جانشینهایی که هرگز یافت نشدند؛ خسارت چند صد میلیاردی پرسپولیس ناشی از اشتباهات غیرقابل بازگشت درویش
قهرمانی هیجانانگیز پرسپولیس در لیگ بیستوسوم میتوانست سرآغاز یک دوره درخشان برای این تیم محسوب شود، اما تصمیمات مدیریتی بعد از آن، مسیر سرخها را به کلی تغییر داد. در شرایطی که انتظار میرفت هسته اصلی تیم قهرمان حفظ شود، رضا درویش موفق به نگهداشتن چند بازیکن کلیدی نشد؛ بازیکنانی که سه نفر از آنها به تراکتور پیوستند و سهم بزرگی در قهرمانی این تیم داشتند؛ موضوعی که هنوز هم برای هواداران پرسپولیس حسرتی بزرگ به حساب میآید.
در میان بازیکنانی که جدا شدند، دانیال اسماعیلیفر و مهدی ترابی بیش از همه خود را نشان میدهند. این دو بازیکن که در سالهای اخیر از مؤثرترین عنصرهای پرسپولیس بودند، پس از جداییشان باشگاه را به چرخهای از خریدهای متوالی برای پر کردن جای خالی آنها کشاندند.
به منظور جانشینی دانیال اسماعیلیفر، پرسپولیس در دو سال اخیر ایوب العملود، یعقوب براجعه، سرژ اوریه، دنیل گرا و اکنون مجید عیدی را به خدمت گرفته است. در سوی دیگر نیز برای جبران فقدان مهدی ترابی، فرشاد احمدزاده، محمدحسین صادقی، تیوی بیفوما، محمدامین کاظمیان، محمد عمری، محمدمهدی محبی و مهدی تیکدری به تیم اضافه شدهاند.
البته در مورد بازیکنانی همچون محمدمهدی محبی، مهدی تیکدری و مجید عیدی هنوز نمیتوان به قضاوتهای فنی قطعی دست زد، زیرا فصل جدید هنوز آغاز نشده و آنها فرصتی برای نشان دادن قابلیتهای خود نیافتهاند. بنابراین، مسأله کیفیت این بازیکنان نیست و هیچ نظری درباره موفقیت یا عدم موفقیت آنها نمیتوان صادر کرد.
اما نکته اصلی، ناتوانی در حفظ سرمایههای تیم است. پرسپولیس در دو سال اخیر برای جذب بازیکنان متعدد به جای دانیال اسماعیلیفر و مهدی ترابی، صدها میلیارد تومان هزینه کرده است؛ با این حال هنوز هم بسیاری بر این باورند که جای خالی این دو ستاره بهطور کامل پر نشده است. سؤال اساسی این است که آیا نمیشد بخشی از این هزینهها به تمدید قرارداد دو بازیکنی اختصاص یابد که سالها کیفیت خود را در پرسپولیس اثبات کردهاند و در کنار آنها، بازیکنان جوان نیز به تدریج به ترکیب افزوده شوند؟
ماجراهای دو سال اخیر نشان میدهد مشکل اصلی تنها در جذب بازیکن نیست، بلکه در تصمیمگیری به هنگام حفظ سرمایههای باشگاه نیز بوده است. هنگامی که یک تیم ناگزیر است برای پر کردن جای دو ستاره، چندین بازیکن جذب نماید و هزینههای قابل توجهی انجام دهد، طبیعی است که عملکرد مدیریت زیر سوال برود. شاید یکی از مهمترین انتقادات به مدیریت پرسپولیس همین باشد؛ از دست دادن مهرههایی که حفظ آنها میتوانست به مراتب کمهزینهتر از تلاشهای مکرر برای پیدا کردن جانشین باشد.
بیشتر بخوانید: آقای علیپور به خاطر من آقای گل شو!