ساعت 24 - نظام سیاسی جمهوری اسلامی ایران فعالیت حزب و گروههای سیاسی ر آزاد می داند و در قانون اساسی نیز این نهاد به رسمیت شناخته شده است. با این همه فعالیت حزب های ایرانی در مقایسه با حزب هایی در کشورهای هم اندازه ایران مثل کره جنوبی و ترکیه بسیار کم اثر بوده وهستند .
style="text-align:right">بی فایده بودن حزب های سیاسی بیشتر در دوره انتخابات مجلس و ریاست جمهوری بیشتر به چشم می خورد و اشکار می شود. به این معنی که هیچ حزبی درایران واجدآن میزان قدرت نیست که بتواند به طور مشخص بگوید از سوی کدام گروههای اجتماعی حمایت می شود و در صورت به قدرت رسیدن منافع کدام گروه اجتماعی را نمایندگی می کند. علاوه براین کمتر حزب سیاسی را دیده ایم که بدون اتحاد با دیگر طیف های جناح خود اقدام به انتخاب و معرفی کاندیدای اختصاصی برای ریاست جمهوری کند. از سوی دیگر نهاد شورای نگهبان نیز فضایی را فراهم کرده است که تا روزهای آخر قبل از روز انتخابات کاندیداهای ریاست جمهوری اطمینان ندارند که واجد صلاحیت در انتخابات هستند یا نه. به این ترتیب است که ایرانیان شاهد حرکت با چراغ خاموش از سوی کاندیداها هستند .نکته جذاب این است که متقاضیان منصب ریاست جمهوری نیز از بیم اینکه در صورت معرفی خود دچار خطا شده و از سوی نهادهای نظارتی با دشواری مواجه شوند یا از سوی رقبا با خطر ترور شخصیتی روبه رو شوند تا روزهای آخرکلید ورود خود را نمی زنندو چراغ انتخابات را روشن نمی کنند.
به این ترتیب است که در روزهای بهاری این روزها، گمانه زنی برای اینکه چه کسی کاندیدای ریاست جمهوری است و هرکاندیدا از کدام جناح است و کدام طیف ها از کدام کاندیدا حمایت می کند آشکار نیست. شاید یکی از دلایل اینکه برگزارکنندگان انتخابات و نیز نظام سیاسی به ویژه برای میزان مشارکت شهروندان در انتخابات اواخر خرداد1400 نگران هستند. کاش می شد به حزب ها اعتماد می شد و نیز حزب ها نیز به نظام سیاسی و نهاد نظارتی اعتماد می کردند و می شد دست کم سه ماه جلوتر کاندیدداها مشخص می شدند. دراین صورت شهروندان ایرانی شاید با دقت بیشتر و فرصت بیشتر کاندیداها را شناسایی می کردند و برنامه وکارنامه آنها را بررسی می کردند. اما حالا می بینیم کمتر از 90 روز دیگر قرار است انتخابات برگزار شود اما با وجود گمانه زنی درباره دهها کاندیدا از دوجناح سیاسی کشور ونیز افراد به صورت فردی هنوز آمدن یا نیامدن هیچ کاندیدایی معلوم نیست. دراین صورت و با توجه به کثرت در کاندیداها ی احتمالی اما درباره نفرهای اصلی هیچ تصویر روشنی نداریم. کارشناسان سیاسی باور دارند در این وضعیت اگر میزان مشارکت در انتخابات آتی کمتر از دوره های پیشین باشد نباید شگفت زده شویم.
