طبق گزارش خبرگزاری مهر، غلامرضا کاظمیان، دبیر شورایعالی شهرسازی و معماری ایران، در نامهای خطاب به محمدصادق معتمدیان، استاندار تهران، به علاوه علیرضا زاکانی، شهردار تهران و مهدی چمران، رئیس شورای اسلامی تهران، مصوبه شورایعالی را درباره عدم تطابق اساسی طرح تفصیلی با طرح جامع شهر تهران در خصوص افزایش ارتفاع ساختمانها از ۱۱ به ۱۵ طبقه ارسال کرد.
این مصوبه در جلسهای که در تاریخ ۲۲ تیر ۱۴۰۵ برگزار شد، به بررسی بند ۹ صورتجلسه شماره ۷۲۷ کمیسیون ماده پنج شهر تهران به تاریخ ۶ بهمن ۱۴۰۴ پرداخته و موضوع آن شامل مغایرت میان طرح تفصیلی و طرح جامع در زمینه «افزایش تعداد طبقات ساختمانی از ۱۱ به ۱۵ طبقه در پلاک ثبتی ۲۱/۳۵۰۶ با شماره پرونده شهرسازی ۱۰۰۷۰۶۳۹ واقع در منطقه یک، خیابان شریعتی، پل رومی، خیابان اکبری و خیابان استانبول» بود. این موضوع بر اساس صورتجلسه مورخ ۱۰ تیر ۱۴۰۵ کمیته فنی شماره یک مورد رسیدگی قرار گرفت.
شورایعالی شهرسازی و معماری ایران به طور مشخص تأکید کرد که روند تبدیل زمینهای باغی به برج باغ و تخریب بخش وسیعی از درختان در نتیجه مصوبه پیشین کمیسیون ماده پنج، فرآیند ناپسند و غیرشهرسازانهای است. این شورا همچنین به بررسی درخواست جدیدی پرداخته که شامل افزایشی در تراکم ساختمانی از ۱۱ به ۱۵ طبقه بود.
در این مصوبه، درخواست افزایش تراکم، که به دلیل انتقال حقوق توسعه یک ملک با ارزش میراثی در منطقه ۱۲ به این پلاک مطرح شده بود، از سوی اعضای شورا فاقد هرگونه توجیه شهرسازانه به شمار آمد و شورایعالی شهرسازی و معماری ایران به این درخواست رأی منفی داد.
دلایل ارائه شده برای مخالفت شورایعالی شهرسازی و معماری ایران به شرح زیر است؛
۱. انتقال حقوق توسعه (TDR) یک ملک با ارزش میراثی واقع در منطقه ۱۲ به پلاک درخواستشده از لحاظ اقتصادی در مقایسه با ارزش واقعی بلا تناسب و غیرمنطقی است و حقوق اعطایی به مراتب بیشتر از ارزش حقوق توسعهای ملک در منطقه ۱۲ ارزیابی میشود.
۲. گواهی عدم خلاف سیستمی برای بناهای موجود و همچنین ثبت درخواست جدید در کمیسیون ماده پنج، برخلاف رویههای موجود و ملاکهای تعیینشده از سوی شهرداری تهران، اخذ نشده است.
۳. پیشنهاد مطرح شده صرفاً بر مبنای افزایش سودآوری اقتصادی پروژه بوده و هیچگونه ضرورت شهرسازی برای آن وجود ندارد.
۴. اثرات ترافیکی این افزایش در تراکم، با توجه به عرض معبر ۱۲ متری در شمال و جنوب ملک مشخص نیست.
۵. خدمات پشتیبانی برای جمعیت اضافی به وجود آمده ناشی از افزایش تراکم، در فرآیند بررسی به وضوح مشخص نشده است.