دل آدم می سوزد از سوختن ثروت ایران
ساعت 24 - میهن، سرزمین و کشور نامهایی گوناگون برای جایی است که گروههای آدمی در آنجا زاد و رشد میکنند و یک ملت را تشکیل میدهند. میهن در همه تاریخ انسانی برای بیشتر شهروندان ارجمند و دوستداشتنی بوده و هست زیرا جایی است که در آنجا با وجود همه بیمهریها آرامش و آسایش دارد. با وجود برخی از نظریهها و نیز با وجود همه دگرگونیهایی که در اندیشه آدمی پدیدار شده و از ارزش میهن کاسته شده است
dir="RTL">اما میهندوستی از دلها بیرون نمیرود. میهن برای هر آدمی در هر لباس و منصب و جایگاهی احترام دارد و این حس دوست داشتن که در نهاد آدمیان جای دارد راه را برای رشد ناسیونالیسم کور و آسیبزننده هموار کرده است. ایرانیان نیز میهن و سرزمین خود را دوست دارند و بارها و بارها برای نگهداری از آب و خاک خود بدون توجه به اینکه کدام نظام سیاسی حاکمیت دارد برایش جان دادهاند.با این همه اما به نظر میرسد میهندوستی و شورانگیزی برای پیشرفت سرزمین در این آب و خاک به بیراهه میرود و گوشه و کنارهای آن خوب دیده نمیشود. اگر بدانیم که مال و جان آدمی در ادامه هم هستند و جداسازی آنها کار دشواری است این را میتوان به جان و مال میهن نیز گسترش داد. به این ترتیب به همان میزانی که نگهداری خاک خوزستان و جلوگیری از جدا شدن گوشهای از هر استان مرزی را نمیپسندیم باید در برابر هدر رفتن اندوخته و ثروت نهفته در دل دریاها و بیابانهای این سرزمین نیز هوشیار و کوشا باشیم. اما شوربختانه خبرهای دلهرهآوری از هدر دادن و هدر رفتن ثروت این مرزوبوم را میشنویم و میبینیم که برای گروهی این رخداد ناراحتکننده نیست.
خبری که در میان بازرگانان در اتاق تهران منتشر و در آن گفته شده در حال حاضر هشت میلیارد دلار از درآمدهای مردم ایران که مهر دولت خورده است در عراق و در بانکهای این کشور در زندان افتاده و بیفایده شدهاند یا با بدبختی به دست میآیند دل میهندوستان میسوزد و به درد میآید. این میزان ثروت به خواب رفته در کشوری که بیشترین کمکهای ایرانیان در سالهای تازهسپریشده را به شکلهای گوناگون دریافت کرده و میکنند آزاردهنده است.
در این روزهای وانفسا که کمبود دلار راه را برای برافراشته شدن قیمت کالاهای اساسی که باید به اندازه کافی در سفره ایرانیان باشد و نیست و در بانکهای عراقی حبس شدهاند دل را میسوزاند. باید راهی را که به اسارت این رقم و میلیاردها دلار از ثروت ایرانیان در سایر کشورها منجر شده یافت و رفت اگرچه دوست نداشته باشیم.
