رضاییان با پاسخِ کم‌لطفانه، لطف ما را بی‌اعتبار کرد و اخراج او تصمیمی درست و بجا برای باشگاه استقلال بود/ آقا رامین! نکند یادت رفته بود به قلعه‌نویی پیغام می‌دادی که تو را برای تیم ملی دعوت کند؟

باشگاه استقلال در قالب یک بیانیه رسمی اعلام کرد که رامین رضاییان دیگر عضو این تیم محسوب نمی‌شود و در لیگ بیست‌وششم با پیراهن آبی پا به میدان نخواهد گذاشت. تنها چند دقیقه بعد از انتشار این اطلاعیه، با شاهرخ بیانی؛ کاپیتان و مربی پیشین استقلال، درباره اصل ماجرا و همچنین برخی حاشیه‌های مرتبط با شرایط آبی‌پوشان پایتخت گفتگو کردیم:

به‌نظر من، استقلال بهترین انتخاب را انجام داد

به عقیده من تصمیمی که باشگاه استقلال درباره کنار گذاشتن رامین رضاییان گرفت، کاملاً درست و بهترین گزینه ممکن بود. حرف من درباره بازیکنی است که با وجود داشتن قرارداد، بعد از پایان تعطیلات جام جهانی سر تمرین حاضر نمی‌شود و حتی پیغامی هم می‌فرستد که در آن رقم درخواستش برای ادامه همکاری، عجیب و دور از انتظار توصیف می‌شود. با چنین رفتاری طبیعی است که دیگر جایگاه رامین در استقلال معنا پیدا نکند.

اگر رامین رضاییان مارادونا هم بود، باز هم نباید می‌ماند

واقعیت این است که رامین رضاییان؛ حتی اگر نامش هم‌سنگ مارادونا بود و کسی تردید داشت، باز هم در چنین وضعیتی نباید در استقلال باقی می‌ماند. ایشان انگار آن تجربه‌های تلخ را فراموش کرده است؛ تجربه‌هایی مثل از دست رفتن تیم ملی در سال گذشته و مهم‌تر از آن، حضور در استقلال در قامت نیمکت‌نشین. من بحثی درباره شکل و شیوه تاکتیکی ساپینتو ندارم، اما معتقدم استقلال رفتار حرفه‌ای داشت؛ اجازه داد رامین مسیرش را از طریق انتقال به فولاد خوزستان ادامه دهد تا فرصت بازی کردن به دست بیاورد.

رضاییان با وجود رفت‌وبرگشت، برای قلعه‌نویی پیام می‌فرستاد

استقلال با پذیرفتن خواسته‌های رامین و فراهم کردن امکان حضور دوباره او از طریق قرارداد قرضی و انتقال به فولاد، در واقع لطف کرد؛ چون این اتفاق باعث شد شرایط او بهتر شود، دوباره به فرم مطلوب برسد و حتی در نهایت به جام جهانی هم راه پیدا کند. با این حال، رامین رضاییان پاسخ این لطف را با کم‌لطفی داد. این بازیکن در همان روزهایی که از ترکیب اصلی دور شده بود، از راه‌های مختلف برای امیر قلعه‌نویی پیام می‌فرستاد تا شاید دعوتی به تیم ملی نصیبش شود؛ اما چنین اتفاقی رخ نداد و این اتفاق هم تا حدی طبیعی بود، چون سرمربی تیم ملی معمولاً سراغ بازیکنانی می‌رود که در بازی‌ها واقعاً فیکس هستند. حالا امیدوارم رامین گذشته خودش را فراموش نکرده باشد و یادش رفته نباشد که هواداران استقلال، با وجود ماجراهای قبلی و حضور او در پرسپولیس، باز هم با تمام وجود او را پذیرفتند؛ اما در نهایت دیدند که چطور بسیار راحت و بی‌توجه به زحماتی که کشیده شد، استقلال را رها کرد و رفت.

پس چرا جویباری سکوت کرده است؟

می‌پرسید درباره پنجره بسته استقلال حرفی بزنم؟ پاسخ من به سؤال شما کاملاً روشن است: چرا علی نظری جویباری؛ کسی که بخش قابل توجهی از اتفاقاتی که در نهایت به بسته شدن پنجره استقلال در دوره مدیرعاملی‌اش منجر شد، در همان زمان نقش داشت، هیچ توضیحی درباره این معضل بزرگ نمی‌دهد؛ مشکلی که این روزها هم استقلالی‌ها را درگیر کرده و هم طرفداران این تیم را تحت تاثیر قرار داده است؟

تهمت خیانت واقعاً نامردی است

در روزهای اخیر در فضای مجازی مشاهده کردم که برخی هواداران استقلال به شکل جدی و تند از حجت کریمی انتقاد می‌کنند و متاسفانه حتی تعداد محدودی پا را فراتر گذاشته و به او تهمت خیانت به استقلال زده‌اند. آنها چنین ادعایی دارند که مدیرعامل اسبق باشگاه استقلال، با تکیه بر نفوذ خود در هیئت رئیسه، از جریان تصمیم‌گیری‌ها برای قهرمان اعلام شدن آبی‌پوشان در لیگ بیست‌وپنجم استفاده نکرده است. اما من به شما می‌گویم تهمت خیانت به حجت کریمی واقعاً نامردی است؛ چون این بنده خدا یک استقلالی متعصب بود و هنوز خیلی‌ها یادشان نرفته چقدر ساده‌دل و بی‌آلایش برای حل مشکلات استقلال تلاش می‌کرد؛ تا جایی که حتی حاضر بود برای این موضوع از شغل و شرایطش بگذرد و ترک موتور بنشیند. او در همان بازه کوتاه مدیریت خود، موانع زیادی را از مسیر استقلال کنار زد؛ طوری که مشخص بود دنبال لابی‌گری، جلب منفعت و افزایش ثروت از راه نام استقلال نیست. امروز حجت کریمی در استقلال حضور ندارد، اما همین که رفته هم بهانه‌ای برای نامردی درباره او نیست. اگر قرار بود همان‌ها که برخی می‌گویند اتفاق می‌افتاد و اگر قصدش لابی و زدوبند بود، قطعاً می‌ماند؛ اما او رفت و در نهایت برای استقلال آرزوی موفقیت کرد.

بیشتر بخوانید: قابل توجه رضاییان: بازیکن با رفتار آماتور قرارداد بزرگ نمی‌گیرد/ رامین و تصویر آشکار یک تناقض!