران حوزه صنعت، بلکه از سوی معاون هماهنگی امور اقتصادی استانداری مطرح می‌شد؛ موضوعی که انتظارها را برای پایان یافتن بلاتکلیفی این پروژه افزایش داد.

اما نیمه نخست سال ۱۴۰۲ نیز سپری شد و کارخانه همچنان در مرحله اجرا باقی ماند. دومین وعده افتتاح نیز محقق نشد و پروژه، بار دیگر از تقویمی که برای آن ترسیم شده بود، عقب ماند.

با این حال، برخلاف سال‌های ابتدایی که مسئولان بیشتر از زمان افتتاح سخن می‌گفتند، از این مقطع به بعد، به تدریج پای دلایل و موانع نیز به روایت پروژه باز شد؛ موانعی که در سال‌های بعد، از تحریم و نوسانات ارزی گرفته تا ورود تجهیزات، حضور نیافتن تکنسین‌های خارجی و مشکلات ترخیص ماشین‌آلات، هر کدام بخشی از تأخیر در بهره‌برداری را شامل می‌شوند.

۴۰ روز دیگر پروژه افتتاح می‌شود...

با گذشت زمان الان دیگر سخن فقط از افتتاح در سال جاری یا نیمه نخست سال نیست؛ مسئولان از ورود تجهیزات، نصب ماشین‌آلات و حتی زمان تقریبی راه‌اندازی خط تولید سخن می‌گویند و نشانه‌هایی که این تصور را ایجاد می‌کند که پروژه به آخرین ایستگاه خود نزدیک شده است.

در این رابطه حسین داشبلاقی، مجری طرح تولید کاغذ از سنگ الیگودرز، در گفت‌وگو با ایسنا از پیشرفت روند تأمین تجهیزات خبر داد و اعلام کرد: بخش عمده ماشین‌آلات کارخانه وارد کشور شده و با رسیدن باقیمانده تجهیزات، امکان نصب کامل خطوط تولید فراهم خواهد شد.

وی با اشاره به اینکه بخش زیادی از تجهیزات کارخانه وارد سایت پروژه شده است، اظهار امیدواری کرد با فراهم شدن شرایط و حضور تکنسین‌های چینی در ایران، عملیات نصب تجهیزات در مدت حدود ۴۰ روز انجام شده و کارخانه به بهره‌برداری برسد.

داشبلاقی همچنین با تشریح ویژگی‌های این طرح، ظرفیت اسمی کارخانه را ۱۲ هزار تن در سال اعلام کرد و گفت: این واحد با اتکا به ذخایر غنی کربنات کلسیم الیگودرز، قابلیت تولید انواع کاغذ، مقوا، کارتن و محصولات مورد استفاده در صنایع بسته‌بندی را خواهد داشت.

به گفته وی، تولید این محصول علاوه بر کاهش وابستگی به چوب و صنایع سلولزی، به دلیل مصرف اندک آب و سازگاری بیشتر با محیط زیست، از فناوری‌های نوین این حوزه به شمار می‌رود.

الان اظهارات مجری طرح، نسبت به وعده‌های پیشین، رنگ و بوی متفاوتی دارد چرا که این بار صحبت از ساختمان یا تأمین اعتبار نیست و موضوع به مرحله نصب تجهیزات و راه‌اندازی خط تولید رسیده بود و حتی زمان تقریبی بهره‌برداری نیز بر اساس پایان عملیات نصب برآورد می‌شد.

اما این بار نیز حلقه‌ای از زنجیره اجرا، اجازه نداد پروژه به مقصد نهایی برسد. شرطی که برای تحقق وعده مطرح شده بود؛ یعنی حضور تکنسین‌های خارجی، به یکی از عوامل تأخیر تبدیل شد و افتتاحی که از آن با فاصله‌ای حدود ۴۰ روز یاد می‌شد، بار دیگر به تعویق افتاد.

از همین مقطع، بیش از گذشته مشخص شد که مسیر این پروژه، تنها به پیشرفت فیزیکی یا ورود تجهیزات وابسته نیست؛ بلکه مجموعه‌ای از عوامل بیرونی نیز می‌تواند زمان‌بندی‌های اعلام شده را تغییر دهد؛ واقعیتی که در ادامه، با روایت دیگر مسئولان، ابعاد روشن‌تری پیدا کرد.

۱۴ بخش از تجهیزات پروژه وارد کشور شده است

در چنین شرایطی، حمیدرضا گودرزی، نماینده مردم الیگودرز در مجلس شورای اسلامی، در گفت‌وگو با ایسنا، تصویری متفاوت از وضعیت پروژه ارائه کرد.

نماینده مردم الیگودرز در مجلس شورای اسلامی با انتقاد از طولانی شدن روند راه‌اندازی کارخانه کاغذ از سنگ، گفت: این پروژه از سال ۱۳۹۸ آغاز شده و انتظار می‌رود هرچه سریع‌تر به بهره‌برداری برسد تا بخشی از مشکلات اشتغال شهرستان برطرف شود.

 گودرزی اظهار کرد: این مجموعه با پیگیری‌های فراوان و هزینه‌کرد حدود پنج تا شش میلیون یورو برای تأمین تجهیزات شکل گرفته و امروز به مرحله‌ای رسیده که نباید بیش از این در انتظار راه‌اندازی آن بود.

وی با اشاره به ظرفیت‌های معدنی الیگودرز افزود: شهرستان از ذخایر معدنی غنی برخوردار است، اما در مقابل با نرخ بالای بیکاری، به‌ویژه در میان جوانان، مواجه است و خانواده‌های بسیاری نسبت به آینده شغلی فرزندان خود دغدغه دارند.

نماینده مردم الیگودرز در مجلس با بیان اینکه ایجاد حدود ۷۰ تا ۱۰۰ فرصت شغلی در این کارخانه اقدامی ارزشمند است، تصریح کرد: هرچند این میزان اشتغال قابل تقدیر است، اما برای حل مشکلات اشتغال شهرستان کافی نیست و الیگودرز به اجرای چندین پروژه بزرگ و سرمایه‌گذاری‌های گسترده نیاز دارد.

او با بیان اینکه کارخانه را با ۴۴ درصد پیشرفت فیزیکی تحویل گرفته‌اند، گفت: با پیگیری‌های انجام شده، طرح اکنون در مراحل پایانی قرار دارد و تاکنون ۱۴ بخش از تجهیزات آن وارد کشور شده، اما بخشی از ماشین‌آلات همچنان در گمرک بندرعباس مانده و روند ترخیص آن‌ها با تأخیر مواجه شده است.

گودرزی با اشاره به جذب ۵.۶ میلیون یورو سرمایه برای این پروژه، یکی از عوامل طولانی شدن روند اجرا را نبود پیش‌بینی لازم برای تأمین منابع مالی در ابتدای کار و همچنین نوسانات نرخ ارز عنوان کرد.

وی همچنین به خروج تکنسین‌های چینی از کشور و کندی ترخیص تجهیزات اشاره کرد و گفت: به همین دلیل، امکان اعلام زمان دقیق برای افتتاح کارخانه وجود ندارد.

شاید این نخستین بار بود که به جای اعلام یک تاریخ تازه برای بهره‌برداری، مجموعه‌ای از عوامل مؤثر در تأخیر پروژه به صورت شفاف‌تر بیان می‌شد؛ از مشکلات ارزی گرفته تا ترخیص تجهیزات و محدودیت‌های ناشی از حضور نداشتن نیروهای فنی خارجی.

البته گودرزی در بخش دیگری از سخنانش، به نکته قابل تأملی نیز اشاره کرد. او با وجود تأکید بر اهمیت این طرح، یادآور شد: کارخانه تولید کاغذ از سنگ در آغاز فعالیت خود حدود ۷۰ نفر اشتغال مستقیم ایجاد خواهد کرد ولی  به تنهایی قادر به حل مشکل بیکاری شهرستان نیست.

با وجود این، یک گره همچنان پابرجا بود؛ گرهی که در ادامه، از زبان فرماندار الیگودرز، پررنگ‌تر از گذشته روایت شد؛ گرهی به نام گمرک؛ جایی که بخش مهمی از تجهیزات کارخانه، پشت دروازه‌های ترخیص، چشم‌انتظار رسیدن به مقصد مانده بودند.

پس از آنکه تأمین تجهیزات و مشکلات مربوط به حضور تکنسین‌های خارجی به عنوان یکی از موانع پیش روی کارخانه تولید کاغذ از سنگ الیگودرز مطرح شد، حالا نام گمرک نیز به فهرست چالش‌های این پروژه اضافه شد؛ گره‌ای که بخشی از تجهیزات خط تولید را در مسیر راه‌اندازی متوقف کرده بود.

فرآیند ترخیص تجهیزات کامل انجام نشده است

در این رابطه مهدی اداوی فرماندار الیگودرز در گفت‌وگو با ایسنا، با اشاره به آخرین وضعیت این پروژه اظهار کرد: بخش قابل توجهی از تجهیزات و ماشین‌آلات کارخانه وارد کشور شده، اما هنوز فرآیند ترخیص آن‌ها به طور کامل انجام نشده است.

وی با بیان اینکه ۱۴ بخش از مجموع ۱۷ بخش تجهیزات کارخانه به گمرک جنوب کشور وارد شده است، افزود: باقی تجهیزات نیز به دلیل شرایط ایجاد شده و مشکلات مربوط به حمل‌ونقل، هنوز ارسال نشده و پس از فراهم شدن شرایط، وارد کشور خواهد شد.

فرماندار الیگودرز با اشاره به اینکه طبق برنامه‌ریزی انجام شده، قرار بود این کارخانه در اوایل خردادماه همان سال به بهره‌برداری برسد، تأکید کرد: وقوع جنگ و محدودیت‌های ایجاد شده در حوزه صادرات و واردات، موجب تأخیر در ورود بخشی از تجهیزات شد.

وی گفت: تاکنون حدود پنج میلیون دلار برای این پروژه هزینه شده و تجهیزات باقی‌مانده نیز از کشور چین خریداری و آماده بارگیری بوده است؛ موضوعی که نشان می‌داد بخش مهمی از مسیر اجرایی پروژه طی شده، اما تکمیل آن همچنان به ورود آخرین قطعات و ماشین‌آلات وابسته است.

در این مرحله، موضوع کارخانه تولید کاغذ از سنگ الیگودرز دیگر داستان نبود اعتبار یا نبود تجهیزات از ابتدا نبود؛ پروژه‌ای که روزی با هدف تبدیل ظرفیت معدنی منطقه به یک محصول با ارزش افزوده آغاز شده بود، حالا برای رسیدن به خط پایان، در انتظار رسیدن قطعاتی بود که فاصله میان «آماده‌سازی» و «تولید» را پر می‌کردند.

با این حال، هر تأخیر، پرسش تازه‌ای را در ذهن افکار عمومی ایجاد می‌کرد؛ چرا پروژه‌ای که بخش عمده‌ای از تجهیزات آن تأمین شده و برای آن سرمایه‌گذاری انجام شده است، همچنان نتوانسته وارد مرحله تولید شود؟

در مسیر چندساله کارخانه تولید کاغذ از سنگ الیگودرز، هر بار که یک مانع کنار رفت، مسئله‌ای تازه خود را نشان داد. یک روز تأمین تجهیزات، روز دیگر مشکلات حمل‌ونقل و ترخیص، و زمانی دیگر محدودیت‌های ناشی از شرایط بین‌المللی؛ اما در تمام این سال‌ها، یک موضوع ثابت ماند؛ تلاش برای رساندن پروژه به مرحله بهره‌برداری.

پروژه‌ای که با وجود هزینه‌ها، هنوز به خط تولید نرسیده است

در همین راستا، امید امیدی، معاون هماهنگی امور اقتصادی استاندار لرستان، در گفت‌وگو با ایسنا از ادامه اقدامات اجرایی این پروژه خبر داد و گفت: در سال ۱۴۰۴ حدود ۱۰۰ میلیارد تومان برای کارخانه تولید کاغذ از سنگ الیگودرز هزینه شده است.

وی با اشاره به اینکه در این سال، تمرکز اقدامات بر تکمیل تجهیزات، آماده‌سازی شرایط راه‌اندازی خط تولید و پیگیری فرآیند تأمین ماشین‌آلات بوده است، اظهار کرد: روند خرید و تأمین تجهیزات ادامه یافته و بخشی از ماشین‌آلات مورد نیاز پروژه وارد مرحله اجرا شده است.

امیدی با بیان اینکه حدود ۵۰ درصد تجهیزات و ماشین‌آلات خط تولید وارد کارخانه شده است، افزود: عملیات تکمیل زیرساخت‌ها و تأسیسات مورد نیاز بهره‌برداری نیز انجام شده و باقیمانده تجهیزات از کشور چین بارگیری و ارسال شده است.

معاون هماهنگی امور اقتصادی استاندار لرستان اضافه کرد: عملیات نصب تجهیزات وارد شده آغاز شده و مجموع سرمایه‌گذاری انجام شده در این کارخانه طی سال‌های ۱۴۰۳ و ۱۴۰۴ حدود ۳۱۰ میلیارد تومان بوده است.

این اظهارات نشان می‌داد پروژه، برخلاف سال‌های ابتدایی، دیگر در مرحله آغاز یا تکمیل ساختمان‌ها قرار ندارد؛ بخش قابل توجهی از مسیر طی شده و سرمایه‌گذاری قابل توجهی برای رسیدن به مرحله تولید انجام گرفته است. با این حال، فاصله میان سرمایه‌گذاری و بهره‌برداری» همچنان پابرجا بود؛ فاصله‌ای که برای یک پروژه صنعتی، گاهی دشوارتر از آغاز مسیر است.

کارخانه تولید کاغذ از سنگ الیگودرز حالا با مجموعه‌ای از تجهیزات، زیرساخت‌های آماده و هزینه‌های انجام شده، بیش از گذشته به نقطه‌ای نزدیک شده بود که انتظار می‌رفت نتیجه سال‌ها پیگیری و سرمایه‌گذاری در آن دیده شود؛ اما هنوز یک حلقه مهم باقی مانده بود؛ تکمیل نصب ماشین‌آلات و آغاز فعالیت خط تولید.

آخرین وعده؛ این بار نوبت تولید است؟

پس از سال‌ها انتظار، وعده‌های متعدد و عبور پروژه از مراحل مختلف اجرا، کارخانه تولید کاغذ از سنگ الیگودرز حالا به مرحله‌ای رسیده که مسئولان از تکمیل زیرساخت‌ها، ورود بخش عمده تجهیزات و نزدیک شدن به زمان بهره‌برداری سخن می‌گویند.

بهمن جعفری، مدیرکل صنعت، معدن و تجارت لرستان در این رابطه، در گفت‌وگو با ایسنا از پیشرفت مراحل اجرایی پروژه خبر داد و تأکید کرد: این طرح به عنوان یکی از پروژه‌های پیشران صنعتی استان، امسال به بهره‌برداری خواهد رسید.

جعفری با اشاره به ماهیت این پروژه اظهار کرد: کارخانه تولید کاغذ از سنگ کربنات کلسیم الیگودرز متعلق به دولت بوده و تمامی سهام آن در اختیار شرکت تهیه و تولید مواد معدنی ایران، از مجموعه ایمیدرو، قرار دارد.

وی با بیان اینکه این پروژه در زمینی در شهرک صنعتی الیگودرز در حال اجراست، افزود: کارخانه در فاز نخست ظرفیت تولید سالانه ۱۲ هزار تن محصول را خواهد داشت و با توجه به وجود ذخایر غنی کربنات کلسیم در منطقه، از ظرفیت مناسبی برای توسعه برخوردار است.

مدیرکل صنعت، معدن و تجارت لرستان درباره آخرین وضعیت تجهیزات نیز گفت: بخش عمده‌ای از ماشین‌آلات وارد کشور شده و در محل پروژه نصب شده است؛ همچنین سه بخش از تجهیزات در بندر شهید رجایی قرار دارد و پس از انجام فرآیندهای لازم، مراحل نهایی نصب و راه‌اندازی دنبال خواهد شد.

جعفری همچنین با اشاره به مزیت‌های اقتصادی و زیست‌محیطی این طرح، بیان کرد: تولید این محصول علاوه بر تأمین بخشی از نیاز داخلی و کاهش واردات، می‌تواند زمینه ایجاد نزدیک به ۱۰۰ شغل مستقیم در دو شیفت کاری را فراهم کند.

بالاخره وعده آخر افتتاح این پروژه توسط رئیس هیئت عامل ایمیدرو اعلام شد و آن هم شهریور امسال.

محمد مسعود سمیعی‌نژاد در گفت‌وگو با ایسنا از پیشرفت مراحل اجرایی پروژه تولید کاغذ از سنگ کربنات کلسیم در شهرستان الیگودرز خبر داد و تأکید کرد: این طرح با هدف حفظ محیط‌زیست و کاهش قطع درختان، در حال نزدیک شدن به مرحله بهره‌برداری است.

 وی اظهار کرد: سیاست کلی کشور بر این است که از پتانسیل‌های مواد معدنی برای تولید کاغذهای مخصوص، با بهره‌گیری از پلیمرهای صنعت پتروشیمی استفاده شود. 

وی افزود: هدف اصلی از این فناوری، جلوگیری از قطع درختان و حفظ پوشش جنگلی کشور است؛ چرا که تولید کاغذ سنتی به‌طور مستقیم با تخریب جنگل‌ها در ارتباط است، اما با این تکنولوژی جدید، این نیاز از طریق مواد معدنی تأمین خواهد شد.

رئیس هیئت عامل ایمیدرو با اشاره به چالش‌های پیش آمده در مسیر اجرای این طرح، تصریح کرد: این پروژه به دلیل تحریم‌ها و ماهیت جدید این تکنولوژی در بخش خرید ماشین‌آلات، دو مرحله با توقف مواجه شد.

وی با اشاره به اینکه این فناوری سابقه طولانی در بازار ندارد، از پیگیری‌های صورت گرفته برای رفع موانگ‌های موجود خبر داد و گفت: با پیگیری‌های شرکت تهیه و تولید مواد معدنی ایران، کانتینرهای باقی‌مانده از ماشین‌آلات ترخیص شده‌اند و مراحل نهایی نصب و راه اندازی در جریان است.

سمیعی‌نژاد به ابعاد اقتصادی این پروژه اشاره کرد و گفت: این سرمایه‌گذاری توسط سازمان توسعه و نوسازی بر اساس ضوابط مربوط به مناطق کمتر توسعه‌یافته انجام شده است. این پروژه با بیش از ۵ میلیون یورو و ۵۰۰ میلیارد تومان سرمایه‌گذاری، ظرفیت ایجاد حدود ۱۰۰ شغل را خواهد داشت.

وی با اعلام زمان تقریبی عملیاتی شدن طرح، اظهار کرد: پیش‌بینی می‌شود این واحد صنعتی در شهریورماه امسال به بهره‌برداری رسیده و در مدار تولید قرار گیرد. ظرفیت تولید این پروژه حدود ۱۲ هزار تن انواع محصولات کاغذی است که در صنایع چاپ کاربرد خواهد داشت.

کارخانه تولید کاغذ از سنگ الیگودرز، داستان یک تصمیم صنعتی بزرگ است، تصمیمی که بر پایه یک مزیت واقعی وجود ذخایر غنی کربنات کلسیم، ظرفیت‌های معدنی شهرستان و امکان تبدیل یک ماده خام به محصولی با ارزش افزوده شکل گرفت و از همان ابتدا قرار بود فراتر از یک کارخانه باشد؛ قرار بود نمادی از حرکت به سمت تکمیل زنجیره ارزش معادن، کاهش خام‌فروشی، ایجاد اشتغال و بهره‌گیری از فناوری‌های نوین در صنعت کاغذ باشد و اکنون، پس از عبور از سال‌های وعده و انتظار، در نقطه‌ای ایستاده که افکار عمومی بیش از هر زمان دیگری منتظر نتیجه عملی این طرح است؛ نه وعده‌ای تازه، بلکه صدای آغاز به کار خط تولید.

انتهای پیام

برچسب‌ها:

اخبار مرتبط

نظرات کاربران

نظر شما

ساعت 24 از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین معذور است.

هنوز نظری برای این خبر تایید نشده است.

ویترین

سام
چینی زرین

ویژه
تریبون

تازه ترین اخبار
بیشتر

تبلیغات متنی

بانک