هشدار امنیتی آمریکا: روسیه احتمالاً تا سه سال آینده به ناتو حمله خواهد کرد
به گزارش ایلنا، بررسیهای تازهای که نهادهای اطلاعاتی آمریکا انجام دادهاند، از این احتمال حکایت دارد که روسیه در سالهای پیشِ رو، برای سنجش میزان انسجام و آمادگی ناتو دست به حرکتی «محدود» علیه یکی از کشورهای عضو این ائتلاف بزند؛ حرکتی که ممکن است با موجی از حملات سایبری و اقدامات چندلایه (عملیاتهای ترکیبی) آغاز شود و در ادامه، در سناریویی پرریسک، به یک یورش زمینی محدود در بخش شرقی ناتو منتهی گردد.
روزنامه والاستریت ژورنال نیز، به نقل از مقامهای آمریکایی که به جزئیات گزارشها دسترسی دارند، اعلام کرده است که این ارزیابی نسبت به برآوردهای پیشین واشنگتن تفاوت محسوسی دارد. تا پیش از این، تصور غالب آن بود که ولادیمیر پوتین تا زمانی که روسیه همچنان درگیر جنگ اوکراین است، از ورود به رویارویی مستقیم با ناتو خودداری خواهد کرد؛ اما اکنون، امکان وقوع چنین اقدامی جدیتر از گذشته در نظر گرفته میشود.
طبق همین ارزیابی، بازه زمانی محتمل برای این گونه اقدامات از پاییز امسال آغاز میشود و تا سال ۲۰۲۹ ادامه دارد. همچنین، سناریوهای مورد بررسی فقط به یک نوع تهدید محدود نیستند و از حملات سایبری گرفته تا بهکارگیری گروههای مسلح ناشناس برای تصرف مقیاسهای کوچک را در بر میگیرد؛ در عین حال، در سناریوهای شدیدتر، احتمال اجرای یک عملیات زمینی محدود نیز دیده شده است.
تغییر و بهروزرسانی این برداشتها تا حد زیادی به روندهای جاری جنگ اوکراین مربوط میشود. روسیه با وجود تحمل تلفات سنگین انسانی و هزینههای مادی، در میدان نبرد نتایج قابلتوجه و پایداری به دست نیاورده و حملات پهپادی اوکراین نیز به برخی تأسیسات نظامی و همینطور بخش انرژی روسیه آسیب وارد کرده است. در این میان، مقامهای آمریکایی نگراناند که تشدید فشارهای نظامی و سیاسی، پوتین را به سمت پذیرش ریسکهای بزرگتر سوق دهد.
در همین راستا، واشنگتن و متحدان اروپاییاش شماری از اتفاقات را—از جمله سقوط موشکهای کروز در خاک لهستان و همچنین پرواز پهپادها در آسمان رومانی—در قالب تلاش روسیه برای ارزیابی واکنش ناتو تفسیر میکنند؛ یعنی حرکاتی که به جای هدفگیری مستقیم و علنی، ظاهراً در پی آزمودن حدود پاسخ ائتلاف است.
به گفته مقامهای آمریکایی، انگیزه احتمالی مسکو از انجام یک اقدام محدود علیه ناتو فقط دستیابی به دستاوردهای صرفاً نظامی نیست. آنها میپندارند هدف اصلی میتواند محک زدن میزان انسجام سیاسی ائتلاف و همزمان ایجاد فاصله یا شکاف میان ایالات متحده و متحدان اروپاییاش باشد. هدر کانلی، پژوهشگر مؤسسه امریکن اینترپرایز، نیز بر این باور است که پرسش کلیدی در چنین سناریویی، نحوه واکنش آمریکا و سایر اعضای ناتو خواهد بود.
با وجود این هشدارها، همچنان احتمال یک تهاجم زمینی مستقیم در سطح پایین ارزیابی میشود. یکی از مهمترین اهرمهای بازدارنده، ماده پنجم پیمان ناتو است که حمله به یک عضو را در زمره موضوعات مرتبط با دفاع جمعی قرار میدهد. با این حال، در مورد حملات سایبری و اقدامات هیبریدی، چارچوبهای اجرای این ماده به شکل «روشن و دقیق» یک حمله نظامی کلاسیک نیست؛ همین ابهام میتواند بستری فراهم کند تا ناتو ناخواسته در معرض آزمون قرار گیرد و درباره پاسخ مناسب با دشواری تصمیمگیری مواجه شود.
در مجموع، ارزیابی جدید آمریکا بیشتر از آنکه نوید وقوع قریبالوقوع جنگ میان روسیه و ناتو را بدهد، به نوعی هشداری است درباره احتمال تغییر در محاسبات رهبران کرملین؛ بهویژه اگر پوتین احساس کند فشارهای نظامی و سیاسی علیه روسیه در حال افزایش است. همچنین نگرانی اصلی، نه راه افتادن یک جنگ گسترده، بلکه امکان وقوع یک اقدام محدود و درعینحال مبهم است؛ اقدامی که ناتو را میان دو گزینه پرتنش قرار میدهد: یا واکنش سریع همراه با خطر تشدید درگیری، یا خویشتنداری و در نتیجه تضعیف اعتبار بازدارندگی ائتلاف.
