ارتش، خدمتگزار در دو جبهه
یک نظامی در دو جبهه و میدان فعالیت دارد: عرصه اول، مرزهای جغرافیایی است؛ جایی که لباس نظامی، نشانهای از قدرت و نماد عشق به وطن میباشد. در این مکان، هر گام، پیامی روشن برای جهان به همراه دارد: «این سرزمین برای بیگانگان قابل دسترسی نیست». اقتدار ما در نظم ردیفهای نظامی و دقت در انجام عملیاتها نهفته است، قدرتی که از دل انضباط متولد میشود و در نهایت به تأمین امنیت جامعه میانجامد.
لکن میدان دوم، مرزهای معنوی است، جایی که در آن «درجه» و «رتبه»، در برابر لبخند یک زائر رنگ میبازد. این روزها که موکبهای ارتش در نقاط مختلف برای خدمت به زائران اربعین برپا شدهاند، نظم نظامی با «سخاوت انسانی» ترکیب شده است. همان دستانی که با اقتدار سلاح را در اختیار دارند، اکنون با همان دقت و انضباط، برای زائران آب میریزند، غذا میدهند و سایهبان میشوند.
تفاوت این دو عرصه در آن است که در میدان اول، ما مشغول «حفاظت از میهن» هستیم و در میدان دوم به «فتح قلبها» خدمت میکنیم؛ اما واقعیت این است که این دو میدان در حقیقت یک مسیر واحد هستند، زیرا کسی که قادر به خدمتی متواضعانه برای زائر نیست، هرگز نمیتواند سرباز واقعی برای وطن باشد.
موکبهای ارتش در مسیر اربعین، تنها ایستگاههای پذیرایی نیستند، بلکه «نمایشگاه انسانیت نظامی» به شمار میروند، که در واقع به جهانیان نشان میدهند که اقتدار ارتش تنها به تسلیحات تعلق ندارد بلکه ناشی از نیت پاکی است که در دل سربازان آن میتپد.
ما در ارتش، به نظم و قوانین نظامی ارج مینهیم اما امروز میبینیم که زیباترین نوع نظم، «نظم عشق» است؛ نظمی که میلیونها انسان را بدون هیچ دستوری به سوی یک هدف مشترک رهنمون میسازد. ما به عنوان ارتش ایران، افتخار داریم که در این مسیر نقش «سرباز-خادم» را ایفا کنیم.
دنیا باید بداند، اقتدار ما در این است که با مشتهای گرهکرده برای دفاع از سرزمین، قلبهایی باز برای خدمت به خلق داشته باشیم. ما سربازان ارتش عادت کردهایم که در سختترین شرایط، «بایستیم» تا دیگران «بگذرند»، در مرزها ایستادهایم تا وطن در آرامش باشد و در اربعین ایستادهایم تا زائران با خیالی آسوده به سوی عشق گام بردارند.
نظامی بودن به معنای پذیرش این حقیقت است که عالیترین مقام نظامی، مقام خادمی است و ما در موکبهای ارتش، بار دیگر آموختهایم که چگونه با تواضع، عظمت داشته باشیم.
**معاون روابط عمومی و رسانه ارتش جمهوری اسلامی
