رشد نیروگاههای خورشیدی با یک چالش اساسی روبهروست/ آیا تجهیزات تأمین خواهد شد؟
به نقل از ایسنا، با توجه به محدود بودن ذخایر انرژیهای فسیلی و همچنین الزام کاهش میزان انتشار گازهای گلخانهای، گسترش تولید برق از منابع تجدیدپذیر به یکی از ارکان مهم سیاستگذاری انرژی در کشور تبدیل شده است. در این میان، ایران به دلیل برخورداری از پتانسیلهای چشمگیر در بخش انرژی خورشیدی و بادی، میتواند با اتکا به این ظرفیتها، هم برق موردنیاز را با ثباتتر تأمین کند، هم مصرف سوختهای فسیلی را کاهش دهد و هم بهبود محسوستری در وضعیت محیط زیست رقم بزند.
بر پایه برآوردهای مطرحشده، بازدهی هر مگاوات نیروگاه خورشیدی در طول یک سال میتواند در حدود ۱۵۰۰ تا ۲۰۰۰ مگاوات ساعت برق باشد؛ ضمن آنکه از ورود صدها تن دیاکسید کربن به چرخه انتشار نیز جلوگیری میکند.
در حال حاضر، حدود ۴ تا ۵ درصد از برق مصرفی کشور از طریق منابع تجدیدپذیر تأمین میشود و برنامهریزیها دنبال میکند تا این رقم تا پایان دولت چهاردهم به بیش از ۱۰ درصد برسد. برای تحقق این هدف، سازوکارهای لازم جهت فراهم کردن منابع مالی طرحهای توسعهای نیز در دستور کار قرار گرفته است؛ از جمله استفاده از حمایتهای دولتی و ظرفیتهای موجود در صندوق توسعه ملی.
محسن طرزطلب، معاون وزیر نیرو، در این زمینه اعلام کرده است که ظرفیت نیروگاههای تجدیدپذیر کشور طی کمتر از دو سال، از حدود یکهزار و ۲۲۵ مگاوات به نزدیک پنجهزار و ۵۰۰ مگاوات رسیده است. همچنین مطابق برنامهریزیها، قرار است تا پایان سال، این ظرفیت به ۱۲ هزار مگاوات افزایش یابد.
با وجود این رشد چشمگیر در توان نیروگاههای تجدیدپذیر، همچنان مسیر توسعه با چالشهایی روبهرو است. یکی از مواردی که پیشتر به عنوان مانعی جدی برای پیشبرد پروژههای خورشیدی مطرح بود، مسئله تأمین زمین به شمار میرفت؛ اما اکنون با انجام بررسیهای گسترده و مطالعات فنی برای شناسایی نقاط مناسب و تعیین ساختگاههای قابل اتکا، این بخش تا حد زیادی از پیشرو برداشته شده است. در نتیجه، در شرایط فعلی تأمین تجهیزات به مهمترین مانع در صدر قرار گرفته است.
مجری طرح نیروگاههای خورشیدی ساتبا نیز توضیح داده که محدودیتهای موجود در تأمین تجهیزات کلیدی، اساسیترین چالش فعلی توسعه نیروگاههای خورشیدی محسوب میشود. از سوی دیگر، اجرای پروژهها بر پایه توان پیمانکاران داخلی انجام میگیرد و فرایند بومیسازی در سطح قابل توجهی پیش رفته است؛ بنابراین از منظر ظرفیت اجرایی و توان ساخت داخل، مانع خاصی برای پیشبرد طرحها دیده نمیشود. در همین چارچوب، اگر تجهیزات موردنیاز در زمان مناسب فراهم شوند، ظرفیت اجرای پروژههای نیروگاهی در کشور مهیا خواهد بود و میتوان انتظار داشت روند احداث نیروگاههای خورشیدی با شتاب بیشتری ادامه پیدا کند.
در کنار بحث تجهیزات، موضوع تأمین مالی نیز میتواند نقش تعیینکنندهای در سرعت پیشروی برنامههای توسعه انرژیهای تجدیدپذیر داشته باشد؛ هرچند با توجه به شرایط دشوار کشور در دوره اخیر و نیز وضعیت جنگی پیشرو، باید انتظارها در حوزه منابع مالی همراستا با همین واقعیتها تنظیم شود. با این حال، قرار گرفتن انرژیهای تجدیدپذیر در میان اولویتهای اصلی تصمیمگیریها، امکان عبور از بسیاری از این محدودیتها را فراهم میآورد.
جمعبندی وضعیت نشان میدهد افزایش ظرفیت نیروگاههای تجدیدپذیر وارد فاز شتابگیری شده است؛ با این وجود، استمرار این حرکت و تحقق اهداف مشخصشده، صرفاً به ظرفیت اجرایی و توان داخلی محدود نمیشود. برای رسیدن به نتایج مطلوب، تأمین بهموقع تجهیزات و تداوم حمایتهای مالی همچنان ضروری است. اگر این گرهها بهدرستی باز شوند، میتوان انتظار داشت سرعت احداث نیروگاههای خورشیدی بالاتر رفته و بستر لازم برای دستیابی به سهم بزرگتری از انرژیهای تجدیدپذیر در سبد برق کشور فراهم گردد.
انتهای پیام
