شرکت بوگاتی همواره با تولید خودروهایی که فراتر از انتظار معمولاند شناخته میشود؛ اتومبیلهایی که هم در طراحی و هم در مفهوم مهندسی، حالت «استثنا» دارند. این بار بوگاتی در تازهترین پروژه خود، با الهام از ایدهی Bolide، یک هایپرکار سفارشی و کاملاً یگانه خلق کرده است؛ اثری که برخلاف بسیاری از هایپرکارهای امروزی، قرار نیست صرفاً برای شکار رکوردهای پیست ساخته شود، بلکه میخواهد نمایشگر سلیقه، دقت و هنر دستساز در طراحی باشد. Destrier سومین نمونهی اختصاصی از پروژه Programme Solitaire بوگاتی به شمار میآید.
تغییر جهت از سرعت به مجسمهسازی بدنی
نام این خودرو از «دسترایر» (Drestrier) گرفته شده؛ اسب جنگی ارزشمند در دنیای شوالیههای قرون وسطی. Destrier روی شاسی مونوکوک فیبرکربنیِ Bolide بنا شده و ارتفاع آن تنها ۹۹.۰۶ سانتیمتر است؛ یعنی پایینترین خودروی بوگاتی که تا امروز وارد فاز تولید شده. این هایپرکار با چرخهای حجیم ۲۰ اینچی در محور جلو و ۲۱ اینچی در محور عقب، نسبت به Bolide چهرهای سادهتر و کمپیرایهتر دارد. در همین راستا، بالها و قطعات آیرودینامیکی تهاجمی که معمولاً به شکل برجسته دیده میشوند کنار گذاشته شدهاند تا بدنه، یکپارچهتر و ظریفتر به نظر برسد.

در این مدل، خط C امضای همیشگی بوگاتی با رویکردی تازه بازتعریف شده و به شکل روان در کنارهها حرکت میکند. نمای روبهروی Destrier از آن حالت تهاجمی و تیزِ Bolide فاصله میگیرد و بیشتر به سمت یک ظرافت کنترلشده متمایل میشود. در عین حال، بخش انتهایی خودرو از یک بال ظریف و یکپارچه بهره میبرد؛ جزئیاتی که به طراحی خوشفرم بوگاتی Chiron Profilée (شیرون پروفیله) ادای احترام میکند.

اما برجستهترین بخش Destrier، فرمبندی نمایشی و دراماتیک بدنه است؛ جایی که کابین عملاً بین گلگیرهای جلو فرومینشیند و بعد، بدنه درست از پشت درها به سمت داخل فشرده میشود. همین نسبتهای اغراقشده باعث شده خودرو از نظر بصری نزدیک به روح طراحیهای مفهومی اولیه باشد؛ طرحهایی که معمولاً قبل از ورود به مرحلهی تولید، بیشتر برای تصویرسازی ساخته میشوند. بوگاتی برای رسیدن به چنین نتیجهای از همان ایدهی «پلتفرم مشترک» استفاده کرده؛ مفهومی که میتواند دو شخصیت کاملاً متفاوت را روی یک زیربنا گرد هم بیاورد؛ دقیقاً مانند Bugatti Type 57 (بوگاتی تایپ ۵۷) که همزمان الهامبخش خودروهای مسابقهای و نمونههای لوکس بود.
رنگ سفارشی و فضایی که بوی لوکسدوزی میدهد
هایپرکار بوگاتی دسترایر با رنگ سفارشی Sapphire Celeste (سافایر سلست) آماده شده است؛ آبی عمیق و پرطنین که درون آن ذراتی شبیه دانههای الماس به چشم میخورد تا هنگام تابش نور، درخشش ویژهای روی بدنه شکل بگیرد. در کنار این پوشش، تزئینات آلومینیومی صیقلی و همچنین عناصر فیبرکربنی رنگی، به شکلی حسابشده به ظاهر خودرو انسجام میبخشند. این انتخاب رنگ، یادگاری از گذشته بوگاتی به همراه دارد و بهطور ویژه به Type 57SC Atlantic اشاره میکند.

وقتی نوبت به کابین میرسد، بوگاتی عمداً فاصلهای معنادارتر از طراحی ساده و مسابقهمحور Bolide گرفته است. در Destrier دیگر خبری از حس غالب فیبرکربن و فضای کاملاً الهامگرفته از اتاق موتوراسپرت نیست؛ در عوض، محیط داخلی حالوهوای یک کارگاه خیاطی سطحبالا و لوکس را تداعی میکند؛ جایی که جزئیات، ارزش هنری دارند.

مجموعهی متریالهای انتخابشده نیز همین روایت را ادامه میدهند: چرم قهوهای گرم همراه با نبوک، در کنار پارچهی بافتنی سهبعدی سفارشی که با نخهای مسی جان گرفته است. این مواد با الهام از دنیای مد لوکس (haute couture) و همچنین پوشاک ورزشی شکل گرفتهاند تا در نهایت، یک جلوهی یکپارچه و دستساز در سراسر کابین ایجاد شود؛ گویی هر بخش از داخل خودرو به شکل جداگانه طراحی و دوخته شده است.

حتی در سطح جزئیات هم بوگاتی دست از نمایش ظرافت برند خود برنمیدارد؛ پرداخت آلومینیوم چکشخورده روی توپی فرمان، دستگیرههای در، دریچههای هوا و صفحات ورودی همگی دیده میشوند و هر کدام با ارجاع به زرههای دستساز شوالیههای دورهی قرون وسطی، نوعی حس تاریخی-هنری به محیط میدهند.
همان قلب Bolide، اما در قامت Destrier
زیر این بدنهی آراسته به ظرافتهای دستساز، همچنان همان پیشرانهی قدرتمندی قرار دارد که پیشتر در Bolide به کار گرفته شده است: موتور W16 هشتلیتری با چهار توربوشارژر Bugatti (بوگاتی) که توان تولیدی آن به ۱۶۰۰ اسب بخار میرسد.

با این حال، Destrier قرار نیست فقط برای ثبت رکوردهای پیست ساخته شود؛ هدف اصلی آن این است که هنر مهندسی را به نمایش بگذارد و تبدیل به یک بیانیهی دیدنی از فلسفهی طراحی بوگاتی شود. از آنجا که قرار است تنها یک دستگاه از بوگاتی دسترایر تولید شود، خودرو دقیقاً در مسیر همان هدف منحصربهفرد حرکت میکند.
این هایپرکار تکنسخه، نخستین حضور عمومی خود را در هفته خودروی مونتری (Monterey Car Week) تجربه خواهد کرد؛ رویدادی که از ۱۳ اوت ۲۰۲۶ آغاز میشود.