چهارشنبه ۸ مرداد ۱۳۹۹ - ۱۶:۴۷

چه سن و سالی برای یادگیری زبان مناسب‌تر است؟

زبان

ساعت 24-والدین به کودکان نوپای خود کمک می‌کنند که کت و کلاه‌های دوچرخه‌سواری خود را درآورند. معلم‌ها بچه‌ها را در آغوش می‌گیرند و با لحنی شاد به زبان اسپانیایی به آنها خوش‌آمد می‌گویند:"صبح‌بخیر!"در زمین بازی، دختر کوچکی می‌خواهد که موهایش را "دم‌اسبی" کند و از واژهٔ اسپانیایی آن استفاده می‌کند و بعد توپ را می‌اندازد و به انگلیسی می‌گوید : "بگیرش!

".کارمن رامپرساد، مدیرمهدکودک می‌گوید: "در این سن، بچه‌ها زبان را یاد نمی‌گیرند، در ذهنشان اندوخته می شود".به نظر می‌رسد که این نتیجه را از آسان حرف زدن رشک‌برانگیز این موجودات کوچک اطرافش گرفته است.برای خیلی از این بچه‌ها، زبان اسپانیایی، زبان سوم یا حتی چهارم‌شان است. زبان‌های مادری آنها کرواتی، عبری، کره‌ای و هلندی است.وقتی آن را با تلاش‌های بیشتر بزرگسالان در کلاس‌های زبان مقایسه می‌کنیم به راحتی می‌توانیم نتیجه بگیریم که خیلی بهتر است آموزش زبان را در خردسالی شروع کنیم.
چرا زبان‌آموزی ؟
اما پژوهش‌های علمی تصویر پیچیده‌تری از تکامل و تکوین ارتباط ما با زبان در طول زندگی ارائه می‌دهد که در آن دلایل بیشتری برای شروع یادگیری دیرتر زبان جدید وجود دارد.به طور کلی، مراحل گوناگون زندگی هر کدام مزایایی برای یادگیری زبان دارند.در نوزادی ما صداهای مختلف را بهتر تشخیص می‌دهیم، کودکان نوپا می‌توانند لهجه‌های بومی را به سرعت و مهارتی باورنکردنی فرابگیرند.افراد بزرگسال، میزان تمرکز و توجه بیشتری دارند و مهارت‌های اساسی آنها مانند توانایی خواندن و نوشتن هم به آنها امکان می‌دهد که مدام دامنهٔ واژگان خود را حتی در زبان مادری خودشان، وسعت بخشند. عوامل دیگری به جز سن در یادگیری زبان مؤثرند مانند شرایط اجتماعی، روش‌های آموزشی و حتی عشق و دوستی می‌تواند بر تعداد زبان‌هایی که بلد هستیم و خوب یاد گرفتن این زبان‌ها اثر داشته باشد.
بزرگسالان بهتر قواعد دستور زبان را یاد می‌گیرند
آنتونلا زوراس، استاد زبان‌شناسی تکوینی و مدیر مرکز امور چندزبانه در دانشگاه ادینبورگ می‌گوید:" همه‌چیز با افزایش سن رو به سراشیبی نمی‌رود".او مثالی می‌زند از آنچه به عنوان "یادگیری صریح" شناخته می‌شود: یادگیری زبان در کلاس درس و از معلمی که دستور زبان را توضیح می‌دهد.زوراس می‌گوید:"بچه‌های کوچک در یادگیری صریح خوب نیستند چون مهارت‌های شناختی ندارند و میزان توجه و حافظهٔ آنها هم محدود است".
بزرگسالان در این زمینه بهتر هستند.


او اضافه می‌کند:"پس این امری است که با افزایش سن بهبود پیدا می‌کند".
برای مثال پژوهشگران در پژوهشی دریافتند که بزرگسالان در یادگیری قواعد زبان‌های ساختگی و به کار بردن آن با واژه‌های تازه در شرایط آزمایشی بهتر عمل می‌کنند.پژوهشگران سه گروه جداگانه را بررسی کردند: گروه ۸ ساله‌ها، گروه ۱۲ ساله‌ها و بزرگسالان جوان. بزرگسالان از هر دو گروه کم‌سن‌تر امتیاز بیشتری آوردند و حتی گروه ۱۲ ساله‌ها از بچه‌های کوچک‌تر بهتر عمل کردند.تحقیقات نشان می‌دهد که نوجوانان اطلاعات بیشتری از جهان دارند و بهتر مفاهیم جدید را درک می‌کنند.این پژوهش نتایج پژوهش طولانی‌مدت دیگری روی ۲۰۰۰ فرد دو زبانهٔ کاتالانی ـ اسپانیایی که انگلیسی یاد می‌گرفتند را هم تائید کرد: افراد با سن بالاتر زبان جدید را سریع‌تر از جوان‌ترها یاد می‌گرفتند.
توانایی مغز بزرگسالان جوان
پژوهشگرا دریافتند که شرکت‌کنندگان مسن‌تر از مهارت‌هایی که بر اثر پختگی و تجربه کسب کرده‌اند استفاده می‌کنند مانند مهارت‌های راهبردی حل مسئله و تجربه‌های زبانی گسترده‌تر.
به عبارت دیگر زبان‌آموزان مسن‌تر خودشان و جهان را بهتر می‌شناسند و می‌توانند از این شناخت و آگاهی برای پردازش اطلاعات جدیدی که دریافت می‌کنند، استفاده کنند.آنچه بچه‌ها در آن مهارت دارند یادگیری غیرصریح است: شنیدن از افراد بومی و تقلید از آنها اما این نوع یادگیری نیاز به گذراندن زمان طولانی با افراد بومی هر زبان دارد.در سال ۲۰۱۶، مرکز امور چندزبانه دانشگاه ادینبورگ گزارشی از تدریس زبان ماندارین در مدرسه‌های ابتدایی منتشر کرد.آنها دریافتند که یک ساعت در هفته آموزش تفاوت معناداری در میان بچه‌های پنج‌ساله ایجاد نمی‌کند.اما فقط نیم‌ساعت بیشتر و با حضور فردی بومی باعث می‌شود بچه‌ها نکاتی از این زبان که حتی یاد گرفتنش برای بزرگسالان هم سخت است، مانند آواهای این زبان را به راحتی یاد بگیرند.
یادگیری آسان
همه ما به طور طبیعی زبان‌دان هستیم. در ابتدای کودکی ما تمام ۶۰۰ صامت و ۲۰۰ مصوتی که تمام زبان‌های دنیا را تشکیل می‌دهد، می‌شنویم.حتی نوزادان تازه به دنیا آمده هم با لهجه گریه می‌کنند، به تقلید از حرف‌هایی که در رحم مادر شنیده‌اند.در سال اول زندگی، مغز ما شروع به تخصصی شدن می‌کند و با صداهایی که بیشتر می‌شنویم، همساز می‌شود.نوزادان به زبان مادری خود غان‌وغون می‌کنند. آنها حتی با لهجه گریه می‌کنند و آن زبانی را تقلید می‌کنند که در دوران جنینی در شکم مادر خود شنیده‌اند.این تخصصی شدن هم‌چنین به معنای از دست دادن مهارت‌هایی است که به آنها نیاز نداریم: نوزادان ژاپنی می‌توانند به راحتی تفاوت صدای میان "آی" و "آر" را تشخیص بدهند اما این کار برای بزرگسالان ژاپنی دشوار است.زوراس می‌گوید تردیدی نیست که سال‌های اولیه زندگی برای یادگیری زبان خودمان خیلی اهمیت دارد. تحقیقات روی کودکان رهاشده یا جدامانده نشان داده است که اگر زبان انسانی را در دوران کودکی یاد نگیریم در آینده به راحتی نمی‌توانیم آن را فرابگیریم.
اما جالب اینجاست که این الگو در مورد یادگیری زبان خارجی صدق نمی‌کند.

دانیلا ترنکیک، استاد روان‌شناسی زبان در دانشگاه یورک می‌گوید: "مهم‌ترین نکته‌ای که باید دریابیم این است که بسیاری عوامل دیگر بیش از سن بر یادگیری زبان اثر دارند".
سوفی هارداک – بی بی سی

ارسال نظر

شما در حال ارسال پاسخ به نظر « » می‌باشید.
s